Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Ioga

Una disciplina milenaria paira combater os problemas actuais derivados da tensión
Por miren 20 de Agosto de 2003

O ritmo de vida que leva provócalle dores de costas, problemas de estómago ou ansiedade? Recorrer aos medicamentos tradicionais é a opción utilizada pola maioría da poboación. Con todo, hai quen tenta acabar coas consecuencias da tensión a través da práctica do ioga, una disciplina milenaria que tomou na última década un papel moi importante no ámbito das terapias alternativas, dado que, segundo os expertos, beneficia non só desde un punto de vista físico, senón tamén psicolóxico e espiritual.

Que é o ioga?

O ioga é un método de perfeccionamento humano que abarca o corpo, a mente e o espírito e que tende á comprensión profunda da natureza esencial do home e do que este necesita paira vivir en harmonía consigo mesmo e co que lle rodea. Este método ten en conta a relación recíproca entre o corpo e a mente, e paira manter ese equilibrio combina todos os movementos que se necesitan paira asegurar a saúde física coas técnicas de meditación que proporcionan tranquilidade.

Na actualidade, Epifanio Castelo, preside a Asociación de Ioga Clásico (Ayoc), con sede en Cantabria, una entidade que nace como consecuencia das novas necesidades da sociedade actual, segundo as súas propias palabras. “As persoas pon demasiadas expectativas no mundo exterior, nos logros materiais, e cando os conseguen danse contan de que ese baleiro interior mantense”. Con todo- precisa- “cústalles recoñecer que o seu benestar non se consegue unicamente satisfacendo as necesidades materiais, senón que tamén é obrigatorio a reflexión”.

Paira entender o ioga é necesario experimentalo persoalmente, xa que a primeira vista parece que non fóra moito máis que una serie de posturas físicas estrañas que manteñen o corpo esvelto e flexible. Pero co tempo, “calquera que siga practicándoo con constancia darase conta de que se operou un cambio sutil na súa maneira de encarar a vida, coa relaxación do corpo e da mente comezará a lograr una paz interior” explican os profesionais nesta práctica.

É certo que na actualidade hai persoas que aínda catalogan o ioga como “ximnasia” e outros só como “una práctica espiritual e relixiosa”. No entanto, moitos profesionais, como médicos, traumatólogos, psiquiatras ou psicólogos, tiveron una experiencia directa ou indirecta (polos seus pacientes) e comprobaron que esta disciplina, realizada da maneira adecuada e no ámbito correcto, é una opción complementaria óptima, que engloba tanto exercicio físico como aprender a respirar, a relaxarse, a distribuír o tempo libre de forma racional ou a levar una boa dieta, polo que acaban recomendándoo, indica o presidente da Ayoc.

Na actualidade, estas técnicas están ao alcance de todo aquel que o desexe. Os medios de comunicación contribuíron ao achegamento do individuo ao ioga orixinario, pasando de ser ensinos esquecidos no tempo e reservadas a uns poucos, a unha práctica que se adapta facilmente ao modo de vida de cada individuo. “O ioga é una ciencia universal patrimonio da humanidade e a experiencia demostra que é igual de útil en calquera lugar do mundo, polo que todos podémonos beneficiar dela”, apostila Castelo.

Obxectivos

Como sinalamos anteriormente, en Occidente, o ioga adoita ser practicado como una mera ximnasia ou terapia curativa, cando isto é, en realidade, só una parte das súas posibilidades. De feito, moi poucos o fan paira levar a cabo a procura espiritual, sinala Castelo, quen explica que esta disciplina “non cura enfermidades, senón que alivia porque actúa de forma integral, cambiando os malos hábitos da persoa”. “O individuo -manifesta- se serena e iso leva benestar”.

