Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Miopía progresiva

Una de cada catro persoas é miope, un defecto de visión con base xenética, aínda que se descoñecen os factores ambientais que a activan

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 23deXaneirode2008

Hai quen cre que, unha vez superada a adolescencia, os ollos xa están a salvo dunha miopía progresiva. A dexeneración macular asociada á idade (DMAE) supón unha das principais causas de perda grave de visión en persoas maiores de 50 anos. Os oftalmólogos ensaian novas técnicas, como a neovascularización coroidea, e investigan con células nai o modo de curar as enfermidades neurodegenerativas da retina.

Lentes, lentes de contacto e intervencións cirúrxicas minimizan este problema ata o punto de asumir uns supostos de saúde visual ou ocular imprecisos. Ademais, existen crenzas erróneas ao redor da miopía, como que aparece como resultado de ler en mala postura e con mala iluminación, ver moito a tele ou traballar moitas horas fronte a unha pantalla de computador, algo que non é certo. É falso, así mesmo, que a miopía protexa fronte á vista cansa, ou presbicia, e que levar unha gradación hipocorregida (con menos dioptrías das que en realidade se precisan) “espabile” a visión, ou que as lentes de contacto consigan frear o avance dunha miopía. O medicamento alternativo tampouco se salva de malentendidos: con evidencias científicas na man, non hai dietas especiais capaces de previr este problema.

A pesar de que unha corrección das dioptrías permita ver con normalidade, os oftalmólogos aconsellan non perder de vista a saúde dos ollos debido a que un miope, polo simple feito de selo, ten sempre máis posibilidades de padecer glaucoma, cataratas precoces e retinopatía ou coroidosis.

Miopía magna

Os especialistas refírense a unha miopía magna cando a persoa miope supera o seis dioptrías, debido a un crecemento desmesurado do globo ocular que provoca un adelgazamento progresivo de todas as capas do ollo, das que a retina é a máis afectada. Esta deformidade pode dar lugar a atrofias, hemorraxias, dexeneración macular, roturas ou desprendemento de retina. Ao longo do tempo, o miope vai perdendo zonas de visión, agudeza visual e calidade de vida.

Os pacientes con miopía magna presentan unha maior incidencia de patoloxías retinianas

Actividades tan cotiás como ler, escribir, traballar fronte a un computador ou unha consola, ver a tele, ir ao cinema, pasear só ou conducir deixan de facerse dunha forma normal. Así mesmo, prodúcese unha perda importante de socialización e de autoestima por unha incapacidade visual permanente e absoluta, sen que as empresas adapten os seus postos de traballo a este tipo de problemas.

Aínda por riba, os pacientes con miopía magna presentan unha maior incidencia de patoloxías retinianas. «Por unha banda, ao nivel da retina periférica, teñen máis probabilidades de sufrir un desprendemento e, por outra, mostran un aumento de frecuencia en canto a alteracións da mácula ou a retina central», explica Juan Reche, oftalmólogo do Hospital Clínico San Carlos de Madrid.

Neovascularización coroidea

Trátase dunha alteración propia da miopía magna e que consiste na aparición de vasos sanguíneos de recente formación na área da mácula, o que dificulta enormemente a visión central. Isto pode orixinar unha discapacidade visual grave que limita a realización de actividades cotiás e a autonomía dos afectados, evolucionando ata unha cegueira legal.

Reche subliña que se trata «dunha enfermidade cun devastador efecto sobre a visión do paciente e que adoita dar lugar a metamorfopsias (percepcións distorsionadas das imaxes, tanto en forma como en tamaño), limitando de forma extraordinaria a capacidade dos pacientes para ler, traballar con computador ou conducir». O experto considera indicados, nestes casos, «axentes antiangiogénicos que actúan inhibindo o factor de crecemento vascular endotelial, podendo frear o curso da enfermidade e eliminar a formación de novos vasos».

«Non son tratamentos curativos, pero en moitos casos permiten unha recuperación importante da agudeza visual e atrasan a aparición dunha deficiencia visual grave», explica o oftalmólogo. Desde fai oito anos, o Hospital Clínico San Carlos considérase un centro de referencia para o tratamento das neovascularizaciones coroideas con terapia fotodinámica, que ten un efecto visual beneficioso consistente en reducir a perda visual asociada a este problema. «Con todo, presenta algunhas limitacións, como a escasa porcentaxe de pacientes que melloran a súa visión dunha forma permanente no tempo», engade Reche.

AMIRES

ImgImagen: Pontus Edenberg
A Asociación Nacional de Afectados de Miopía Magna (AMIRES) creouse co obxectivo de promover a sensibilización social sobre esta enfermidade, fomentar o apoio psicosocial e informar os tratamentos dispoñibles para outras patoloxías asociadas á miopía magna. AMIRES contribúe a mellorar a atención sociosanitaria dos miopes magnos e a súa calidade de vida. En colaboración coa industria farmacéutica, a asociación organiza tamén xornadas dedicadas a divulgar as diferentes patoloxías asociadas á miopía magna, como a neovascularización coroidea, e a profundar nas novas liñas de investigación con células nai no tratamento de enfermidades neurodegenerativas da retina.

«A nosa asociación pretende facer visibles as necesidades sanitarias, sociais ou laborais dos afectados, defendendo os dereitos en todos os ámbitos (barreiras arquitectónicas e comunicación), a implantación de unidades de baixa visión no Sistema Sanitario Público ou a necesidade de adaptar os postos de traballo», comenta María Lourdes Martínez, presidenta de AMIRES.

As principais reivindicacións que formula a asociación teñen que ver coa creación dun comité de expertos en saúde pública que elabore un protocolo de atención e tratamento da miopía magna e das súas patoloxías asociadas nos hospitais do Sistema Nacional de Saúde, a incorporación ás carteiras de servizos de atención especializada aos pacientes de baixa visión, a creación de unidades de baixa visión nos hospitais públicos e un incremento das axudas públicas para os aparellos ópticos destes enfermos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións