Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

O CSIC profunda no coñecemento da onda cerebral que causa a hemicrania

Ábrese unha vía para deseñar novas estratexias contra esta enfermidade
Por EROSKI Consumer 21 de Febreiro de 2008

Un equipo do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) conseguiu desentrañar os mecanismos celulares que subxacen á “Depresión de Leão”, o maior sinal eléctrico do cerebro e causa da hemicrania. A investigación, que publica a revista “European Journal of Neuroscience”, podería cambiar a visión tradicional sobre esta onda cerebral, tamén responsable da morte neuronal que ocorre tras os ictus, e abrir unha nova vía para o desenvolvemento de terapias, afirma o CSIC nunha nota.

Ata agora, as investigacións para deter o avance da “Depresión de Leão” resultaron infrutuosas. “A súa impoñente natureza macroscópica, que pode ser mesmo apreciada a primeira ollada en preparacións experimentais adecuadas, dirixira as pescudas dos científicos cara aos cambios en grandes variables do tecido nervioso, non ás súas posibles bases celulares”, explica Óscar Ferreiras, un dos responsables da investigación.

O traballo de Ferreiras, do Instituto Cajal do CSIC, e da investigadoras Marta Gómez-Galán e Julia Makarova conclúe que as neuronas “non son sufridoras pasivas da ‘Depresión de Leão’, como ata agora pensábase. Son protagonistas necesarias”, afirma o especialista.

Segundo estes expertos, unha canle das membranas neuronais media no proceso de inactivación que caracteriza a esa onda. Por agora descoñecen cal é esta canle, pero as súas observacións revelan que existe e que non é ningún dos que a comunidade científica ha identificado ata o momento.

Ferreiras engade que un dos cambios máis coñecidos da “Depresión de Leão”, o aumento da resistencia eléctrica do tecido cerebral ao seu paso, foi enormemente subestimado. “Observamos -comenta- que a resistencia eléctrica é moito maior do que se pensaba, xa que aumenta ata seis veces os niveis normais. Este dato desterra a idea de que se requiría unha corrente eléctrica enorme para xerar a ‘Depresión de Leão’. En realidade, a electricidade necesaria é bastante pequena”.

Novas estratexias terapéuticas

O estudo abre unha nova forma de interpretar as orixes celulares da onda cerebral en cuestión. Neste sentido, Ferreiras vaticina que “a procura da identidade da canle neuronal que media na aparición da onda será a principal vía de investigación”. Desta maneira, cre que se podería abrir paso a novas estratexias terapéuticas e ao deseño de sinxelos experimentos “con aplicación clínica en terapias do ictus isquémico e prevención de hemicrania”.

A “Depresión de Leão”, descuberta en 1944, propágase polo cerebro a uns centos de micras por segundo e xera, ao seu paso, un apagamento momentáneo no tecido nervioso ao que afecta. Este paulatino avance coincide coa fase de aura da hemicrania, aqueles síntomas (tremores, mareos ou mesmo sensación de fame) que preceden á dor de cabeza intenso que caracteriza a esta enfermidade neurológica. O ictus isquémico e outros accidentes cerebrovasculares aparecen posteriormente.