É una disciplina que, segundo os seus mestres, contén terapias naturais, filosofía, psicoloxía, dieta e nutrición, ética, hixiene, etcétera, converténdose na chave que proporciona equilibrio entre a saúde física e mental. Neste sentido, o ioga é un método de perfeccionamento humano, a través do cal o corpo é visto como un vehículo paira a alma. Esencialmente, a súa práctica favorece a saúde, equilibra a mente, proporciona paz ao espírito, axudando a comprender a mente e aumentando o coñecemento dun mesmo. Trátase dunha educación total do home en todos os seus aspectos físicos e psíquicos. O seu obxectivo dependerá dos intereses concretos do que o practica, aínda que estes deberían estar relacionados con expectativas como a relaxación, descanso e equilibrio, desenvolvemento da mente e aumento da capacidade de concentración, así como coñecerse mellor a si mesmo.

Beneficios

Moitos dos seus practicantes, coinciden en sinalar que o ioga axuda a previr ou aliviar enfermidades relacionadas coa tensión, sobre todo problemas dixestivos, de costas ou depresións. As vantaxes que as persoas sas atopan nesta práctica pasan polo desexo de conseguir un corpo flexible, aumentar a enerxía e levar una vida máis saudable. En definitiva, a premisa é liberarse de tensións, contracturas, dores, corrixir malas posturas e incorporar o osíxeno necesario paira una boa saúde. Isto lógrase a partir da práctica adecuada, que non é soamente quedar quieto nunha postura ou una respiración, senón que o individuo conciencíese da enerxía que ten.

Por esta razón é necesario concienciarse de que o maior beneficio non é chegar coa man ao chan, por exemplo, senón que nese momento a mente estea centrada no movemento, na execución, no punto até o que podemos chegar sen malestar. Con dúas horas semanais de exercicios físicos e prácticas de respiración, relaxación e meditación básica lograrase una mellor calidade de vida. O período do día máis idóneo paira a súa execución é pola mañá, ao levantarse, ou pola tarde, antes de cear.

De igual modo, Castelo asegura tamén que a práctica do ioga pode axudar a vencer aspectos como a timidez ou a baixa autoestima, xa que “chea á persoa de confianza en si mesma” e destaca a conveniencia de que as empresas se preocupen máis polos problemas dos seus traballadores, tendo en conta que as baixas por tensións alcanzaron nos últimos anos “niveles altísimos”. Respecto diso, recoñece que esta disciplina non é a máis elixida polas compañías paira abordar este tipo de cuestións, que se decantan máis por psicólogos.

O único requisito paira a súa práctica é a constancia. Pola súa banda, o principal obstáculo na aprendizaxe do ioga é un mesmo. A comodidade, o deixamento, a falta de vontade, a inconsciencia, etcétera, son outros aspectos negativos que convén superar paira practicar o ioga. A propia mente inflúe para que a persoa non siga no seu camiño de superación, algo que se pode observar en calquera ámbito da vida con frases como ‘eu non podo’, ‘son incapaz’ ou ‘é imposible’, entre outra moitas. Precisamente, o que propón esta “ciencia” é cambiar esa formulación polo de ‘vou tentalo’.

Tal e como determina Castelo, existen dúas alternativas: “ou ben a persoa cambia a perspectiva usando paira iso o sentido común, ou ben deixa que os impulsos lle esnaquicen”. Paira iso, “non hai que proporse grandes obxectivos, só cambiar pequenos detalles, como pensar de forma positiva ou saber como realizar estiramentos nada máis levantarse, o que aos poucos vai puíndo esas deficiencias”. Ademais, asevera, eses aspectos asúmense como “calquera outra práctica diaria”, á vez que engade que o ioga proporciona as ferramentas necesarias “paira desconectar os sentidos, aprendendo a establecer un equilibrio entre o material e o espiritual”.

Perfil

En canto ao perfil das persoas que se decantan por esta práctica, o responsable da Ayoc comenta que aproximadamente no 70% dos casos trátase de mulleres e dentro destas predominan as que teñen entre 30 e 45 anos. Segundo Castelo, “a muller ten una sensibilidade diferente á do home e os seus obxectivos adoitan ser, por tanto, distintos; é máis consciente de que se ela cambia beneficiándose do ioga, tamén o fará a súa familia, cando, con todo, o home ten una visión máis individualista”.