Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

O CIBERobn investiga como estimular a actividade da graxa parda

Preténdese así conseguir que os pacientes obesos poidan eliminar o seu exceso de tecido adiposo branco
Por mediatrader 19 de Abril de 2012

Despois de constatar que a graxa parda atópase metabólicamente activa no organismo, un equipo de investigadores do Centro de Investigación Biomédica en Rede da Obesidade e a Nutrición (CIBERobn) centra agora os seus avances na posibilidade de estimular farmacológicamente ou mediante nutrientes a súa actividade.

Coa estimulación da “graxa boa ou adelgazante”, estes científicos pretenden conseguir que os pacientes obesos poidan eliminar o seu exceso de tecido adiposo branco, o que permite “adelgazar con maior facilidade e con menos carga de exercicio físico”, expón o profesor Francesc Villarroya, que dirixe desde Barcelona este equipo que achega novas pistas sobre o papel da graxa parda na loita contra a obesidade.

Na actualidade, sinalan, sábese que a graxa parda ten un papel importante na regulación do peso corporal, de maneira que contar con altos niveis deste tecido no corpo axudará ás persoas a protexerse contra o sobrepeso e a obesidade. Estudos realizados polo equipo de investigación de Villarroya, apoiados por outras investigacións europeas, apuntan a que a graxa parda pode detectarse tras expor ás persoas ao frío, reducir a súa temperatura corporal e permitir activala e queimar calorías moito máis rapidamente que a graxa regular.

O equipo, que acaba de publicar na “Cell Metabolism” un editorial sobre a obesidade e o descubrimento da irisina -hormona descuberta recentemente que se activa coa práctica de exercicio físico parda-, destaca que o descubrimento de como o exercicio físico comunícase cos tecidos humanos afecta o sistema endocrino, o que abre unha nova vía no tratamento contra o sobrepeso e os seus trastornos asociados como a diabetes. No editorial comentan o descubrimento de científicos estadounidenses que identificaron que a molécula PGC1-alfa, renombrada como irisina -unha hormona que se activa coa práctica de exercicio físico-, é capaz de transformar a graxa branca (mala) en parda (boa). Tamén observaron que as persoas fisicamente activas teñen niveis máis altos de irisina que as sedentarias. E que a irisina de rato e a humana son idénticas ao 100%, segundo recóllese en Nature “”.

A diferenza da graxa branca, cuxa acumulación resulta prexudicial para a saúde, a graxa parda ten o efecto contrario e recibe o seu nome da alta concentración de mitocondrias A súa función principal, a termogénesis, ou capacidade para xerar calor no organismo debido as reaccións metabólicas, permite queimar calorías para manter a temperatura corporal.