Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Nove fármacos paira frear o VIH poderían desenvolverse no próximos dez anos

EE.UU. acaba de aprobar o primeiro dunha nova familia: os inhibidores da encima fusión

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 18deMarzode2003

A pesar de que a combinación de varios fármacos antirretrovirais de primeira e segunda xeración conseguiu reducir, mesmo a niveis indetectables, a presenza do Virus da Inmunodeficiencia Humana (VIH) no organismo, aínda non se logrou erradicalo definitivamente. Co arsenal terapéutico que existe na actualidade -dezaoito medicamentos- os clínicos conseguen que un enfermo de sida nun país desenvolvido poida chegar a ter as mesmas expectativas de vida que un seropositivo asintomático, é dicir, sen sinal da enfermidade.

Transcorreron máis de vinte anos desde que a industria farmacéutica respondese á chamada de socorro das autoridades federais estadounidenses, tras verificarse que o VIH era o axente causal da sida. Non había ningún medicamento no mercado que conseguise axudar aos pacientes infectados, ata que en 1985 demostrouse a eficacia da molécula zidovudina, extraída do esperma do arenque, con capacidade antitumoral “in vitro”.

Foi o primeiro medicamento antirretroviral da familia dos inhibidores da encima transcriptasa inversa do virus da sida. Desde 1986 os investigadores conseguiron dezaoito medicamentos aos que, agora, haberá que engadir o novo fármaco T-20, que acaba de ser aprobado en Estados Unidos e que, presumiblemente, dentro dunhas semanas recibirá tamén a luz verde por parte da Axencia Europea do Medicamento. É o primeiro dunha nova familia de fármacos: os inhibidores da encima fusión.

A infección por VIH iníciase cun período variable de tempo, desde que se produce o contaxio polo virus ata que se detecta a resposta inmunológica: a xeración de anticorpos de defensa do organismo, que segue sendo un indicador indirecto de que existe a infección. Estas persoas, denominadas seropositivas, que non teñen síntomas da infección, poden transmitir o virus a outras. A sida é a fase máis avanzada da enfermidade.

Xeralmente, a aparición de síntomas clínicos no paciente orixínase un oito anos despois da infección, e o tempo que tarda a síndrome en desenvolverse depende principalmente das características do paciente e da forma de contaxio, así como dunha serie de factores de tipo social, cultural, económico e demográfico.

Os medicamentos antirretrovirais utilizáronse na década do oitenta en monoterapia e logo en combinación de dous fármacos. Na actualidade, este cóctel está integrado por tres ou catro drogas que actúan directamente nas encimas transcriptasa inversa e proteasa do VIH.

Cando se incorpore ao arsenal terapéutico o inhibidor da encima de fusión, poderase actuar ao mesmo tempo en tres dianas moleculares deste retrovirus “intelixente”, que cambia constantemente de forma cando é atacado por estes medicamentos.

Sesenta candidatos

Na actualidade hai máis de sesenta moléculas consideradas como posibles candidatos a fármacos contra o virus da sida, pero só nove están a superar, aos poucos, as diferentes fases de investigación. Aínda que é difícil establecer una data paira a consecución definitiva destas novas moléculas, parece que no prazo aproximado de dez anos poderían estar aprobados en Estados Unidos e Europa nove fármacos máis.

Entre eles figuran varias quimioquinas, que pertencen a unha nova familia de proteínas proinflamatorias identificadas e caracterizadas nos últimos anos e que controlan a maior parte dos procesos implicados na resposta inmunitaria e a defensa dos organismos contra as células tumorales e infeccións por virus ou bacterias patógenas.

Os investigadores saben que as cepas do virus da sida responsables da transmisión, que adoitan ser cepas illadas de persoas infectadas pero sen síntomas, utilizan un tipo concreto de receptor de quimioquina denominado CCR5, mentres que as cepas de virus que aparecen máis tardíamente no curso da infección usan outro distinto, o CXCR4 en lugar ou ademais do anterior. Por esta razón, diversos grupos de científicos, de empresas farmacéuticas e de universidades europeas e estadounidenses analizan a posibilidade de conseguir fármacos antirretrovirais paira estas novas dianas moleculares do virus.

Cumprir o tratamento

A elevada eficacia dos medicamentos antirretrovirais ha feito posible que empezo a falarse da infección polo virus da sida como dunha enfermidade crónica. Con todo, son moitos os especialistas que temen que esta nova concepción contribúa, dalgunha forma, a descoidar a prevención.

Neste sentido, advirten de que calquera relaxación á hora de adoptar medidas preventivas pode traducirse en novos casos que poderían haberse evitado facilmente. En Estados Unidos esta mensaxe de infección controlada traduciuse nos últimos meses nun maior incremento na incidencia de infeccións polo virus da sida entre os colectivos de homosexuais máis novos.

Si en calquera enfermidade crónica o cumprimento da medicación é fundamental, o é en maior medida na infección por VIH, onde segundo os expertos o grao de adherencia debe situarse entre o 90 e o 95% ás doses prescritas.

Etiquetas:

fármacos sida virus

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións