Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Máis do 90% dos enfermos de Alzheimer sofre trastornos de conduta

Polo menos un 70% experimenta axitación e irritabilidad durante o primeiro ano tras o diagnóstico

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 18deNovembrode2009

Unha das conclusións do VIN Seminario Lundbeck sobre Trastornos da Conduta en Alzheimer, organizado fai poucas datas en Barcelona, revela que máis do 90% dos enfermos de Alzheimer teñen polo menos un trastorno da conduta. Ademais, durante o primeiro ano tras ser diagnosticados, ao redor dun 70% sofre axitación e irritabilidad.

Os síntomas conductuales aparecen desde o principio da enfermidade de Alzheimer e adoitan ser apatía, irritabilidad, depresión e axitación. Nalgunhas fases da enfermidade, sobre todo nas máis avanzadas, estes poden predominar sobre os síntomas cognitivos e ter un maior impacto na calidade de vida do enfermo e a súa contorna, sobre todo sobre o seu coidador ou da súa familia. Os médicos destacan que, na actualidade, unha gran porcentaxe de pacientes experimentará algún destes síntomas nas distintas fases da enfermidade, mentres que a intensidade dos mesmos resulta un aspecto crave. Ao comezo da patoloxía os trastornos máis comúns son a afectivos -apatía, irritabilidad, depresión, etc.- e nas fases máis avanzadas poden aparecen trastornos psicóticos -alucinacións, delirios, cambios de personalidade, etc.-.

“Os síntomas conductuales e psicolóxicos das demencias non son complicacións do proceso patolóxico, senón manifestacións propias como o son os síntomas cognitivos”, lembrou o neurólogo do Hospital Clinic de Barcelona José Luís Molinuelo. O doutor explicou que os trastornos da conduta foron sempre relevantes, aínda que na actualidade dánselles máis importancia porque se sabe que son un factor prognóstico condicionante da evolución da enfermidade.

O neurólogo da Fundación ACE, o doutor Pablo Martínez-Lage, indicou que o comportamento do enfermo é o factor desencadenamento da institucionalización, é dicir, do ingreso do paciente nunha residencia, en maior medida que os síntomas cognitivos ou a perda da capacidade funcional. Á hora de abordar os trastornos da conduta, os neurólogos coinciden en sinalar que hai que facelo de maneira graduada e hai que decidir se se tratan ou non os síntomas. “A primeira abordaxe debe ser non farmacolóxico, débense tentar corrixir os posibles desencadenamentos dos síntomas e se estes fallan hase de decidir o tratamento farmacolóxico”, indicou. “Contamos con fármacos que ben elixidos e utilizados nas doses adecuadas poden aliviar en gran medida estes síntomas sen deixar ao enfermo sedado ou drogado”, agregou.

A Enquisa dos Trastornos do Comportamento nos Enfermos de Alzheimer, realizada pola Fundación Alzheimer España, recolle que a maior parte dos coidadores habituais sinalaron os trastornos da conduta como o problema que máis lles preocupa na relación co seu enfermo e que á súa vez máis lles repercute na súa propia saúde.

Máis do 70% dos coidadores entrevistados manifesta ter ansiedade, insomnio e tensión. Con todo, máis do 60% rexeita levalos a unha residencia. Para o doutor Humberto Kessel, geriatra do Hospital Torrecárdenas de Almería, “é importante que a opinión pública saiba que unha cousa é coidar e outra cousa é asistir. O ancián debe estar no sitio xusto o tempo xusto”. É fundamental determinar dunha maneira profesional a necesidade dos coidados en cada momento para decidir con quen, como e onde debe estar o enfermo, sinalou.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións