Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Norma Begoña Pérez Díaz, farmacéutica e membro de Plataforma para a Libre Apertura de Farmacias en España

A liberalización do modelo farmacéutico axudaría a baixar os prezos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 09deDecembrode2008

Proximidade, prezos máis baixos, competitividade e un mellor servizo na atención farmacéutica son algunhas vantaxes que podería achegar a liberalización total do modelo farmacéutico español, é dicir, que as farmacias poidan establecerse libremente en calquera punto, sempre que cumpran cos requisitos de establecemento sanitario que fixe a Administración. Explícao nesta entrevista Norma Begoña Pérez, farmacéutica e membro da Plataforma para a Libre Apertura de Farmacias en España (Plafarma), constituída en 2006.

En que hai que cambiar o actual modelo de farmacia que hai en España?

Na planificación, a distancia e a cantidade de habitantes que son necesarios para a apertura dunha nova farmacia.

Cales son os criterios de distancia que debe haber entre farmacias e respecto ao número de habitantes?

Depende. Hai tantos criterios como comunidades autónomas. En Navarra, que se consideraría un modelo intermedio entre o que propón Plafarma e o que funciona no resto do territorio, hai 700 habitantes por farmacia e, en Andalucía, por exemplo, 2.800. En canto á distancia, en Andalucía pódese abrir unha farmacia cada 250 metros e en Navarra cada 150.

Entón, cal é a súa proposta?

Non tería que haber ningún criterio. Debería haber unha liberalización total da apertura de farmacia.

Por que?

Desde o punto de vista dos farmacéuticos porque a unha parte quitáronnos a oportunidade de ter as nosas oficinas de farmacia e de exercer a nosa profesión. Estamos limitados. Desde o punto de vista do consumidor, porque ningún monopolio é bo e o modelo de farmacia que temos é, máis ben, un oligopolio. É un negocio que está en mans de familias adiñeiradas e, ademais, é hereditario. É posible que certas comunidades teñan bos parámetros para adquirir unha farmacia e que un farmacéutico teña moitos puntos, pero está claro que se unha persoa ten diñeiro para comprala pasa por diante. É coma se un médico tivese unha praza hereditaria ou puidese comprala. Isto non ocorre en ningunha outra profesión sanitaria.

Pero, que vantaxes tería a liberalización total do modelo de farmacia?

Debe quedar claro que a dispensación do medicamento sempre debe facela un farmacéutico. Do mesmo xeito que un médico ve ao paciente, ao acto de dispensación correspóndelle ao farmacéutico, tanto se se fai en grandes superficies como nunha farmacia. Para o usuario non suporía ningún problema. Sairía beneficiado da liberalización porque axudaría a baixar os prezos, introduciría a competencia e con esta adoita triunfar o mellor servizo.

As autoridades sanitarias, están polo labor de adoptar este modelo de liberalización da farmacia?

En España non. Pero a Comisión Europea enviou un Ditame Motivado en 2006 segundo o cal o modelo que temos vai en contra do artigo 43 do Tratado constitutivo da Unión Europea, que establece a liberdade de establecemento e a libre circulación de mercadorías.O modelo de liberalización da farmacia permitiría mellorar a atención que recibe o cliente

Entón, hai algúns países con este modelo totalmente liberalizado?

Se, Reino Unido, Alemaña e EE.UU.

Outras vantaxes que proporcionaría a liberalización do sector ao cidadán español….

Que máis habería que cambiar do modelo actual?

Proximidade, proximidade e unha competencia que agora non existe. A nosa proposta é que cada farmacia poida establecerse libremente. A idea de farmacia cambiaría e o farmacéutico podería vender medicamentos e proporcionar a atención farmacéutica cun control similar. Non falamos de vender chupetes nunha gran superficie, senón das técnicas do medicamento atribuídas ao farmacéutico. A atención farmacéutica existe, está descrita, pero non leva a cabo. Poucas farmacias son capaces de levala a cabo porque non lles interesa; non lles sae economicamente rendible. En cambio, o modelo de liberalización da farmacia permitiría que o cliente se beneficiase non só do prezo, senón tamén da atención que recibe.

O modelo de liberalización da farmacia permitiría, entón, unha mellor distribución da atención farmacéutica?

Hai que ter en conta que hai unha desproporción entre o cociente de habitantes que teñen as farmacias das grandes cidades e as farmacias rurais. Este cociente organízase por Unidades Territoriais Farmacéuticas (UTF). Isto significa que nunha UTF de 80.000 habitantes pode haber 17 farmacias, mentres que nun pobo de 500 habitantes pode haber unha.

E como se regularía?

Exacto.

De forma que o farmacéutico podería exercer o seu papel de axente de saúde.

Regularíase só. Somos a única profesión con limites neste aspecto. Non ten sentido, do mesmo xeito que non o tería que non deixasen a un médico abrir unha consulta porque tivese preto outra consulta doutro facultativo. O modelo de atención farmacéutica que temos non achega ningún beneficio para o usuario da farmacia, senón que só beneficia aos que xa teñen os establecementos de farmacia.

Quere dicir que o modelo actual propicia que o farmacéutico exerza máis como burócrata?

Por suposto, a farmacia non tería tanto volume de xente, poderíanse abrir máis farmacias, máis pequenas, e atender mellor aos usuarios.

O EXEMPLO NAVARRO, UN MODELO INTERMEDIO

Img farmaciad
Por agora, a liberalización total deste modelo, que defende unha parte dos farmacéuticos, non pasa de ser un ideal. Este sector defende que cada farmacéutico poida abrir a súa propia farmacia sen os límites que impón o actual modelo en España. Fronte a isto hai outra posibilidade: a adopción dun modelo máis flexible e, quizá, tamén máis factible no contexto actual, no que calquera reforma partiría dun modelo de farmacia regulado.

Un exemplo deste tipo de modelo intermedio, entre a regulación e a liberalización, é o navarro, que estableceu unha regulación de mínimos, e que en opinión de Norma Begoña Pérez, “foi estupendo”. É de mínimos porque só establece a obrigatoriedade de que haxa un mínimo dunha farmacia por cada 700 habitantes, aínda que pode haber máis. “Este criterio permitiu abrir miles de farmacias”, apunta Pérez.

A contrapartida deste tipo de modelos que favorecen a apertura de máis farmacias é que os farmacéuticos se atopan con máis competidores. Deben ser conscientes de que unha oficina de farmacia xa non é “o negocio”, no sentido de que “non se gaña diñeiro a mancheas”. Como todo negocio pode ir ben ou mal. “E moitos farmacéuticos aínda seguen pensando que abrir unha farmacia é como facer oposicións para notario, cando teñen un negocio que deben coidar e sacar adiante. “Iso é o que deben mellorar”, conclúe a especialista.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións