Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

José Manuel Guía Torrent, presidente da Sección de Cardiología Pediátrica e Cardiopatías Congénitas da Sociedade Española de Cardiología

Débese limitar ao mínimo o número de nenos cardiópatas que non practican deporte

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 28deSetembrode2010

Nacer cunha cardiopatía congénita non é sinónimo de inactividade física. O deporte, lonxe de estar contraindicado nestes pequenos pacientes, débese fomentar para evitar o sedentarismo e favorecer a capacidade funcional do corazón. Sempre tras recibir a orientación dun cardiólogo e con certas precaucións se se segue un tratamento con anticoagulantes ou fármacos diuréticos, moitos dos afectados poden e deben practicar deporte, aínda que sen exceder certos límites e sen competir, explica José Manuel Guía Torrent, presidente da Sección de Cardiología Pediátrica e de Cardiopatías Congénitas da Sociedade Española de Cardiología (SEC) e cardiólogo pediátrico do Hospital Universitario Virxe da Arrixaca, de Murcia.

Cantos nenos nacen cunha cardiopatía congénita en España?

A taxa de incidencia é xeral en todo o mundo. Estímase que afecta a oito de cada mil nados vivos. Isto supón que en España nacen 4.500 nenos ao ano cunha enfermidade congénita do corazón.

Que prognóstico teñen os afectados?

“En España nacen 4.500 nenos cada ano cunha enfermidade congénita do corazón”Preto dunha terceira parte teñen un prognóstico moi bo, xa que padecen cardiopatías benignas e poden realizar unha vida considerada normal, sen necesidade de ningún tipo de tratamento. Outra terceira parte ten un prognóstico bo e quizá necesitarán tratamento con cirurxía médica ou un cateterismo. Ao redor doutro 30% conformaría o grupo de cardiopatías complicadas, que non significa que todos teñan mal prognóstico, senón que necesitan certos coidados, ademais de cirurxía (reintervenciones) e un seguimento a longo prazo.

Como será o seu futuro?

O escenario dos afectados cambiou moito nos últimos 30 anos. Chegan a adultos preto do 85% dos nenos con cardiopatías congénitas. Por iso é polo que aumente a poboación adulta que necesita algún tipo de seguimento en unidades para adultos ou en unidades combinadas de cardiología pediátrica e de adultos.

A que se debe esta mellora nas taxas de supervivencia?

“O sedentarismo infantil pasa factura na idade adulta en forma de enfermidade coronaria ou de infarto”Influíron moito as técnicas diagnósticas da imaxe, como a ecocardiografía, que primeiro era bidimensional e agora é tridimensional, e a ecocardiografía fetal, que nos permite coñecer entre a semana 12 e 14 de xestación se hai algún problema cardíaco. Tamén melloraron moito as técnicas cirúrxicas, os coidados preoperatorios e postoperatorios en unidades de coidados intensivos (UCI) e os tratamentos con cateterismo, que evitan a necesidade de realizar unha cirurxía. En conxunto, todo isto propiciou que a supervivencia aumente de forma considerable.

Crese que as cardiopatías congénitas e o deporte son incompatibles. É certo?

Non, sempre se tentou que os nenos en fase de crecemento e que necesitan facer exercicio, fágano. Poden e deben facelo. A metade dos afectados, sen demasiados problemas, poden realizar exercicio físico sen limitacións. Hai grupos de nenos que necesitan estudos máis específicos para realizar algún tipo de actividade recreativa, sendeirismo, natación ou ciclismo, pero poden practicar deporte sempre que non sexa de competición. Débese limitar ao mínimo o número de nenos cardiópatas que non practican deporte.

Estes deportes que citou, son os máis indicados para os nenos con cardiopatías?

“A metade dos afectados, sen demasiados problemas, pode realizar exercicio físico sen limitacións”En xeral, son recomendables os deportes dinámicos, como o sendeirismo e o ciclismo, de grupo, como o fútbol, o baloncesto e o balonmán, que tamén poden practicar o resto de cidadáns, ou a carreira continua. Todos eles son os máis indicados para calquera grupo de poboación.

Hai algún deporte que estea contraindicado?

Cando os nenos padecen cardiopatías moderadas ou graves, é mellor que non practiquen actividades estáticas, como a halterofilia (levantamento de pesas). En xeral, poden facer deporte, pero sen competir.

Cales son os beneficios do deporte nestes enfermos?

Ademais de que o organismo dos nenos está en formación e crece rapidamente, o deporte aumenta o seu desenvolvemento motor, fomenta a flexibilidade e o equilibro e, como no resto da poboación, evita o sedentarismo. Este último é a praga máis importante desde o punto de vista da cardiología, non só en nenos cardiópatas, senón en toda a poboación infantil. Os nenos pasan demasiado tempo sentados debido á súa afección aos videoxogos ou ao uso do computador, cando necesitan practicar exercicio. Non cabe dúbida de que este mal hábito, que pasa factura na idade adulta en forma de enfermidade coronaria ou de infarto, ten unha base moi asentada na poboación infantil. A falta de exercicio e os malos hábitos alimentarios conducen á obesidade, diabetes e a enfermidade cardiológica do adulto, de forma que, tanto nos nenos con cardiopatías congénitas como nos sans debemos favorecer a actividade física e evitar o sedentarismo.

Ademais destes beneficios, o exercicio mellora a función do corazón?

“A base da enfermidade cardíaca no adulto radica nuns malos hábitos que se establecen desde a infancia”O exercicio físico continuado serve de adestramento, mesmo se o neno ten algunhas limitacións pero non excede certos niveis, mellorará a súa forma e terá unha maior capacidade funcional. Se desenvolve un programa de adestramento continuado, o corazón adóitase a ese traballo e funciona mellor sempre que, insisto, non se excedan determinados límites. A longo prazo mellora a capacidade funcional tanto en nenos como en adultos.

Gustaríalle engadir algunha mensaxe?

Diría que hoxe en día coñecemos moi ben que a base da enfermidade cardíaca no adulto radica nuns malos hábitos que se establecen desde a infancia. Para combatelos, débese seguir unha alimentación adecuada, baseada na inxesta de froita, verduras e poucas graxas animais, xunto con actividade física desde a infancia para evitar o sedentarismo. Unha mala alimentación e a falta de actividade non só afectan á cardiopatía congénita, senón que conducen á cardiopatía na idade adulta.

FÁRMACOS PARA O CORAZÓN E DEPORTE

Img ninos deporte1 art
Imaxe: First Baptist Nashville

Moitos nenos con cardiopatías non precisan ningún tratamento. No entanto, este é indispensable en patoloxías moderadas ou graves. Antes de practicar deporte, todos eles necesitan unha orientación do cardiólogo respecto ao deporte que poden realizar. O seu recoñecemento baséase nunha proba de esforzo para estudar a capacidade funcional do corazón e detectar se hai algún problema ou limitación coa realización dun determinado tipo de exercicio, así como a maior ou menor intensidade a que está sometido, segundo indica José Manuel Guía Torrent.

No caso dos nenos con próteses valvulares, que seguen tratamentos anticoagulantes, están contraindicados os deportes de contacto onde é fácil sufrir sangrados, xa que nestes pacientes poderían ser máis abundantes, advirte o especialista.

Nos pequenos que seguen unha terapia con fármacos diuréticos, que lles fai ouriñar máis, hai que ter en conta as épocas máis calorosas, xa que súan máis cando practican exercicio e diminúe a cantidade de líquido no organismo. “Por iso hai que favorecer a hidratación”, sinala Guía Torrent.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións