Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Manuel Martínez-Sellés, presidente da Sección de Cardiología Xeriátrica da Sociedade Española de Cardiología

A metade das mortes en maiores de 65 anos ten unha causa cardiovascular

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 14 de Xaneiro de 2014

A idade avanzada non debe ser o criterio exclusivo que rexa o acceso das persoas maiores cunha enfermidade cardiovascular a recibir un tratamento médico ou unha intervención mediante cateterismo. Con todo, estudos recentes, como o PEGASO, demostran que isto está a pasar en España. Os pacientes non acceden todo o que sería desexable a tratamentos que poden reportarlles enormes beneficios e alongarlles a vida. A crise económica ha implicado unha redución do acceso a estes tratamentos, aínda que os profesionais sanitarios esfórzanse en seleccionar ben aos pacientes e evitar que falezan de enfermidade cardiovascular mentres agardan na lista de espera para recibir un tratamento, segundo explica nesta entrevista Manuel Martínez-Sellés, xefe da sección de Cardiología do Hospital Gregorio Marañón (Madrid), profesor titular da Universidade Europea de Madrid (UCM) e presidente da Sección de Cardiología Xeriátrica da Sociedade Española de Cardiología (SEC).

Que porcentaxe da poboación de persoas maiores está afectada as enfermidades cardiovasculares?

Estas enfermidades son a primeira causa de morte en toda a poboación e, de forma moi particular, en persoas de idades avanzadas, xa que o 50% das mortes en maiores de 65 anos ten unha causa cardiovascular. As enfermidades cardiovasculares que teñen máis prevalencia son a hipertensión e a arterioesclerosis, e a súa prevalencia aumenta de forma exponencial coa idade avanzada.

Cantos desta poboación maior afectada por unha enfermidade cardiovascular acaban necesitando unha cirurxía?

“A idade avanzada non ten que ser un criterio discriminatorio para determinadas terapias cardiovasculares”Hoxe en día a cirurxía cardíaca, comparada a outros momentos históricos, non ten un papel predominante. Na actualidade, representa menos do 5%. A maioría das enfermidades cardiovasculares resólvense con tratamentos médicos ou con intervencións percutáneas, a través de cateterismos. Cada vez máis enfermidades das arterias coronarias, como a cardiopatía isquémica (estrechamiento das arterias do corazón), ou as valvulopatías, pódense resolver con tratamento médico e un procedemento por cateterismo. Cada vez hai máis tratamentos farmacolóxicos e tratamentos percutáneos.

Estes procedementos pódense considerar dentro da cirurxía minimamente invasiva?

Estes procedementos non se poden considerar de cirurxía minimamente invasiva (CMI), porque se realizan a partir dunha picada na íngua ou na boneca, mentres que a CMI son intervencións con pequenas feridas cirúrxicas. Neste caso, nin sequera practícanse feridas cirúrxicas, senón que se realizan pequenos cateterismos, mediante pequenos tubos, para corrixir a patoloxía existente e, por tanto, son menos invasivos que a CMI. Desde o punto de vista clínico, abriuse o abanico de pacientes maiores que se poden beneficiar do tratamento das enfermidades cardiovasculares.

Desde o punto de vista económico, a estreiteza orzamentaria da sanidade dificulta o acceso destes pacientes maiores aos tratamentos?

“A maioría das enfermidades cardiovasculares resólvense con tratamentos médicos ou con intervencións percutáneas”A crise económica o que fixo, máis que dificultar os tratamentos, é que o número de pacientes que poden optar a eles redúzase. Isto lévanos, desde o sentido médico, a elixir ben os casos que poden beneficiarse. Desde criterios economicistas houbo certa tradición a considerar que as persoas maiores necesitan tratamentos máis custosos e que non ten sentido. O primeiro que hai que ter en conta, en caso de patoloxía cardiovascular, é que é máis frecuente en persoas de máis idade, que tamén son as que máis se poden beneficiar destes tratamentos. Se se mira só o criterio económico, habería que pensar canto tempo cotizou á Seguridade Social o paciente xa que, segundo leste, as persoas maiores terían máis dereitos aos tratamentos. Na situación actual, de recursos limitados, hai que seleccionar cales son os tratamentos que benefician aos pacientes, e a idade avanzada non ten que ser un criterio discriminatorio para determinadas terapias cardiovasculares.

Ademais, aínda que a persoa que recibe un destes tratamentos sexa de idade avanzada, pode vivir moitos máis anos, é así?

En canto á esperanza de vida, é elevada. A esperanza media dunha nena ao nacer, hoxe en España, é de 85 anos. A unha muller de 80 anos, non é que queden cinco anos de vida, senón polo menos dez anos máis de esperanza de vida: pode chegar aos 90. Podemos facer moito polos pacientes e estes poden vivir moitos anos, tanto desde o punto de vista mental como físico. Non hai que limitar as técnicas diagnósticas nin os tratamentos a persoas maiores por criterio exclusivo da idade, senón, en todo caso, só se hai algunha outra enfermidade debido á cal o paciente non deba ser candidato.

Hai uns anos un cirurxián advertiu de que morrían pacientes na lista de espera de cirurxía cardíaca. Tamén os enfermos que non reciben un destes procedementos poden morrer?

“Se se nega ou pospón o tratamento varios meses, o paciente maior pode falecer”No caso de que un paciente maior cunha das patoloxías citadas necesitase un tratamento e negáseselle, indubidablemente. Son patoloxías que provocan gran mortalidade. Se se lle nega ou pospón este tratamento varios meses, por suposto que a persoa maior pode falecer. Hai que tentar evitalo e, para iso, seleccionar de forma adecuada aos enfermos e tratarlles antes de que cheguen a esta situación.

As advertencias do SEC, diríxense tanto á Administración como aos profesionais que atenden ás persoas maiores cunha enfermidade cardiovascular?

Sen dúbida. Pero para nada queremos dicir que deban abrirse máis servizos de cirurxía cardiovascular ou máis laboratorios de hemodinámica. No estudo PEGASO (“Prognóstico da Estenosis Grave Aórtica Sintomática do Octoxenario”), realizado a nivel nacional, había hospitais que, sen ter este tipo de servizos, referían a os pacientes a outros centros. Non é necesario que haxa en todos os hospitais. O que si sucede é que moitos pacientes están atendidos por cardiólogos, internistas ou geriatras cun tratamento conservador que lles aboca a un prognóstico moi malo, cando a maioría de pacientes podería someterse a unha intervención que ampliaría de forma notable a marxe de mellora.

Cre que os profesionais teñen medo a intervir ás persoas maiores do corazón?

Non é tanto que teñan medo como que estes pacientes non chegan ao especialista. O médico de cabeceira non o deriva ao cardiólogo para que lle realice unha intervención. Os profesionais si que están capacitados para desenvolver estas intervencións, pero hai unha necesidade de remitir a estes pacientes.

O paciente debe reclamar ao médico que lle derive a un especialista ou que se lle aplique un destes procedementos?

En medicamento cada vez faise máis partícipe da toma de decisións ao paciente. Unha patoloxía típica no paciente de idade avanzada é a estenosis aórtica severa. O afectado debe saber que, no canto dunha intervención cirúrxica convencional, pode beneficiarse dun tratamento menos agresivo, que consiste nunha picada na íngua para dirixirse cun catéter á válvula estreitada e realizarlle un implante de prótese aórtica, técnica denominada TAVI. En varios casos, hai pacientes que elixen que non lles operen, senón que lles solucionen o problema por cateterismo. Hoxe en día, os pacientes teñen máis posibilidades de elixir. Na Comunidade de Madrid, mesmo, como hai libre elección de médico, se unha persoa ten unha patoloxía e pensa que non lle derivaron ou que está a recibir un tratamento que non lle satisfai, sempre ten a opción de cambiar de médico.

Estenosis aórtica severa, moi frecuente en anciáns

“O estudo PEGASO é un rexistro a nivel nacional de estenosis aórtica severa, unha patoloxía moi prevalente entre os octoxenarios. Estímase que, entre as persoas de 80 anos ou máis, o 8% padécena, e que ten moi mal prognóstico se non se practica unha intervención”, informa Manuel Martínez-Sellés.

Segundo explica este cardiólogo, “a maioría dos afectados, unha vez que xorden os síntomas, viven un ou dous anos máis. Requiren un tratamento para mellorar este prognóstico, como unha intervención mediante cirurxía ou cateterismo, que se realiza a partir dunha picada na íngua e mediante o cal se introduce unha nova válvula aórtica. En ambos os casos, os pacientes melloran de forma notable, así como a súa supervivencia”.

“Este rexistro de acceso a estas intervencións revelounos unha sorpresa: que os pacientes seguen sen acceder ás intervencións que necesitan e que se lles trata de forma conservadora. E non só iso: quen non reciben estes tratamentos teñen unha mortalidade moi superior a quen se tratan con técnicas cirúrxicas ou percutáneas. As conclusións alertan da necesidade de practicar o intervencionismo a estes pacientes para que non teñan un mal prognóstico”, insiste Martínez-Sellés.


Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións
Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto