Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O 75% dos coidadores de persoas con Alzheimer sofre tensións, segundo un estudo da Universidade de Alacante

Advirte de que os trastornos que se derivan da atención ao enfermo resultan difíciles de superar co paso do tempo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 20deXaneirode2004

Un equipo de expertos do departamento de Psicoloxía da Saúde da Universidade de Alacante demostrou que o Alzheimer afecta profundamente á calidade de vida dos familiares, tanto mentres realizan as tarefas de atención ao enfermo como cando xa non existe vínculo algún coa enfermidade. Da mesma forma, estes efectos resultan difíciles de superar co paso do tempo.

Tras realizar un seguimento durante un ano e medio e una serie de entrevistas a 160 persoas, pertencentes á Asociación de Familiares de Enfermos de Alzheimer de Alcoy (Alacante), demostrouse que o 40% dos coidadores presentaba síntomas de ansiedade e outros trastornos psicolóxicos e psiquiátricos. Pero é que ademais, “aínda que todas as enfermidades crónicas levan una sobrecarga paira o familiar que se encarga do coidado do paciente, o Alzheimer provoca una sobrecarga especial, xa que o 75% dos entrevistados padecía tensións”, afirma José Luís Caveira, un dos responsables do estudo, pioneiro en España.

En termos xerais, e segundo aparece recollido no informe, “o 55% dos coidadores presenta una sobrecarga intensa polos labores de coidado e o 23% una sobrecarga leve”, sendo “as reaccións emocionais, o soño e a enerxía, as tres áreas da saúde máis afectadas”. Uns trastornos que adoitan padecer con máis facilidade as mulleres.

Pero a deterioración dos coidadores tamén se deixa sentir noutros aspectos da vida cotiá. Así, o 40% dos entrevistados sofre malestar emocional, o 22% sente continuas dores físicas, o 16% ten dificultades nas súas relacións sociais e o 10% problemas paira realizar tarefas cotiás. Resulta igualmente moi significativo o 25% que pensa que falta apoio social paira facer fronte a esta enfermidade.

Secuelas permanentes

No entanto, estes graves problemas que afectan os coidadores familiares non desaparecen cando se extingue o traballo de atención ao enfermo, senón que permanecen no tempo. “Aos dous anos de falecer o enfermo, non se aprecia ningunha mellora significativa nos trastornos que sofre o coidador”, destaca o estudo.

Caveira considera que este fenómeno se debe a que “o impacto que ocasiona sobre o individuo o feito de ter que exercer de coidador é tal, que un ano e medio despois da morte do enfermo, cando xa non se exerce como coidador, o estado de saúde e ánimo é practicamente o mesmo. O xa ex coidador continúa na mesma situación que cando o era, sen que se poida apreciar realmente un cambio significativo”.

Os propios investigadores expuxésense dar un paso máis neste estudo co obxectivo de mellorar a calidade de vida e o estado de saúde dos familiares, por exemplo utilizando “técnicas de relaxación e de control da tensión”, de maneira que a mellora do coidador repercutise tamén na atención que dispensa ao enfermo de Alzheimer. Con todo, a propio Caveira recoñece que “non é fácil, dado que esta enfermidade presenta un índice de mortalidade moi elevado, e dos 160 coidadores iniciais, ao ano e medio de comezar a investigación só 40 seguían exercendo estes labores, xa que o resto de enfermos falecera”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións