Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Novidades na administración de insulina

Un sensor que mide a glicosa, xunto cun pequeno dispositivo que inxecta insulina, son avances que melloran a calidade de vida dos pacientes diabéticos

  • Autor: Por

  • Data de publicación: Domingo, 29deMaiode2011
Img insulina Imaxe: leafbug

A diabetes de tipo 1 representa un 10% de todas as formas de diabetes. As persoas afectadas necesitan insulina, desde o primeiro momento, porque o seu organismo non a produce. No 90% dos casos conseguen un bo control dos seus niveis de glicosa (azucre) en sangue mediante a inxección desta hormona cun dispositivo a modo de bolígrafo. Ademais, na actualidade, quen non logran controlala de forma adecuada, poden combinar un mecanismo de infusión de insulina cun sensor, mentres se investigan novas solucións terapéuticas, como o páncreas artificial ou a obtención de células secretoras a partir de células nai.

A diabetes mellitus tipo 1

/imgs/2011/05/insulina1.jpgA diabetes mellitus de tipo 1 afecta a entre o 0,1% e o 0,2% da poboación. Na actualidade, representa o 10% de todos os casos de diabetes. De maneira tradicional, este tipo de diabetes asociouse co feito de ser neno, adolescente ou novo, una relación que só se cumpre na metade dos casos, xa que o 50% dos diagnósticos de diabetes de tipo 1 detéctanse antes dos 15 anos e a outra metade, a partir desta idade. Nesta última metade, o 25% dos casos desenvólvense na etapa adulta, ben a partir de 20, 25 ou 30 anos, ou en calquera época da vida.

Por esta razón, hai xa certo tempo que nos foros científicos descartouse referirse a esta diabetes como infantil ou xuvenil, segundo informa Ignacio Conget, médico consultor da Unidade de Diabetes do Hospital Clínic, de Barcelona.

Diabetes de tipo 1 ou de tipo 2?

O desenvolvemento da diabetes de tipo 2 está asociado a un aumento de peso, mentres que a diabetes de tipo 1 débese a que o organismo non produce suficiente cantidade de hormona paira diminuír os niveis de glicosa en sangue (glucemia). Isto sucede case desde o inicio da diabetes, en moitos casos, desde a infancia. Nos afectados, as células humanas que producen insulina alteráronse.

Este déficit implica que haxa que administrar a insulina desde o inicio da enfermidade, de maneira que, a miúdo, denominóuselles “insulinodependientes”. Con todo, Conget precisa que, ao final da evolución da diabetes de tipo 2 moitas persoas tamén poden necesitala, polo que este termo pode dar lugar a confusión e é preferible denominar a cada tipo polo seu nome: diabetes de tipo 1 e diabetes de tipo 2.

Do bolígrafo á bomba de infusión

Co uso de bolígrafos, conséguese un correcto control da glucemia na maioría dos pacientes con diabetesO 90% dos pacientes con diabetes de tipo 1 adminístranse insulina cuns dispositivos a modo de bolígrafo, provistos dun depósito e dunha agulla na punta paira poder inxectala. A insulina de acción rápida inxéctase antes de cada comida; a insulina lenta ou de acción prolongada, unha vez ao día. Só co uso de bolígrafos conséguese un correcto control da glucemia na maioría dos pacientes.

Cando a pesar de que se realiza o tratamento de forma adecuada non se logra un control apropiado, una das solucións terapéuticas actuais é colocar ao paciente un infusor continuo ou bomba de perfusión. É un pequeno dispositivo, similar a un teléfono móbil, que se colga da cintura ou outra parte do corpo e que proporciona insulina. Paira iso, está cargado e provisto dun pequeno catéter ou tubo, a través do cal se administra en pequenas cantidades de forma continua, no canto de facelo en momentos puntuais do día.

No entanto, “a bomba non fai nada de forma automática”. É o paciente quen o programa para que lle administre a cantidade que necesita en cada momento, “polo que debe estar ben adestrado”, explica o experto. Na actualidade, estímase que utilizan este sistema de bomba de insulina entre un 3% e un 4% dos pacientes con diabetes de tipo 1.

Combinada con glucosensor

Un avance no tratamento con bomba de insulina é a súa combinación cun glucosensor, encargado de facer medidas continuas da glucemia cada cinco minutos. Este aparello consta dun sensor que se coloca no tecido subcutáneo -que se cambia cada quince días- e dun transmisor do tamaño dun teléfono móbil, onde se pode ver o resultado das medicións.

O tratamento con bomba de infusión é una prestación cuberta polo Sistema Nacional de Saúde, mentres que os sensores non están financiados e son caros. Quen desexe adquirir un sensor continuo de monitorización debe pagalo. Por esta razón, o uso combinado deste sistema de bomba e sensor é aínda anecdótico en España onde, por agora, só utilízano unhas dez persoas, segundo información de Conget.

Os sensores continuos de glicosa constan dun monitor duradeiro, cun custo entre 1.500 e 2.500 euros; una parte fungible, que se cambia cada seis ou sete días e que custa entre 60 e 80 euros; e un transmisor, que dura un ano ou ano e medio e cuxo prezo oscila entre 500 e 800 euros.

Paxinación dentro deste contido


RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións