Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Isabel Freile, médico especialista en Medicamento Nuclear de Ía-Molypharma

O medicamento nuclear pode detectar alteracións no organismo antes de que se fagan evidentes

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 26deAbrilde2011

As probas de medicamento nuclear están moi ben implantadas no sistema sanitario e gozan de certo percorrido, pero nos próximos anos ampliaranse, grazas ao avance en novos radiofármacos. Para os pacientes, a dispoñibilidade destas exploracións ten como principal vantaxe que permite detectar alteracións funcionais no organismo antes de que as variacións ou lesións estruturais desenvolver e fáganse visibles, segundo explica nesta entrevista Isabel Freile, médico especialista de Medicamento Nuclear da compañía Ía-Molypharma.

Que é unha exploración de medicamento nuclear?

As exploracións de medicamento nuclear consisten na administración, de forma habitual por vía intravenosa, dun radiofármaco, que unha vez no interior do organismo distribúese por el e alcanza os órganos, tecidos ou sistemas que temos que estudar.

Como son os radiofármacos?

Son axentes que, en xeral, constan de dous partes fundamentais: unha molécula trazadora, que vai determinar a ruta metabólica dese radiofármaco dentro do organismo, e un isótopo radioactivo ligado á molécula, que emite unha pequena cantidade de radiación e que pode ser detectado desde o exterior mediante unhas gammacámaras, que transforman esa información en imaxe.

Nesta época na que se fala de centrais nucleares (como a de Fukushima , en Xapón), enerxía nuclear e radiacións, como explicar á poboación que estes radiofármacos son seguros?

“O radiofármaco distribúese polo organismo e alcanza os órganos, tecidos ou sistemas que se queren estudar”Os radiofármacos son medicamentos e están autorizados. Se non fosen seguros, as autoridades sanitarias non darían esta credencial. A cantidade de radiación que se administra a un paciente é moi pequena e asumible. Na vida diaria recibimos radiacións moi superiores ás que se reciben cun radiofármaco. A maior cantidade de radiación que se recibe cunha exploración de medicamento nuclear é igual ou mesmo inferior á recibida por unha exploración radiográfica convencional.

Refírese a a radiografía de toda a vida?

Si. Por pór outro exemplo: nunha viaxe de avión transoceánico recíbese unha dose similar de radiacións que nunha proba de medicamento nuclear.

Onde se producen os radiofármacos?

“A maior cantidade de radiación que se recibe cunha exploración de medicamento nuclear é igual ou inferior á dunha radiografía convencional”Os radiofármacos son unha molécula unida a un isótopo radioactivo. Os isótopos radioactivos pódense producir en tres tipos de tecnoloxía: nun ciclotrón, en xeradores ou en reactores de fisión nuclear. O radioisótopo máis utilizado en medicamento nuclear convencional é o tecnecio 99m metastable e prodúcese nun xerador, que é un aparello tan sinxelo, que está dispoñible en calquera servizo desta especialidade.

Que ten de particular o ciclotrón?

É unha tecnoloxía punta onde se producen a maior parte dos radiofármacos que se utilizan na tecnoloxía PET (ou Tomografía por Emisión de Positrones). Á parte da tecnoloxía que supón, requírense uns laboratorios equipados de maneira especial que deben cumprir dous tipos de normativas: a requirida a todos os medicamentos por parte das autoridades sanitarias e, por tratarse dun produto radioactivo, a esixida polo Consello de Seguridade Nuclear (CSN). Son sustancias suxeitas a unha dobre regulación e moi controladas.

Que aplicacións ten o medicamento nuclear?

O medicamento nuclear é útil a case todas as especialidades clínicas: a cardiología, a neurología, a endocrinoloxía, a urología ou a oncoloxía. Dedícase a estudar a función, mentres que o resto das tecnoloxías de estudo mediante a imaxe avalían as estruturas (anatomía).

Que vantaxes ten o estudo da función respecto da anatomía?

“Os radiofármacos son medicamentos suxeitos a unha dobre regulación e moi controlados”Na maioría das patoloxías orixínase, de maneira precoz, unha alteración funcional antes de que ocorra unha alteración estrutural. O medicamento nuclear é capaz de detectar alteracións antes de que ocorran. Isto permite instaurar o tratamento precoz, que vai incidir de forma positiva nos resultados. Ademais, agora mesmo case todos os aparellos de PET (tomografía por emisión de positrones) tamén están equipados con TAC (tomografía axial computerizada). Son aparellos híbridos PET-TC, cos cales se pode captar á vez as alteracións nun plano bioquímico molecular e localizar de maneira afinada a lesión.

Estes aparellos son o futuro do medicamento nuclear?

Non son o futuro, senón o presente. Os aparellos de PET-TC xa están en moitos servizos de medicamento nuclear, aínda que si será unha novidade no mercado a fusión do PET coa resonancia magnética (RM).

Cal será a achega destes equipos de PET-RM?

Tamén serán capaces de estudar as alteracións funcionais xunto coas estruturais, do mesmo xeito que coa exploración de PET-TC. No entanto, a TC está enfocada a estruturas distintas ás que se estudan coa RM.

Como se deben preparar os pacientes que han de someterse a estas probas?

“A preparación previa do paciente é mínima, só nalgúns casos debe acudir en xaxún”A preparación previa do paciente é mínima. Nalgúns casos, segundo a exploración, debe acudir en xaxún. É habitual que a maioría de radiofármacos elimínense por vía renal, polo que se lles pide aos pacientes que acudan a estas exploracións ben hidratados e que beban ata que eliminen o radiofármaco.

Canto se tarda en eliminalo?

Depende do radiofármaco administrado. Unha vez que o paciente xa está preparado, adminístraselle por vía intravenosa. Despois requírese certo tempo para que se distribúa polo organismo e chegue ao lugar desexado para a adquisición de imaxes coa gammacámara. Este tempo medio varía entre 30 e 60 minutos, é moi variable. Hai exploracións que esixen varios pasos ou toma de imaxes en diferentes días.

Son molestas estas probas?

Non, son as chamadas exploracións non invasivas. A maior molestia que pode ter un paciente é a derivada da picada pola administración intravenosa do radiofármaco. Pero non son probas dolorosas, en absoluto. A outra molestia que ten é a de permanecer inmóbil na padiola durante o tempo que dura a exploración, necesario para evitar que se aprecien artefactos na imaxe.

Hai algunha contraindicación ou limitación para a aplicación destas probas de medicamento nuclear?

“Prevese que a PET axudará ao diagnóstico, evolución e valoración da eficacia terapéutica en distintas patoloxías”Antes de aprobar calquera proba, sempre se debe valorar o risco-beneficio. Están contraindicadas, por razóns obvias, en embarazadas . Por iso, en idades fértiles, antes de aplicalas, primeiro hai que indagar un posible embarazo. Tamén hai limitacións en mulleres que aleitan e en nenos, por prevención. Pero non significa que non se administre, senón que as doses do radiofármaco deben adaptarse ao peso e talla dos nenos.

En España, está ben implantada o medicamento nuclear?

Si, está moi estendida e ten un percorrido de anos. Iso non quere dicir que non se siga coa investigación. De feito, nos últimos anos desenvolvéronse novos radiofármacos. Ademais, prevese que a PET axudará ao diagnóstico, evolución e valoración da súa eficacia terapéutica en distintas patoloxías.

RADIOFÁRMACOS DO FUTURO

O desenvolvemento de novos radiofármacos permitirá ampliar o abanico de aplicacións do medicamento nuclear. Un exemplo é o da enfermidade do Parkinson. Para realizar o seu diagnóstico xa foi autorizado un novo radiofármaco PET, Dopacis®, producido por Ía-Molypharma. Consiste nunha solución inyectable de fluorodopa, que é capaz de detectar de maneira moi precoz as alteracións funcionais desta patoloxía neurodegenerativa crónica, valorar a súa evolución e a eficacia terapéutica do tratamento, que tamén se pode utilizar no diagnóstico de tumores neuroendocrinos, informa Isabel Freile.

“É unha sustancia que vai permitir diferenciar o tremor esencial das síndromes parkinsonianos, relacionados con enfermidades neurodegenerativas como a enfermidade do Parkinson doutras alteracións, como a atrofia multisistémica ou a parálise supranuclear progresiva”, expón esta experta.

En canto aos radiofármacos que a compañía Ía-Molypharma ten previsto comercializar nos próximos anos figuran o Redectane® (124I-cG250) para diagnóstico precoz do cancro renal; o Aposense® (18F-ML10), para diagnosticar a apoptosis ou morte celular programada; a 18F-fluorocolina, para o diagnóstico das recidivas de cancro de próstata; a 18Ffluorometionina, para a determinación de tumores cerebrais; o fluoruro sódico (18FNa), para metástasis óseas; e unha sustancia para o diagnóstico da enfermidade de Alzheimer .


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións