Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Morderse as uñas

Pode causar graves danos en dentes e uñas

A onicofagia, nome científico referido ao costume de morderse as uñas, converteuse nunha das patoloxías máis frecuentes entre os nenos. Pero non só os máis pequenos teñen este hábito. Segundo os datos, una de cada catro persoas continúa con el na idade adulta. Os expertos explican que se trata dunha maneira de rebaixar a ansiedade. Con todo, as súas consecuencias poden resultar daniñas paira dentes e uñas.

Trastorno nervioso

Morderse as uñas é un hábito nervioso relacionado coa ansiedade. A psicóloga Almudena Porres explica que quen se morden as uñas pensan que facer algo pracenteiro reducirá a carga ansiosa. Así, desvían o desasosego cara a esta práctica que por momentos se converte en relaxante, nunha distracción fácil. Por outra banda, a experta lembra que paira os teóricos da psicanálise freudiano non é máis que una manifestación da ansiedade de castración.

Este trastorno é similar, en canto á orixe e o tratamento, a outros como quitarse os pelos das cellas ou arrincarllos da cabeza. O costume de morderse as uñas adoita comezar na infancia, sobre todo entre os nenos máis nerviosos, tras superar a etapa dos chupetes ou de chuparse o dedo. “Este hábito maniféstase a partir dos 3 anos, cando o neno alcanzou a suficiente coordinación psicomotriz como paira manexar os seus movementos sen ferirse”, sinala Porres. Afecta ao 45% dos nenos, segundo datos dos psicólogos, sen diferenzas apreciables entre os sexos. A onicofagia acábase automatizando de maneira inconsciente. “levan as mans á boca en calquera situación coma se fose una rutina mecánica”, describe Santos Orejudo, especialista en psicoloxía clínica.

Con todo, en moitos casos, a onicofagia perdura despois da infancia. As estatísticas que manexan os expertos calculan que ao redor do 25% dos universitarios e o 10% dos adultos maiores de 35 anos proseguen co hábito de morderse as uñas. Por que? A razón ten que ver coa ansiedade. “Se a persoa non atopou outros mecanismos alternativos paira paliar ou contrarrestar dita ansiedade, este costume convértese nunha forma eficaz, aínda que patolóxica, de diminuíla por un momento”, indica Porres. Tamén se prolongará si o neno é castigado por morderse as uñas e sente culpable. “Logo é máis difícil de erradicar”, destaca Antonio Cano Vindel, presidente da Sociedade Española paira o estudo da Ansiedade e a Tensión (SEXAS) e profesor titular da Universidade Complutense de Madrid.

Os especialistas aseguran que, por razóns estéticas, as mozas preocúpanse antes que os mozos por evitar morderse as uñas e son as primeiras en demandar axuda. “Polo xeral, entre os 13 e os 15 anos as mozas empezan a interesarse por como solucionar este hábito”, asegura Luís María Ilzarbe, médico estomatólogo e investigador asociado ao Instituto CEEI (Centro Europeo de Empresas Innovadoras).

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións