Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Mercedes Villegas, directora da Fundación Amigos dos Maiores

As residencias tradicionais non dan resposta ás necesidades das novas persoas maiores que chegan

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 29 de Xullo de 2018


Mercedes Villegas teno claro: o gran problema ao que se enfrontan os maiores en España é a soidade. "A ausencia de compañía cáusalles tristeza, pero ademais provoca problemas de saúde graves como depresión, problemas cognitivos e mesmo a morte prematura", afirma esta xornalista convertida en directora da Fundación Amigos dos Maiores, unha rede de voluntarios (son un total de 641) que se estende por Madrid, Galicia e País Vasco. Traballan desde 2003, seguindo a filosofía da rede francesa de acompañamento para anciáns Lles petits frères deas Pauvres, para levar amizade e compañía a centenares de persoas maiores. Cal é a súa opinión das residencias de anciáns? "As residencias tradicionais non dan resposta ás necesidades das novas persoas maiores que chegan", manifesta rotunda.

Os coidados médicos e o sistema de benestar aumentaron a esperanza de vida, que en España se sitúa en 82 anos. E, segundo o Instituto Nacional de Estatística (INE), xa hai oito millóns de persoas con 65 anos ou máis. Pero o que a nivel individual é un logro pode implicar un problema a nivel colectivo?

En efecto, a esperanza de vida aumenta, o que é un avance; pero tamén hai cada vez máis persoas maiores vivindo soas. E envellecer sen lazos afectivos ao redor é un factor de risco para sufrir soidade non desexada, un estado que pode afectar á saúde. O noso reto como sociedade é garantir un envellecemento de calidade, previr e paliar a soidade non desexada dos maiores.

Cre que este país é amable cos seus maiores?

Hoxe en España hai case dous millóns de persoas maiores de 65 anos (1.960.900, segundo o INE) vivindo soas; e a maioría delas (o 59%, segundo un estudo conxunto do Centro de Investigacións Sociolóxicas e o Instituto de Maiores e Servizos Sociais) sente soidade. O actual ritmo de vida tan frenético, xunto coa importancia que se lle dá á imaxe e ao aspecto físico, quizá inflúa para que désemos as costas ás persoas maiores: son excluídas das nosas vidas por falsos estereotipos que as debuxan como incapaces, tristes e sen nada que achegar, cando a realidade é todo o contrario. Por iso traballamos tamén en sensibilizar á sociedade, para que as persoas maiores volvan sentirse protagonistas.

Preto de 300.000 españois viven nalgunha das 5.387 residencias de anciáns que hai en España, segundo o Imserso. Son as residencias apropiadas para todo tipo de persoas maiores?

“Temos que crear novos tipos de aloxamentos para as persoas maiores”Na miña opinión, non: as residencias tradicionais non están adaptadas nin dan resposta ás necesidades das persoas maiores que chegan. Os maiores non queren que se lles diga a que hora teñen que comer, cando teñen que ir ao baño ou perder a súa capacidade de decidir cando saír ou con quen, polo simple feito de vivir nunha residencia. Pero estas situacións, con todo, ocorren moi a miúdo.

Temos un reto urxente tamén nesta área: temos que crear novos tipos de aloxamentos para as persoas maiores. Por fortuna, comeza a haber iniciativas como o cohousing, vivendas colaborativas que combinan espazos privados con zonas de uso compartido, que emerxen como alternativa ás residencias tradicionais. Outra opción son os apartamentos de maiores, que teñen servizos e asistencia sanitaria para eles. Pero esta oferta é aínda moi escasa, ademais de face, e tampouco está adaptada á diversidade de persoas maiores que existe.

Un estudo de EROSKI CONSUMER conclúe que dous de cada tres maiores de 65 anos que o desexa ou necesita ten praza nunha residencia pública ou concertada. Fundación Amigos dos Maiores tenta axudar aos anciáns que están sós en casa por este motivo?

“O noso obxectivo é que a persoa maior non senta soa: axudámoslle a crear amizades sólidas e a recuperar intereses” En Amigos dos Maiores ofrecemos acompañamento afectivo, con axuda de voluntarios, a persoas maiores que viven tanto no seu domicilio como en residencias. Non é un coidado sanitario: a persoa maior recibe a visita semanal dun voluntario formado para charlar, pasear, saír… Este acompañamento complementámolo con actividades de lecer e socialización pensadas para eles, como saídas culturais, excursións, festas e mesmo talleres. O noso obxectivo é que a persoa maior non senta soa: axudámoslle a crear amizades sólidas e tamén a recuperar ou descubrir intereses. Este cambio de rutina consegue que o maior senta integrado na sociedade, un traballo que é importante tanto para os anciáns que viven sós en casa, como para aqueles que o fan nunha residencia. E complementa a atención sanitaria.

Cando se deu conta de que os seus servizos de acompañamento e amizade para maiores eran importantes?

Sóubeno cando o número de persoas maiores que demandaba este servizo creceu. O ano pasado ofrecemos acompañamento a 729 maiores en Madrid, Galicia e País Vasco. Os servizos sociais tamén nos derivan cada vez máis persoas, o que nos obriga constantemente a impulsar campañas de captación de voluntarios, aos que formamos de forma específica, e tamén a realizar accións de sensibilización para a sociedade.

Tras as residencias de anciáns, a segunda opción máis demandada en España son os coidadores a domicilio. Como saber se un coidador, ou no seu caso un acompañante, é bo ou malo?

O primeiro é pedir formación especializada. No caso do acompañante, leste debe estar cualificado e comprometido. Isto axuda a mellorar a súa experiencia e tamén é esencial para axudar á persoa maior. Así mesmo, outra clave para acertar é buscar perfís afíns coa persoa maior: isto permite que a amizade frutifique e perdure. No caso do traballo en residencia, é tamén importante a coordinación co equipo profesional dos centros.

Pola súa experiencia, que é o que máis piden os maiores en España? Cal é a súa maior necesidade?

Os maiores demandan, sobre todo, agarimo e compañía, alguén con quen compartir unha boa charla ou dar un paseo. E iso é algo que todos sabemos facer. O resto vén implícito: cando a persoa maior atópase acompañada, e segura, non só deixa atrás a soidade, senón que tamén pode desenvolver as súas capacidades cognitivas e físicas.

Din os expertos que a auténtica secuela na vellez é a soidade, causa de depresión.

“O voluntariado afectivo e a amizade poden facer que a persoa maior mellore o seu ánimo, a súa calidade de vida e a súa saúde”A soidade non desexada dos maiores é un fenómeno invisible que con todo xa é considerado, segundo investigacións recentes, o gran problema e o primeiro factor de risco para a saúde dos maiores nas sociedades occidentais. No caso dos anciáns, a soidade pode xerar deterioración cognitiva, depresión, perda de mobilidade, enfermidades cardiovasculares e mesmo mortalidade temperá. E viceversa: o voluntariado afectivo e a amizade poden facer que a persoa maior que sente soa, sen autoestima nin ganas de saír de casa, mellore o seu ánimo e volva facer cousas que lle gustaban, como saír e ilusionarse. Todo isto, mellora a súa calidade de vida e tamén a súa saúde.

Entón, o gran desafío colectivo é frear a soidade do maior?

O maior reto é envellecer con calidade de vida. E para iso é imprescindible facelo acompañado. A soidade é e será un dos principais retos de toda a poboación, non só das persoas maiores. Ademais, o cambio debe ser global para que as persoas maiores sexan percibidas como verdadeiros activos da sociedade, implicándonos a todos.

MARTÍN Para acceder a máis contidos, consulta a revista impresa.


Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións
Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto