Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O cancro de pescozo uterino

O cancro de cérvix supón a terceira causa de morte nas mulleres de entre 15 e 44 anos, por detrás dos de mama e pulmón

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 19deMarzode2014
img_cancer cuello uterino hd

Entre os cancros que afectan á muller, o máis frecuente é o de mama , seguido polo colorrectal, o de estómago e aqueles que atacan os órganos reprodutores. Destes últimos, o máis habitual en todo o mundo é o cancro de pescozo de útero ou de cérvix que, en España, supón o 3,7% de todos os que sofren as mulleres. Pero, cales son os seus factores de risco e os sinais de alerta? Que medidas de prevención son efectivas? Neste artigo achéganse respostas a estas e outras cuestións sobre o cancro de cérvix ou de pescozo uterino.

Img cancer cuello uterino art
Imaxe: iLexx

O virus do papiloma humano (VPH) é o responsable do cancro de pescozo uterino. Por fortuna, do 75% das mulleres sexualmente activas que se infecta, un 90% elimínao ao cabo dun ano. A pesar diso, os especialistas insisten en non relaxarse. No noso país o tamén chamado cancro de cérvix ocupa a sexta posición tras o cancro de mama, colorrectal, estómago, endometrio e ovario, segundo datos da Sociedade Española de Oncoloxía Médica (SEOM). Pero é o segundo cancro xinecolóxico -tumor que se desenvolve nos órganos reprodutores da muller- máis frecuente. As novas sexualmente activas de 18 a 25 anos teñen o VPH nunha alta porcentaxe, aínda que na maioría dos casos trátase dunha infección que non dá síntomas.

Cada un dos cancros xinecolóxicos ten os seus propios factores de risco, síntomas e características, e necesita estratexias de prevención distintas. De momento, o método de prevención máis efectivo para o cancro de pescozo uterino é a vacina contra o VPH.

Os factores de risco do cancro de cérvix

Cun diagnóstico precoz, a taxa de curación do cancro de cérvix alcanza o 95%

Segundo a SEOM, a variabilidade das incidencias por comunidades que se dá en España responde as diferenzas socioculturais, en canto aos hábitos sexuais da poboación. Cabe lembrar que o 83% das afectadas son mulleres que viven en países en desenvolvemento. A pesar de que a presenza do virus é causa necesaria, non o é todo, e factores como a pobreza ou o tabaquismo son clave tamén para o desenvolvemento da enfermidade.

Segundo o Dr. Francisco Casquero Lecer, xefe de Sección de Braquiterapia do Servizo de Oncoloxía Radioterápica, e o Dr. Eduardo Ibañez Feijoo, da sección de Ginecología Oncolóxica do Servizo de Obstetricia e Ginecología do Hospital Universitario Cruces, en Barakaldo (Bizkaia), sinalan que o cancro de cérvix desenvólvese a partir dunha infección polo virus do papiloma humano. “No 99,7% dos cancros de cérvix demostrouse a presenza do devandito virus; por tanto, os factores de risco de desenvolvelo teñen relación coa adquisición desta infección”, engaden.

Así, entre os factores de risco están:

  • Inicio precoz das relacións sexuais.
  • Ter múltiples parellas sexuais.
  • Ter unha parella sexual de alto risco.
  • Antecedentes de enfermidades de transmisión sexual.
  • Padecer unha inmunosupresión, debida ao virus da inmunodeficiencia humana, estar sometida a un transplante, etc.

Prevención no cancro de pescozo uterino

Preguntados os expertos sobre as medidas de prevención dispoñibles, os especialistas están de acordo en que son as dirixidas a previr os factores citados con anterioridade, como evitar condutas de risco, utilizar preservativos, vacinarse contra o VPH e someterse ao seu cribado.

A citología pode detectar lesiones precursoras 10 ou 15 anos antes do desenvolvemento do cancro de cérvix

Segundo estes especialistas, a citología e o test para detectar o virus responsable permiten revelar tanto o cancro de cérvix como as lesiones precursoras, anos antes de que evolucionen a un cancro invasor (a citología pode detectar lesiones precursoras 10 ou 15 anos antes da súa aparición).

Os especialistas insisten en que sería idóneo que “todas as mulleres que teñen relacións sexuais participen nos programas de cribado e vacínense contra o VPH, se non o fixeron previamente”. En España, esta vacina está incluída no calendario vacunal das nenas, a cargo da Seguridade Social.

Sinais de alerta: cando acudir ao xinecólogo?

Que sinais deben alertar a unha muller para que visite ao seu xinecólogo? Casquero e Ibañez, director e profesor do II Curso de Tumores Xinecolóxicos da Escola Española de Oncoloxía Radioterápica (EEOR), respectivamente, advirten de que “toda muller cos factores de risco descritos antes, ou que presente sangrados por vía vaginal irregulares ou despois de manter relacións sexuais, debe consultalo”.

A idade media á que se diagnostica é de 48 anos, sendo raro antes da trintena; aínda que as mulleres con inmunodepresión están máis predispostas a desenvolvelo. O cancro de cérvix inicial non é habitual que provoque síntomas e adoita diagnosticarse coa citología. Só cando a enfermidade está avanzada pode presentarse sangrado vaginal irregular que, ás veces, dáse despois das relacións sexuais.

Ante un diagnóstico, a muller debe ser remitida a un centro especializado para o seu tratamento. Hai que ter en conta que cun diagnóstico precoz, a taxa de curación alcanza o 95%.

Controis posteriores á enfermidade

Unha vez resolto o cancro de pescozo uterino, a pesar de que non hai pautas fixas, débese controlar á afectada cada tres ou catro meses durante os dous primeiros anos, e ata o cinco anos, cada seis meses. A partir de aí, cunha revisión anual é suficiente, aínda que sen esquecer que, ante calquera sangrado vaginal ou outros síntomas asociados, faise imprescindible consultar co especialista.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións