Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Máis hixiene, menos infeccións urinarias

Preto do 80% das cistitis poderían previrse con prácticas hixiénicas correctas

As infeccións urinarias son o segundo tipo de infección máis frecuente no ámbito ambulatorio, tras as infeccións respiratorias. As mulleres son as principais afectadas, e estímase que unha de cada tres sufrirá este tipo de infección nalgún momento ao longo da súa vida. Esta maior propensión débese a que a uretra (conduto que vai desde a vejiga ata o orificio exterior) é moito máis curta, o que facilita a penetración das bacterias. A décima entrega da campaña “Recomendacións SEFAC” está dedicada ás infeccións urinarias. A Sociedade Española de Farmacia Comunitaria, SEFAC, considerou oportuno incidir neste tema xa que considera que fomentar prácticas hixiénicas correctas evitaría un gran número de infeccións.

ImgImagen: Robert McDonald

A infección máis frecuente é a que coñecemos como cistitis, na que os xermes afectan as vías urinarias inferiores (uretra e vejiga). A culpable adoita ser, con moita frecuencia, a bacteria “Escherichia coli”, que se atopa de forma habitual nas zonas distales do tubo dixestivo. As relacións sexuais aumentan a probabilidade de padecer unha cistitis debido ao paso de bacterias cara á uretra. O embarazo, a diabetes e os problemas que dificultan o baleirado da vejiga son outros factores que incrementan o risco de infeccións urinarias.

Por este motivo, a partir de certa idade as infeccións tamén empezan a ser máis frecuentes nos homes que padecen problemas prostáticos. Os síntomas máis frecuentes son escozor ou dor ao ouriñar, con sensación de quemazón e necesidade de ouriñar con frecuencia. Os ouriños pode ser turbia e, en ocasións, hemática. A cistitis non adoita acompañarse de febre alta. Se se presenta con febre elevada e dor lumbar debe sospeitarse unha infección das vías urinarias altas con afectación do ril (pielonefritis). O diagnóstico efectúase mediante unha sinxela análise de ouriños, que, grazas ao cultivo, tamén achega información sobre o xerme causante e o antibiótico máis adecuado para o tratamento.

Infeccións recorrentes, un problema habitual

Realizar micciones frecuentes resulta útil na prevención de infeccións de ouriños

As infeccións urinarias recorrentes son un problema frecuente, sobre todo, en mulleres novas sexualmente activas. Tras sufrir unha cistitis, preto do 25% de afectadas padecen unha reinfección, que en moitos casos repítese de forma periódica. A pesar de que o problema non é grave, supón un malestar importante e tamén unha repercusión económica polos custos sanitarios que leva. Nestes casos non adoita haber ningunha anomalía física que xustifique as infeccións repetidas, aínda que nun estudo comprobouse que estas mulleres tiñan unha menor distancia entre o ano e a uretra.

Na maioría dos casos as infeccións frecuentes son debidas a causas relacionadas coas bacterias as que provocan (hai algúns tipos de E. “coli” con maior capacidade para fixarse ás células epiteliales). Tamén se implicaron factores xenéticos que inciden sobre a facilidade coa que as bacterias se adhiren ás células do epitelio urinario e sobre as propiedades do moco vaginal. Así mesmo, coñécese que as mulleres con infeccións urinarias recorrentes teñen unha maior colonización da vagina e da zona ao redor da uretra con bacterias con maior capacidade para provocar infeccións urinarias.

Recomendacións

Os expertos da SEFAC emiten algunhas consideracións para diminuír a incidencia deste problema:

  • Se as cistitis son frecuentes, pode resultar útil tomar unha única dose de antibiótico despois do coito ou ben efectuar tratamento profiláctico continuo, coa administración periódica de antibióticos. Sempre baixo supervisión médica.
  • O uso de espermicidas pode favorecer as infeccións xa que afecta á concentración vaginal de lactobacilus, variando o pH e facilitando a colonización de xermes uropatógenos.
  • A zona xenital debe manterse limpa, realizando a hixiene de adiante cara atrás para reducir as posibilidades de introducir bacterias desde a área rectal á uretra. É importante instruír ás nenas nestas prácticas.
  • Despois de ter relacións sexuais, ouriñar e limpar a zona xenital.
  • Realizar micciones frecuentes pode resultar útil xa que dificulta o crecemento que os xermes, ao impedir que estes permanezan na vejiga durante o tempo necesario.
  • Beber líquidos en abundancia, ademais de facilitar as diuresis, tamén axuda a limitar o crecemento bacteriano.
  • Ao ir ao baño, tentar que non queden residuos de ouriños na vejiga baleirándoa completamente.
  • Manter os ouriños cun pH acedo a fin de dificultar o crecemento bacteriano, que se consegue tomando alimentos ricos en vitamina C, como o zume de laranxa.

ARÁNDANOS EN PREVENCIÓN

Desde os tempos antigos atribuíuse aos arándanos cualidades curativas. Os nativos americanos utilizábanos para o tratamento de enfermidades de ril e vejiga e, na actualidade, mostráronse útiles na prevención das infeccións urinarias. A pesar de que se consideraba que o alto contido en ácido desta froita era o mecanismo polo cal axudaban a previr o desenvolvemento das bacterias, investigacións posteriores sinalan que é diferente.

As responsables do seu efecto beneficioso son as proantocinidinas (PAC). Estas sustancias químicas impiden ás bacterias “E. coli” adherirse ao epitelio do tracto urinario ao inhibir a adhesión das fimbrias do xerme, tal e como demostraron, nun modelo artificial, investigadores do Instituto Politécnico de Worcester (Massachusetts, EE.UU.). Aínda así, os investigadores apuntan que o zume de arándanos só permite previr un determinado tipo de infección, e que aínda non existe un modelo de prevención para todas as variantes. Ademais, o efecto é totalmente reversible, pois no momento que se deixa de tomar o zume, as bacterias recuperan a capacidade infectiva.

Outro reto para os investigadores é atopar a dose exacta para mellorar a eficacia do zume, así como o tempo de tratamento e o modo de optimizar os seus efectos a longo prazo, pois de momento parece comprobarse a súa efectividade, pero aínda queda moito camiño por diante para atopar a dose exacta. A eficacia dos arándanos está tamén probada clinicamente. Nunha revisión levada a cabo pola Cochrane Library, avaliáronse dez estudos que incluían máis de 1.000 pacientes, a gran maioría mulleres de mediana idade. En todos eles, os resultados sinalaban que tanto o zume de arándanos como os comprimidos feitos a partir da froita reducían a incidencia de infeccións nas mulleres.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións