Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Nocturia, cando a necesidade de ouriñar non deixa durmir

Cear moi tarde e inxerir moito líquido, xa sexa bebida ou alimentos ricos en auga, como sopas ou ensaladas, contribúe a que o problema se agrave

  • Autor: Por

  • Data de publicación: Domingo, 20deXuñode2010

Levantarse en metade da noite paira ir ouriñar é un síntoma da micción nocturna que deteriora a calidade de vida de quen o padecen. Un recente estudo sobre o mesmo achega novos achados sobre a frecuencia da micción e o tipo de problemas que conducen a el, así como claves paira o tratamento destes pacientes no futuro. Namentres, os expertos que o realizaron defenden a extensión da figura do asesor de continencia paira axudar a palialo.

Sen descanso

/imgs/2010/06/dormir1.jpg“Nicturia”, segundo os libros clásicos de medicamento, ou “nocturia”, aceptada pola Asociación Española de Urología, é un síntoma e non una enfermidade. O paciente vese obrigado a levantarse paira ouriñar durante a noite polo menos un par de veces, por distintas causas ou por malos hábitos, como beber moito líquido antes de deitarse. “Levantarse una vez é normal, pero dúas ou máis afecta á calidade de vida e é molesto”, explica José Emilio Batista, urólogo, coordinador da Unidade de Urodinamia do Centro Médico Teknon e presidente da Asociación Continentia.

Este síntoma dáse en persoas maiores, a partir de 50 anos, aínda que de forma ocasional, algúns pacientes sófreno antes. Afecta máis aos homes: de cada dez afectados, só tres son mulleres. Estas persoas espértanse con ganas de ouriñar, levántanse, van ao lavabo e volven durmir. O síntoma, por tanto, non ten nada que ver coa enuresis ou micciones incontroladas dos nenos durante a noite, posto que os afectados teñen control dos ouriños.

A nocturia provoca que os afectados senten faltos de enerxía e de capacidade paira realizar actividade física durante o díaDe maneira tradicional, distinguiuse entre dous tipos principais. Por unha banda, a nocturia de pacientes que producen ouriños en exceso pola noite debido, entre outras razóns, a que toman fármacos diuréticos por un problema cardíaco. Doutra banda, destacan as persoas cun trastorno na vejiga, sen exceso de produción de líquidos.

O estudo da nocturia

Esta tipificación efectuouse, até agora, mediante cuestionarios que os pacientes debían encher a diario. Ademais, este síntoma estudábase entre moitos outros, sen que se considerou como un síntoma illado. Nunha enquisa ambulatoria na que se preguntou sobre a nocturia, os pacientes afirmaron que, con diferenza, “era o síntoma que máis lles impactou sobre a calidade de vida en xeral, entre un 15% e un 20%”. Supón unha deterioración moi importante paira a calidade de vida dos afectados, xa que ao día seguinte senten faltos de enerxía e de capacidade paira realizar actividade física, ademais da percepción de illamento fronte ao problema.

Agora, por primeira vez, realizouse un estudo específico, “Nocturia Study”, que relacionou os traballos sobre este síntoma e outros sobre o soño, coa colaboración de Eduard Estivill, doutor experto en soño, quen realizou un rexistro continuo e pioneiro destes pacientes. Os participantes ingresaron no hospital pola tarde coa intención de pasar toda a noite, cearon, pedíuselles que realizasen as actividades que, de forma habitual, realizaban en casa e que se levantasen ao baño cando sentisen necesidade.

Os voluntarios recibiron un diario paira apuntar a hora á que se ían a durmir e á que se levantaban paira miccionar. Entón realizábase una flujometría, una proba que mide a cantidade de ouriños que a vejiga é capaz de expulsar por segundo, a duración da micción e calquera cantidade de fluxo intermitente, co obxectivo de coñecer a capacidade deste órgano, o estado das vías urinarias e a forza dos músculos urinarios, entre outros. Con ela obtívose una medición obxectiva, máis aló das impresións, a miúdo inconcretas, dos pacientes.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións