Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Nenos superdotados

A falta de atención adecuada a persoas que posúen un talento fóra do común, cousa que sucede na maior parte dos casos, pode desembocar en graves trastornos psicolóxicos

Preto de 42.000 nenos españois teñen alta capacidade, pero segundo os datos que manexa o Centro paira Mozos con Talento, en Navarra, só 2.000 están identificados como talles, cifra parella á que sinala o Ministerio de Educación e Ciencia, que os eleva até 2.229. É dicir, que só cinco de cada cen nenos superdotados son detectados. A causa fundamental desta deficiencia é a escasa formación e sensibilización que existe en España entre os profesionais do ensino e a pediatría paira detectar aos superdotados o que, en última instancia, cerna o dereito destas persoas a desenvolver a súa capacidade intelectual. Pero ademais, non atender ás súas necesidades especiais pode provocarlles graves trastornos de índole psicolóxica como depresión, hiperactividade ou bulimia xa que, ademais de por ter un cociente intelectual igual ou superior a 130 e un rendemento elevado nun amplo abanico de aptitudes, as persoas superdotadas caracterízanse por ser extremadamente sensibles.

Personalidade e disincronías

/imgs/2006/10/super2.jpgOs expertos desenvolven xogos específicos paira nenos superdotados. Neste hai que atopar a cara dunha persoa en menos de tres segundos.Se un neno presenta una gran curiosidade por todo canto lle rodea, aprende e almacena a información con facilidade e interésase por cuestións que non deberían ter interese paira a súa idade cronolóxica (pregúntase acerca da morte, ou sobre a xustiza con catro ou cinco anos) o máis probable é que sexa superdotado. Uno dos 42.000 nenos que se estima teñen alta capacidade en España, pero dos que só preto de 2.000 salguen á luz, segundo cifras do Centro paira Mozos con Talento, en Navarra.

Aínda que non son un grupo homoxéneo e canto máis superdotada é una persoa, máis única é, hai moitas características comúns a todos eles, como a súa facilidade paira aprender, gran capacidade de abstracción e paira a expresión verbal, e una afección desmedida pola lectura e os temas científicos. Así mesmo presentan grandes doses de intuición, hipersensibilidad, autocrítica moi desenvolvida e perfeccionismo, ao que unen en moitos casos a facultade de liderado. É dicir, que o superdotado o é tanto no plano intelectual como no emocional.

O problema dos superdotados agudízase nas nenas, a quen o medo ao rexeitamento lévalles a pasar desapercibidas, ser malas estudantes ou mesmo conflitivasA súa particular intelixencia faille posuír una serie de vantaxes en ambos os planos, como non necesitar aprender academicamente nun principio, así como ter una potente sensibilidade que lle permite sentir una forte empatía cara aos problemas dos demais; frecuentemente, as persoas superdotadas son xenerosas e teñen un gran sentido da xustiza e a igualdade.

Pero ser tan distintos aos demais supón paira o superdotado unha enorme fonte de sufrimento, especialmente cando non recibe a atención adecuada. Así o asevera a presidenta da Asociación Española de Persoas Superdotadas e con Talento, quen indica que, «precisamente pola súa intelixencia», desde moi pequeno distingue que é diferente ao resto de nenos do seu mesma idade, e «sentirse só faille pensar que o que lle pasa é algo malo, máis sendo consciente de que aos demais véselles felices e el non sente así».

A pesar do seu elevado potencial intelectual e emocional, xeralmente non pode darlle saída socialmente xa que, ao non recoñecelos, a sociedade non sabe unilos para que se integren e acheguen o que falta. Este problema agudízase entre as mozas, a quen o medo ao rexeitamento dos seus compañeiros provócalles tentar pasar desapercibidas, polo que ás veces son mediocres ou malas estudantes, ou ben conflitivas. A súa maior preocupación por estar integradas no grupo e ocultar as súas habilidades é o que fai que haxa menos persoas identificadas como superdotadas entre o sexo feminino.

Ademais, no superdotado existen disincronías entre a idade mental e a cronolóxica, e con frecuencia gústalle estar con persoas de maior idade, «o que probablemente lles beneficie máis, ao compartir as súas inquietudes e intereses con quen que lle achegan mais coñecementos», sinala Alicia Rodríguez. Como deben adquirir ese coñecemento, na educación regulada con outros nenos da súa idade ou en centros específicos?

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións