Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O control da presión arterial no embarazo

O 10% das embarazadas sofre hipertensión durante a xestación

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 09deXullode2009

A hipertensión arterial é un problema sanitario que afecta a case o 20% da poboación adulta. Unhas cifras de tensión elevadas de forma permanente aumentan o risco de sufrir problemas cardíacos, renais e cerebrais. Estes niveis contrólanse mediante tratamento farmacolóxico xunto con medidas como exercicio e dieta. Con todo, as cousas cambian cando conflúen embarazo e hipertensión. Os seus riscos asociados tanto paira a nai como paira o bebé dependen da severidade e do tipo de hipertensión. A pesar de que na maioría dos casos as complicacións son mínimas, os expertos insisten en que é imprescindible un adecuado control paira detectala a tempo.

A hipertensión arterial (HTA) no embarazo é máis frecuente en gestantes a partir dos 35 anos, primerizas ou con embarazos múltiples. Da mesma maneira, a incidencia aumenta nas mulleres que, á vez, sofren obesidade e diabetes. Si séguese un control adecuado, segundo explican os expertos da Sociedade Española de Hipertensión-Liga Española paira a Loita contra a Hipertensión Arterial (SEH-LELHA), non ten por que desembocar en complicacións graves, nin paira a nai nin paira o futuro bebé.

HTA e embarazo

Considérase hipertensión cando as cifras de tensión arterial son iguais ou superiores a 140/90 mmHg. Cerca do 6% das embarazadas desenvolven hipertensión gestacional que non implica risco paira a nai nin paira o futuro bebé. Este tipo de hipertensión aparece na segunda metade da xestación e normalízase pasados uns días despois de dar a luz. Esta situación, que constitúe a maioría dos casos, adoita darse en embarazos posteriores e só unha baixa porcentaxe das afectadas desenvolverá hipertensión esencial no futuro.

A hipertensión materna pode provocar no bebé desde un atraso no desenvolvemento até un desprendemento da placenta, con sufrimento fetal e parto prematuro

Outro tipo de hipertensión máis grave é a que inclúe outros síntomas característicos como presencia de proteínas en ouriños, hinchazón en mans, pés e, en ocasións, na cara (edemas) e atraso do crecemento intrauterino, que é o que se coñece como preclampsia. A eclampsia, de peor prognóstico materno e fetal, asóciase a convulsións ou coma en pacientes con signos e síntomas de preeclampsia, en ausencia doutras causas que provoquen “per se” convulsións. Nos casos máis severos asóciase, ademais, con coma, insuficiencia hepática, renal e trastorno de coagulación que, a pesar da gravidade, con tratamento adecuado non producen secuelas importantes.

A hipertensión materna pode provocar no bebé desde un atraso no desenvolvemento até un desprendemento da placenta, con sufrimento fetal e parto prematuro antes de semana 37 de xestación xa que nalgúns casos a única maneira de solucionar este cadro clínico e evitar maiores complicacións paira ambos (que mesmo pode ser morte fetal) é provocar o parto.

Antihipertensivos e embarazo

Até o momento non hai evidencias científicas de peso relacionadas co tratamento da hipertensión durante o embarazo. Por iso, os expertos insisten en que depende da gravidade e da presenza de dano orgánico na nai, da proteinuria, presenza de dano renal e de complicacións por retardo intrauterino. Todos os fármacos que se utilizan paira o seu tratamento atravesan a placenta, polo que, en maior ou menor medida, chegan ao feto e poden diminuír o fluxo sanguíneo útero-placentario.

Os fármacos máis utilizados na poboación adulta xeral non son seguros no embarazo; así, os inhibidores da encima de conversión (IECAs) e os antagonistas de receptores de angiotensina (ARA II) están contraindicados, da mesma maneira que os diuréticos. Os fármacos antihipertensivos diminúen a presión arterial da nai pero non melloran os resultados fetales. Por iso, ante unha situación grave decídese pór fin á xestación, o que pode supor, nalgúns casos, un parto prematuro. Os fármacos de primeira elección no embarazo son os betabloqueantes, como metildopa, labetalol e a hidralazina e a clonidina.

Recomendacións xerais

Os expertos da SEH-LELHA recomendan ás gestantes hipertensas seguir una serie de medidas xerais como levar a cabo una actividade moderada e aumentar os seus tempos de descanso, incluíndo una sesta deitada sobre o lado esquerdo paira diminuír a presión na vea cava, o que evita dificultar a circulación do sangue. Ademais, repousar axuda a mellorar as edemas (hinchazón dos tecidos brandos por acumulación de líquido).

Tamén é aconsellable seguir una dieta variada rica en froitas e verduras e restrinxir o sal só en gestantes hipertensas coñecidas que xa responderon á redución de sal na dieta con anterioridade, ou en casos de insuficiencia renal ou cardíaca. A necesidade de iniciar tratamento farmacolóxico só debe realizarse baixo supervisión médica. Algunhas veces, no entanto, durante o segundo trimestre do embarazo hai una diminución dos valores de tensión que fai posible deixar a medicación.

ANTIHIPERTENSIVOS E LACTACIÓN MATERNA

Img farmacos11

Todos o medicamentos son absorbidos no tubo dixestivo e distribúense por todo o organismo, incluída o leite materno. Na maioría dos casos, a cantidade que se excreta polo leite da nai faio en cantidades tan ínfimas que non son perigosas. No entanto, hai excepcións, como algúns antibióticos como o cloranfenicol, o metronidazol e a tetraciclina.

A cantidade de fármacos que se excreten, con todo, depende de moitos factores; por este motivo é recomendable consultar cada caso en particular co especialista e evitar a automedicación. Mesmo hai que ter precaución cos medicamentos tópicos, que se absorben pola pel e que tamén poden chegar ao leite materno ou ao lactante, directamente das mans da nai ou da pel da mamila, se se aplican nesta zona.

En canto aos fármacos paira tratar a hipertensión, una publicación da Sociedade Española de Hipertensión – Liga Española paira a Loita contra a Hipertensión Arterial (SEH-LELHA) apunta que, aínda que os estudos realizados cos antihipertensivos e a lactación son limitados, a decisión de establecer un tratamento dependerá da gravidade do cadro. Os antihipertensivos como metildopa, hidralazina, captoprilo e enalaprilo, e o labetalol teñen una concentración no leite materno insuficiente paira ser considerada perigosa.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións