Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O “compañeirismo” no traballo é o principal remedio contra a tensión, subliñan os expertos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 24deMarzode2002

O “compañeirismo” na contorna laboral, así como as relacións e afeccións persoais satisfactorias fose do mesmo, son os principais remedios contra a tensión, segundo púxose de manifesto nun curso sobre este mal organizado polo Colexio de Médicos da Coruña, que se celebra ao longo desta semana e ata o vindeiro luns na capital galega.

O coordinador deste encontro científico, o psicólogo clínico do Hospital Juan Canalejo da Coruña, Gonzalo Martínez Sande, explicou que os estudiosos da tensión chegaron á conclusión de que un “factor protector” ante o mesmo é o desenvolvemento das “habilidades de comunicación cos compañeiros” de traballo, é dicir, o que sempre se chamou “compañeirismo” dentro da empresa.

Así, o “bo clima” no lugar de traballo non só reduce as posibilidades de sufrir tensións, senón que tamén, se se sufriu unha situación particularmente estresante, axudan a unha mellor recuperación. Agrega Martínez Sande que tamén é importante manter e coidar as relacións persoais fose do ámbito laboral. Neste punto, apostilou que non é desexable que todas as amizades ou persoas coas que o traballador se relaciona fóra do seu horario laboral pertenzan á mesma profesión ou ámbito profesional, porque en certa forma, a través das conversacións, lémbranse ou recrean os momentos tensos da actividade no centro de traballo. Así, apunta que se adoita producir a non desexable circunstancia de que naquelas profesións onde a tensión rexistra unha maior incidencia, como persoal sanitario e docentes, existe unha “endogamia” entre os seus membros, de tal forma que as súas amizades persoais tamén son exclusivamente compañeiros de traballo.

Tamén recomendan os expertos que o individuo asuma que “o traballo non é o centro da vida”, senón que é tamén importante para o enriquecemento persoal manter actividades que sexan pracenteiras, tales como unha afección concreta ou simplemente pasear e charlar con amizades. Nun plano máis concreto, aconsellan así mesmo que nos momentos de máxima tensión na contorna laboral leven a cabo unhas sinxelas técnicas respiratorias que levan unha rápida relaxación, e que se poden consultar en calquera gabinete psicolóxico.

O coordinador e director do curso define a tensión como “unha situación que percibimos como ameazante, porque pensamos que pasa os nosos recursos e pon en perigo o noso benestar, dado que perturba emocionalmente e pódenos facer perder o control, ata o punto de deteriorar as relacións interpersoais”.

A tensión, precisa, “non é unha enfermidade”, aínda que experimentalo durante longo tempo, ata converterse en crónico, xera na síndrome do “queimado” ou burnout, que si está recoñecido como unha patoloxía profesional en varios países, entre os cales non se atopa aínda España, aínda que xa se produciu algunha sentenza xudicial illada que o contempla.

Na aparición da tensión, explica Martínez Sande, concorren tres circunstancias: a propia natureza do traballo, en función do seu volume, dificultade e tempo para realizalo; o clima laboral, no que entran en xogo as relacións cos compañeiros e o grao de competitividade que a actividade profesional esixa; e as características do individuo, o que significa que uns poden soportar sen grandes problemas situacións que a outros lles afectan considerablemente.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións