Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Investigadores españois desenvolven unha nova terapia génica para o tratamento da depresión

O procedemento consiste en silenciar de forma específica a expresión dunha proteína situada na superficie das neuronas encargadas de sintetizar a serotonina
Por mediatrader 10 de Novembro de 2011

Investigadores do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) e do Institut d?Investigacions Biomèdiques August Pi i Sunyer desenvolveron unha terapia génica para tratar a depresión, “máis potente que os tratamentos farmacolóxicos que se empregan na actualidade”, anunciou o organismo público de investigación.

O procedemento consiste en silenciar de forma específica a expresión dunha proteína, o receptor de membrana 5-HT1A, situado na superficie das neuronas que sintetizan a serotonina. Cando está activa, está proteína inflúe de maneira negativa na depresión e nos efectos terapéuticos dos fármacos antidepresivos. O procedemento probouse en ratos, sinala o CSIC.

“Administramos aos ratos un complexo no que incluímos siRNA, un ARN de interferencia ao que lle adherimos unha sustancia que o dirixe unicamente ás neuronas que sintetizan a serotonina. Durante os experimentos vimos que os ratos tratados con esta terapia mostraban unha menor tendencia á depresión”, explica Analía Bortolozzi, investigadora do Institut d’Investigacions Biomèdiques August Pi i Sunyer e primeira asinante do artigo publicado na revista “Molecular Psychiatry”.

O procedemento proposto por este estudo podería aplicarse tanto como unha terapia en si mesma, como para potenciar o efecto dos fármacos antidepresivos nos casos de resistencia a estes medicamentos. “Os fármacos actúan sobre determinadas proteínas do cerebro, mentres que este novo tratamento incide sobre a propia síntese da proteína, non sobre a súa actividade, polo que o seu efecto é moito máis potente”, sinala Bortolozzi.

A depresión é un trastorno do estado de ánimo e nas súas formas máis severas supón unha alteración da conduta e a calidade de vida das persoas que a padecen. “Existen aproximacións farmacolóxicas con resultados moi positivos para moitos pacientes, pero nos casos máis graves a resposta dos pacientes a estes fármacos non é suficiente e co tempo desenvolven procesos de desensibilización ao tratamento, que leva a intervencións terapéuticas máis drásticas”, explica o director do estudo, Francesc Artigas, investigador do CSIC no Instituto de Investigacións Biomédicas de Barcelona.

No estudo participaron tamén o Centro de Investigación Biomédica en Rede de Saúde Mental e o Centro de Investigación Biomédica de Enfermidades Neurodegenerativas, o Hospital Universitario de Bellvitge e a Cornnell University de Nova York.