Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O Día Mundial da Asma incide na necesidade de terapias máis seguras e sinxelas de usar

Esta enfermidade afecta a máis de dous millóns de españois e obriga a 500.000 a acudir aos hospitais todos os anos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 02deMaiode2006

Máis de dous millóns de españois padecen asma e case 500.000 teñen que acudir ás urxencias dos hospitais polo menos unha vez ao ano por esa enfermidade, que hoxe celebra o seu Día Mundial. Con motivo desta xornada, as asociacións de pacientes reclaman terapias cada vez máis seguras e sinxelas de usar, xa que “os tratamentos antiasmáticos máis utilizados necesítanse para sempre”, sinala a presidenta de AsmaMadrid, Genoveva Villar.

Moitos pacientes viven con inquietude polos “efectos secundarios dunha medicación que non podemos deixar nunca” e pola dificultade de manexo dos inhaladores usados para administrala. En consecuencia, esixen o seu “dereito a recibir as terapias máis seguras e a ser informados” delas polos seus médicos e, paralelamente, o desenvolvemento de técnicas inhalatorias máis sinxelas que lles fagan máis fácil cumprir o tratamento.

Medo a morrer

Entre os pacientes con asma grave, o temor a un desenlace fatal está moi presente, como revelou no Día Mundial do ano pasado a Federación Europea de Asociacións de Pacientes con Alerxia e Enfermidades Respiratorias co seu estudo “Loitando por respirar”. A investigación, que incluíu a 1.300 enfermos de cinco países (Alemaña, Francia, Reino Unido, Suecia e España, con 200 entrevistados por AsmaMadrid), cifrou en millón e medio os asmáticos graves en Europa, cuxa característica distintiva é que polo menos unha vez por semana sofren ataques ou serias perturbacións do soño.

Ao describir as súas sensacións persoais, os enquisados destacaron dous: medo e falta de aire. Máis da metade confesaba a súa ansiedade e tensión pola enfermidade, que era vista pola cuarta parte como un auténtico “perigo para a vida”. No ámbito cotián, ademais, a patoloxía limitaba a vida social a un de cada tres afectados, impedía ir de vacacións a outros tantos, recortaba as saídas coas súas amizades ao 38%, e vetaba o exercicio físico a oito de cada dez.

Unir esforzos

Nos últimos anos, sociedades médicas e asociacións de pacientes uniron as súas forzas para loitar contra a enfermidade. Ese esforzo unitario traduciuse en 2004 na primeira Asma Metafórum Europeo e no seu equivalente español, reunións que sentaron as bases dun tratamento integral da patoloxía ao servizo de cada paciente e da súa calidade de vida.

O enfermo, pola súa banda, debería asumir o seu propio compromiso de autocuidado, mentres que, desde a perspectiva médica, deberíase prestar atención a aspectos craves como o control da inflamación -esencial para tratar ben a asma e a frecuente coincidencia da patoloxía coa rinitis alérxica-, o que esixiría a súa abordaxe terapéutica conxunto para poder chegar a ser moito máis efectivo.

Descoñecemento

Para a Sociedade Española de Pneumoloxía e Cirurxía Torácica (SEPAR), o problema é o gran descoñecemento que hai desta enfermidade. “A inmensa maioría da poboación, incluídos pacientes e familiares, só ten unha idea moi aproximada da asma, o que lles leva a cometer erros de apreciación que se traducen nun mal control da enfermidade”, sinala Joaquín Lamela, neumólogo do Complexo Hospitalario de Ourense e membro da SEPAR.

Segundo unha enquisa desta sociedade, ata o 60% dos pacientes cren que este trastorno pode definirse como “alerxia respiratoria”. Os neumólogos opinan que debería porse fin á confusión que actualmente existe entre asma e alerxia respiratoria, conceptos que tenden a empregarse como sinónimos cando, en realidade, o segundo deles “nin sequera existe como diagnóstico médico”, indica Lamela.

A xuízo deste experto, o erro pode deberse ao temor que aínda suscita en moitos pacientes unha palabra -asma-, que ata fai non moito identificábase con episodios crónicos de asfixia ou afogo e contra a que non había tratamentos de eficacia contrastada.

“Canto isto era así, é dicir, cando a asma tiña un difícil control, compréndese que os propios nenos afectados ou os seus pais aceptasen mellor que se falase de alerxia respiratoria ou que mesmo se aludise a termos tan vagos como o de bronquite disneizante para describir o seu mal, pero hoxe o concepto de asma xa non debe darnos medo e, por tanto, o lóxico é que utilicemos o termo adecuado para referirnos a ela”, explica Lamela.

Vacinas

Respecto ao tratamento con vacinas, a súa efectividade “nunca puido demostrarse no que verdadeiramente importa, é dicir, na redución da inflamación bronquial e a mellora dos síntomas e da función pulmonar”, precisa o doutor da SEPAR.

O feito de que aínda haxa persoas que confíen na eficacia das vacinas débese, na súa opinión, a que “algúns pais interpretan erroneamente o fin dos síntomas como o froito da inmunoterapia, cando se sabe que en aproximadamente a metade dos casos de nenos con asma tales síntomas cesan co paso do tempo independentemente do tratamento a que fosen sometidos”.

En calquera caso, Lamela bota de menos que non haxa un pronunciamento internacional máis claro sobre este particular, tendo en conta que os criterios médicos van “desde os sostidos por organismos internacionais, como a OMS, que asumen guías para a utilización de inmunoterapia editadas polas academias de alerxia, aos do Instituto Nacional da Saúde de EE.UU., onde se pon pouca énfase sobre iso, ou aos da normativa británica, que nin sequera contempla este tipo de terapéutica”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións