Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Médicos valencianos proban con éxito unha nova técnica de reprodución asistida que imita a xestación natural

Os ensaios demostraron que os embrións teñen máis posibilidades de sobrevivir e menos risco de sufrir alteracións

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 29deFebreirode2008

Médicos do Instituto Valenciano de Infertilidade (IVI), en colaboración coa Universidade Libre de Bruxelas, probaron con éxito unha fórmula que desprazaría á tradicional fecundación “in vitro”. A nova estratexia, chamada fecundación “in vivo”, utiliza un dispositivo intrauterino que evita o cultivo dos embrións no laboratorio. Desde as primeiras horas, o embrión desenvólvese no útero da nai. Esta técnica, ademais de reducir os custos dos tratamentos de reprodución asistida, faríaos máis seguros.

Img kreis home
Imaxe: Anecova

Nos tratamentos convencionais, a fecundación realízase no laboratorio. Os ovocitos fertilizados non se transfiren de forma inmediata ao útero; mantéñense entre dous e cinco días nunha incubadora. Só cando alcanzan o desenvolvemento óptimo, elíxense os embrións máis saudables e implantar na futura nai á espera de que se produza o embarazo.

Coa nova estratexia evítase o crecemento do embrión nun medio artificial. Tras a fecundación, os óvulos introdúcense nunha cápsula de silicona que se aloxa no interior do útero. Este dispositivo, que non supera o cinco milímetros de lonxitude e o milímetro de anchura, ten 360 orificios para que os embrións non queden illados. Estes orificios inclúen uns 40 microordenadores. Unha vez que os embrións se colocaron no interior, a cápsula conéctase a uns cables flexibles que a sosteñen no interior do útero.

A forma máis natural

A cápsula, desenvolvida pola empresa suíza Anecova, actúa como unha incubadora en miniatura. Desta forma, o embrión crece desde as primeiras horas no seu medio natural, nas mesmas condicións de luz, temperatura e nutrientes que tería se fose concibido de maneira tradicional. Entre dous e cinco días despois, a cápsula recupérase e elíxense os embrións máis óptimos para a xestación. Ao extraelos poderíanse facer análise para descartar defectos xenéticos. Os elixidos (tres como máximo) volven ao útero da nai.

De momento, só se probou a introducir óvulos xa fecundados, é dicir, embrións, pero o dispositivo tamén permitiría realizar todo o proceso desde o comezo. Así, poderíanse introducir os espermatozoides e os óvulos na cápsula para que a concepción producísese no útero, sen necesidade de pasar polo laboratorio.

As primeiras probas con 20 pacientes demostraron que con esta técnica os embrións teñen máis posibilidades de sobrevivir e menos risco de sufrir alteracións cromosómicas. “Un pequeno ensaio con resultados moi satisfactorios que demostrou que o embrión crece mellor no interior do útero materno, por excelentes que sexan as condicións do laboratorio”, afirma Carlos Simón, director científico do IVI, que agora planea levar a cabo un ensaio clínico máis amplo con 80 pacientes en tres dos seus centros (Madrid, Valencia e Sevilla) e en Bruxelas.

Dúbidas

Simon Fishel, do Grupo de Fertilidade da Universidade de Nottingham (Reino Unido), cre que esta técnica pode expor algunhas dúbidas, xa que se descoñecen as condicións ambientais do tracto reprodutivo. “Trátase dun medio que se atopa en continuos cambios, difíciles de reproducir de forma artificial”, apunta este experto.

O embrión crece nas mesmas condicións de luz, temperatura e nutrientes que tería se fose concibido de maneira natural

A nova cápsula non se pode implantar ao principio do desenvolvemento natural do cigoto. “O embrión normalmente emprega sete días en chegar ata o útero a través do tubo. É unha especie de trompa de Falopio artificial, de plástico”, subliña Fischel, que lembra que cos embrións de dous días que chegan ata o útero só se consegue unha taxa de xestación próxima ao 30%, “porque cando son tan novos teñen problemas para chegar de forma natural ao seu destino final”.

Doutra banda, o novo “incubador” intrauterino podería reducir os custos dos sofisticados laboratorios de reprodución asistida e facer máis accesibles os tratamentos de infertilidade nos países menos desenvolvidos.

Ademais do dispositivo de Anecova, outras compañías han desenvolve sistemas máis sinxelos que tamén poderían ser de gran axuda nos países en desenvolvemento. Deseñados para aloxarse na vagina, en lugar do útero, permitirían o crecemento do embrión nun medio protexido, dentro da propia nai.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións