Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Investigación médica

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Joan Seoane, Oncoloxía Médica do Instituto de Investigación do Hospital Universitario da Vall d´Hebrón, Barcelona

«Terapias inhibidoras da hormona TGF-beta poderían ser efectivas contra determinados tumores cerebrais»

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 12 de Marzo de 2007

Un grupo de investigación liderado por Joan Seoane identificou un mecanismo, a hormona TGF-beta, implicado na progresión do glioma, un dos tumores cerebrais máis frecuentes e agresivos. Este achado non terá unha aplicación inmediata, pero o certo é que xa se están probando compostos contra esa hormona dentro de ensaios clínicos. Joan Seoane, profesor de investigación ICREA pertence ao Programa de Investigación en Oncoloxía Médica do Instituto de Investigación do Hospital Universitario da Vall d´Hebrón, de Barcelona. O achado identificado polo seu grupo publicouse recentemente en Cancer Cell. Nesta entrevista, relátanos as súas claves.

Que é un glioma?

É o tumor cerebral máis frecuente e é basicamente a transformación maligna das células do cerebro.

A cantas persoas afecta?

Afecta entre cinco e seis persoas por cada 100.000 habitantes da Europa occidental.

Cantas persoas habería, pois, afectadas en España?

Segundo estes cálculos, en España habería unhas 2.000 persoas afectadas.

Ten tratamento este tumor?

Si, ten un tratamento que consiste en cirurxía, radioterapia e quimioterapia.

Cal é a esperanza de vida actual dos pacientes con este tumor?

O glioma divídese en catro grandes tipos ou catro graos. Dentro destes, o glioblastoma é o tumor de máis alto grao e o máis agresivo.

Que descubriu sobre a función da hormona TGF-beta neste tumor?

Descubrimos o proceso a través do cal esta hormona actúa de maneira maligna en certos tumores de glioma e potencia a agresividade do tumor.

Cal foi a metodoloxía do traballo que utilizou para demostralo?

A metodoloxía do traballo foron, en realidade, dúas. Unha, o traballo con mostras de pacientes e a outra con células en cultivo.

Si, pero, como se efectuou exactamente?

Obtivemos as mostras de 52 pacientes e analizámolas. E tamén puxemos en cultivo células dos tumores dos pacientes e estudámolas.

Cales son as aplicacións que terá en humanos este achado?

As aplicacións son tres. A primeira é que a actividade aumentada de TGF-beta é un indicador de mal prognóstico e, por tanto, pode servir como un factor predictor da progresión tumoral. A segunda é que, debido a iso, isto implica que terapias contra TGF-beta poderían ser efectivas contra o glioma, o tumor cerebral máis frecuente e agresivo, como dixen. Estas terapias están a probarse en ensaios clínicos e serían inhibidores do TGF-beta, que poderían ser utilizados fronte ao glioma. E a terceira é que, debido a que entendemos este mecanismo, descubrimos marcadores que nos permitirán seleccionar aos pacientes que sexan os mellores candidatos a tratarse con cada terapia.

É dicir, poderíase individualizar a terapia.

Exacto! Ese sería o terceiro punto.

Pero, este achado ten unha aplicación inmediata?

«A actividade aumentada de TGF-beta é un indicador de mal prognóstico e, por tanto, pode servir como un factor predictor da progresión tumoral»Non, o ensaio clínico que se está levando a cabo con inhibidores de TGF-beta áchase en fase I e para aplicarse na clínica ten que chegar ata a fase IV, o que tarda anos. Moitos produtos que se ensaian fallan por miles de motivos, porque unha droga ou un dos seus compoñentes resulta tóxico; e nalgún caso porque non é ben admitido polo paciente que non o pode asimilar ben. Hai que dicir que se está probando e que se está lonxe da súa aplicación terapéutica. Antes temos que investigar máis.

Onde se está levando a cabo este ensaio clínico?

É un ensaio en fase I para testar a seguridade e toxicidade da droga. Diríxeo Emiliano Calvo, que forma parte do Servizo de Oncoloxía Médica que dirixe Josep Baselga, no Hospital do Vall d´Hebrón de Barcelona.

Pero cre que no futuro este achado terá unha aplicación.

Hai algunha posibilidade…

Hai moitos grupos traballando no seu mesma liña de investigación?

Todo é relativo. Hai poucos, pero hai algúns. Quizais o que nos distinga e fainos únicos é que facemos investigación traslacional, é dicir, que facemos investigación básica sobre os mecanismos moleculares destes tumores cerebrais e, en paralelo e interaccionando con esta, facemos investigación clínica. Isto significa que no mesmo centro facemos estudos moleculares e un ensaio clínico. Así a información sobre estudos moleculares reverte nun ensaio clínico e viceversa.

Pode este mecanismo identificado, o TGF-beta, estar implicado noutros tumores.

Si, en mama, en pulmón, en próstata e outros.

Gustaríalle destacar algún outro aspecto da súa investigación?

Si, que esta investigación foi financiada en parte, aínda que non na súa totalidade, pola Asociación Española Contra o Cancro, que realiza un importante traballo en filantropía. A súa contribución permitiu contratar a Alejandra Bruna, a primeira asinante do artigo publicado en Cancer Cell.

Cal é o seu seguinte obxectivo tras os resultados desta investigación?

Seguimos investigando novas dianas terapéuticas en gliomas e queremos ver se se poden extrapolar os resultados a outros tipos tumorales. Cun pouco de sorte, talvez nun ano podamos achegar máis resultados.

TGF-BETA

TGF-beta é unha hormona ou factor que frea a división celular en células normais, é dicir, controla que a proliferación das células fágase de forma ordenada e coordinada. Pero nas células tumorales, TGF-beta deixa de funcionar deste xeito. O seu mecanismo de acción se maligniza, de modo que perde a súa capacidade de frear a división celular. É máis, promove a división celular descontrolada e, deste xeito, induce a formación de tumores.

Estudos anteriores xa demostraran que este factor ten un papel importante no cancro, pero sabíase moi pouco acerca dos mecanismos responsables de por que TGF-beta transfórmase e convértese nun factor maligno en cancro. Os novos estudos levados a cabo no laboratorio de Joan Seoane no Instituto de Investigación do Hospital Vall d´Hebrón arroxaron luz respecto de que procesos fan que TGF-beta convértase nun factor oncogénico en glioma.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións