Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Maquillaxe permanente, boa idea ou capricho con risco?

Antes de abandonar o lapis de ollos ou o pintalabios diario e pasar polas agullas, é necesario pensalo ben e porse en boas mans

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 28 de Xullo de 2018

As tatuaxes non pasan de moda. Uns 60 millóns de europeos lévanos, segundo datos da Comisión Europea. E desde 2003, a súa porcentaxe aumentou un 7 %. Non só hai tatuaxes coloridos que buscan decorar a pel. A esta tendencia únese outra moi puxante: a da maquillaxe permanente de ollos, cellas e mesmo beizos. Noutros casos, é reparador e mesmo axuda a reconstruír a areola do peito de mulleres con cancro de mama. Pero, esta maquillaxe nin é tan permanente como promete o seu nome, nin está exento de riscos, como se ve a continuación.

A maquillaxe permanente, ou micropigmentación, é máis superficial que a tatuaxe e debuxa cellas, contornos de beizos e mesmo marca a liña dos ollos coa promesa de gozar dunha mirada magnética sen ter que recorrer á maquillaxe diaria

Mentres que as tatuaxes son debuxos que se conseguen ao inxectar tintas de cores baixo a pel e a súa característica principal é que son para sempre, isto non ocorre coa maquillaxe permanente. Debuxa cellas, contornos de beizos e mesmo marca a liña dos ollos (eyeliner) coa promesa de gozar dunha mirada magnética sen ter que recorrer á maquillaxe diaria, pero, ao contrario do que suxire o seu nome, o debuxo non é permanente, senón que desaparece co tempo, en xeral, nun ou dous anos.

A maquillaxe permanente -tecnicamente coñecido como micropigmentación– tamén colorea a pel, pero só a súa capa máis superficial (epidermis). Ademais, as tintas que usa conteñen excipientes (glicerina, auga…) que fan que vaia sendo asimilado polo organismo. Tamén varía a composición das cores, que non son tan vivos como nas tatuaxes, senón máis parecidos ás gamas empregadas na maquillaxe.

Non hai cifras oficiais do sector, nin sobre o número de centros nin do de profesionais que realizan a maquillaxe permanente en España, como confesan e lamentan os propios profesionais. Pero os expertos si recoñecen que é unha tendencia que crece. E non só entre mulleres, senón tamén entre os homes. E que zonas son as máis demandadas? Os ollos, seguidos das cellas (que se enchen para aumentar o seu volume) e beizos.

A técnica da micropigmentación, popularizada pola súa aplicación como método de maquillaxe facial semipermanente, tamén se emprega para corrixir cicatrices e queimaduras e, mesmo, para reconstruír a areola ás mulleres con cancro de mama. Pero os prezos non son aptos para todos os petos: oscilan entre os 300 e os 500 euros. E aínda hai que contar coas sesións de repaso.

Maquillaxe que cura

A micropigmentación mamaria reconstrúe a areola e mamila a mulleres con cancro de mama

A maquillaxe permanente pode ter un obxectivo puramente estético pero tamén pode ser reparador. Con esta técnica, o que era un vulto pasa a ser un peito. Conségueo a micropigmentación mamaria, unha coloración parecida á tatuaxe que reconstrúe a areola e mamila a mulleres con cancro de mama, e que desde abril forma parte dos tratamentos custeados pola sanidade pública.

A práctica xa a realizan algúns centros hospitalarios españois, entre eles, o Ramón e Cajal ou o Hospital Universitario de Torrexón, ambos en Madrid. Pero pronto poderían ser máis.

E ás veces a maquillaxe permanente pode ser mesmo solidario. É o caso da iniciativa #AreolaSolidaria, da Asociación Española de Micropigmentación Estética, Paramédica e Oncolóxica (Amepo), que realiza a reconstrución de mamila totalmente gratuíta a todas aquelas persoas que sufriron unha mastectomía. E non están sós: tatuadores (neste caso de tatuaxe permanente) de toda España agrupáronse na plataforma Tatuaxe solidaria co cancro de mama para axudar ás mulleres enfermas tamén de forma gratuíta.

Un capricho con risco?

Antes de lanzarse ás mans dun maquillador permanente por pura estética, os profesionais aconsellan meditalo e non deixarse levar polo impulso. Se decide facelo, deixará ao carón o lapis de beizos durante un tempo. Pero se non lle gusta o resultado, o pigmento pode tardar ata cinco anos en ser eliminado por completo e, durante ese tempo, a pigmentación pode variar a súa cor inicial.

O Ministeriode Sanidade , ademais, recomenda cerciorarse de que a clínica escollida usa produtos autorizados, cumpre os requisitos legais e conta cun profesional cualificado e unhas condicións hixiénicas adecuadas.

Doutra banda, como todos os procedementos estéticos, a arte da persoa que o realiza desempeña un papel importante no resultado final, xa que pode ser moi natural ou, pola contra, chamar a atención pola súa artificialidade.

Por último, a maquillaxe permanente implica facer pequenas picadas cunha agulla na pel, polo que debe saber que a zona pode inflamarse e aparecer unha lixeira costra. Os profesionais por iso reiteran: sempre hai que buscar a un maquillador experimentado, pedir a documentación e esixir unhas condicións mínimas de hixiene.

MARTÍN Para acceder a máis contidos, consulta a revista impresa.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións