Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Linguaxe non verbal

Máis do 60% da comunicación baséase na linguaxe non verbal, decisivo en entrevistas de traballo e nas relacións sociais

Vale un xesto máis que mil palabras? Parece ser que si. Polo menos, a xulgar polas palabras dos expertos en comunicación que indican que máis do 60% da comunicación está dominada polos nosos xestos e ademáns, pola linguaxe non verbal. Estas conclusións son moi recentes, xa que o estudo científico deste tipo de comunicación iniciouse a comezos do século XX coa investigación das expresións do rostro, un traballo cuxos resultados non foron demasiado alentadores.

A importancia dos xestos

Na década do cincuenta a investigación cobrou forza e un grupo de científicos (entre os que destacaron Ray L. Birdwhistell, Albert E. Scheflen ou Paul Ekman?) enfocou o tema seguindo una metodoloxía científica que analizou a comunicación no seu conxunto, abarcando diversos campos da ciencia, como a psicoloxía, a psiquiatría, a sociología, a antropoloxía? No ano 1971 Flora Davis publicou en Estados Unidos o libro “A Comunicación Non Verbal”, obra na que recolleu un resumo destas investigacións e que mostra como a parte visible dunha mensaxe é polo menos tan importante como a audible, xa que os humanos comunicámonos a moitos niveis simultaneamente, tanto de forma consciente como inconsciente.

A importancia que os diversos autores conceden a esta parte visible da mensaxe “varía levemente, pero todos apuntan o predominio do non verbal fronte ao verbal”, segundo indica Alejandro Salgado, profesor de Comunicación Interpersoal na Facultade de Comunicación da Universidade Pontificia de Salamanca. Este docente subliña que outro estudioso deste campo, Albert Mehrabian, xa indicou que na comunicación interpersoal o 93% do significado procede do non verbal (o 58% correspondería aos xestos, o 35% ao uso da voz paira transmitir palabras e só o 7% restante do significado recaería na importancia da palabra). Outros autores, como Ray Birdwhistell, fan recaer sobre os xestos o 60% da comunicación, fronte ao 40% da importancia das palabras. A comunicación non verbal, como aclara Salgado, componse esencialmente de:

  • Kinésica: Trátase dos xestos, as posturas e os movementos do corpo.
  • Proxémica: É a disposición dos obxectos nun espazo, e como as persoas se desenvolven nun lugar. O mantemento da coñecida como “burbulla persoal”, a distancia, é algo de suma importancia en todas as culturas. Moitas veces, o feito de que una persoa cáianos mal débese a unha diferenza na percepción da distancia mínima entre a outra persoa e nós.
  • Paralenguaje: É o uso de voz paira transmitir as palabras.

/imgs/2006/09/lenguaje2.jpgSorrir, mover as mans dun modo ou outro? onde se atopa a orixe dos nosos xestos, son trazos innatos ou apresos? Diego Salga, profesor de Comunicación da Escola Internacional de Protocolo explica que son consecuencia dun proceso mixto entre aprendizaxe e xenética. Non cabe dúbida de que hai xestos innatos, xestos que son propios da sociedade na que nos atopamos, e outros tomados por imitación, como un xesto ou tic ‘copiado’ dos nosos proxenitores. Pero non sempre ocorre deste xeito e hai estudos que constatan que os nenos, aínda antes de nacer, xa sorrín; así mesmo, os nenos cegos de nacemento esbozan una sorriso que non puideron aprender por imitación de quen están á súa ao redor. Outros xestos e elementos non verbais son culturais, “algúns comúns a todas as culturas, e outros específicos. Na cultura oriental, por exemplo, o contacto táctil apenas existe, e o uso de cores en cerimonias e rituais é diferente ao noso”, explica Salgado. Porque, efectivamente, os dous expertos coinciden en sinalar que a educación que recibimos é crucial paira o noso comportamento non verbal, un aspecto que revela máis do que sospeitamos de nós mesmos. Hai que ter en conta, entón, este tipo de comunicación?

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións