Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Investigadores españois logran rexenerar pel en úlceras crónicas a partir de enxertos de doantes

Desenvolveron un implante de tecido modificado xeneticamente ao que lla engadiu o xene responsable do crecemento de vasos sanguíneos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 21deXaneirode2004

Investigadores do Laboratorio de Danos, Reparación e Enxeñaría de Epitelios do Centro de Investigacións Enerxéticas, Ambientais e Tecnolóxicas (CIEMAT) conseguiron rexenerar pel en úlceras crónicasa partir de enxertos de doantes.

Estes expertos, dirixidos polo físico José Luís Jorcano, desenvolveron un implante de tecido modificado xeneticamente ao que lla engadiu o xene VEGT, responsable do crecemento de vasos sanguíneos. As probas realizadas en ratos inmunodeprimidos, e que por tanto non rexeitan implantes de pel humana, deron resultados positivos e as súas feridas lograron cicatrizar.

Os ensaios clínicos en pacientes humanos están a piques de empezar e os resultados en ratos mostran que o transplante de pel adáptase perfectamente, non hai rexeitamento e mesmo é capaz de xerar vasos sanguíneos, polo que se asume como pel propia. O experto explicou que o doante ideal de pel é un neno, xa que o seu epidermis mantén células nai e xeran tecido máis rapidamente, polo que se poden preparar apósitos de pel doante e colocalos en pacientes no momento preciso.

As persoas afectadas por úlceras crónicas (un 2% da poboación española) non son moi sensibles á dor, polo que en ocasións non senten a ferida ata que é profunda, e ademais cicatrizan de forma moi lenta. “O transplante de tecido modificado xeneticamente permite que nun día a ferida quede taponada e a partir de aí comezar a xerar pel, é dicir, dermis e epidermis. A taxa de cicatrización é do 80% nun período medio de seis semanas e cunha media de case seis enxertos”, comentou Jorcano.

Rexenerar pel en queimados

Este físico e o seu equipo comezaron as súas investigacións en enxeñaría tisular (de tecidos) no campo das queimaduras. Ao principio, a pel que implantaban proviña da extracción dun anaco de pel do propio paciente que se estiraba nunha malla, paira implantala posteriormente. Con todo, este método expuña dous inconvenientes. Por unha banda, o paciente con queimaduras moi graves no 60% do seu corpo tiña que sufrir outro corte cun sistema inmune moi afectado e, por outro, a pel que se obtiña era una capa moi fina, que non formaba dermis (capa inferior da pel) e que una vez cicatrizaba quedaba en forma de cuadrícula pola malla empregada paira estendela.

Paira resolver estes problemas, o CIEMAT expúxose investigar como crear todas as capas da pel e terminacións nerviosas, paira lograr sensibilidade no paciente, e á vez rexenerar una gran extensión de pel, xa que os pacientes con queimaduras en máis do 60% do seu corpo teñen un grave risco de morrer. Así, os investigadores realizaron biopsias da pel do paciente e mediante cultivos injertaron na dermis fibroblastos e queratinocitos paira favorecer o crecemento acelerado da epidermis (capa superior) e a súa cicatrización.

En catro semanas, lograron con varios centímetros de pel do paciente crear até dous metros cadrados. Até o momento, o equipo de Jorcano tratou a máis de 40 persoas con queimaduras graves en toda España, que lograron rexenerar a súa propia pel grazas aos implantes.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións