Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O debate da cirurxía ocular

A cirurxía láser estendeuse como o método máis habitual para corrixir defectos de visión pero non todo o mundo está de acordo sobre os seus beneficios a longo prazo

En poucos minutos e sen necesidade de utilizar un bisturí ao uso pódese recuperar a vista e deixar acantoadas para sempre lentes ou lentes de contacto grazas á cirurxía refractaria, que co uso de láser ultravioleta elimina o número de dioptrías e normaliza a visión. Pero é esta técnica fiable ou pode resultar perigosa? Os millóns de casos operados no mundo desde que se comezase a utilizar en 1991 dan fe da acollida que tivo entre os pacientes. Entre os profesionais, con todo, non existe a mesma unanimidade e a cirurxía láser ocular conta tanto con defensores como con encarnizados detractores.

Se desde o Instituto Oftalmológico de Madrid aseguran que ben indicada e executada a cirurxía refractaria elimina case o 100% das dioptrías sen apenas riscos para a visión, quen se opoñen a esta técnica, principalmente ópticos e optometristas, sinalan que se se emprega mal, o láser provocará unha mala visión. Este colectivo entende que aínda é pronto para asegurar as bondades da cirurxía, pois se descoñece o futuro do ollo a longo prazo, pois anos máis tarde de ser sometido a unha intervención poden aparecer serios problemas.
Eliminar dioptrías

Tras pasar anos mirando tras os cristais das súas lentes e dependendo delas para realizar calquera actividade, a idea de pasar uns poucos minutos en quirófano e desfacerse das dioptrías para sempre é tentadora. Por iso, son cada vez máis as persoas miopes que recorren á cirurxía láser ocular, que corrixe o exceso de potencia dióptrica do seu ollo e fai que as imaxes se formen correctamente enfocadas sobre a retina.

A miopía provoca que se vexan con dificultade os obxectos afastados, debido a que a córnea do ollo é demasiado curva, polo que os raios de luz converxen por diante da retina en lugar de facelo directamente sobre ela. O que fai a operación láser é reducir un pouco o grosor da parte central da córnea e aplanar lixeiramente a súa curvatura. A cirurxía, que só é posible para problemas relacionados coa córnea, debe facerse cando o defecto óptico está estabilizado e non aumentou nos últimos anos. As mulleres, ademais, deben ter en conta a posibilidade dun embarazo, xa que a súa resposta á intervención pode variar cos cambios hormonais do estado de gravidez.

A cirurxía ocular só é posible para problemas relacionados coa córnea e está indicada cando o defecto óptico está estabilizado
De entre as intervencións láser, a máis estendida é a técnica Lasik, considerada segura e eficaz, e que corrixe simultaneamente miopía e astigmatismo. Pero, a pesar das súas bondades, hai profesionais que non ven con bos ollos o emprego desta técnica, especialmente os ópticos e optometristas, quen sinalan que, en termos xerais, a operación non dá máis visión, e mesmo pode facer que esta diminúa. Aseguran, ademais, que tras a intervención ocular prodúcese unha diminución da sensibilidade ao contraste, ao que se pode unir a visión de halos, escintileos e outros fenómenos de distorsión dos focos de luz. Os defensores da técnica cirúrxica, como os profesionais do Instituto Oftalmológico de Madrid, sinalan que, aínda sendo certa a aparición destes fenómenos, a súa intensidade pode ser elevada nas primeiras semanas tras a operación, pero que logo remiten. Con todo, os ópticos aseguran que existen determinados pacientes nos que estas molestias se poden prolongar durante moito tempo.
Técnica invasiva

Ademais, advirten de que non convén someterse a estas intervencións sen meditalo previamente, xa que se trata dunha técnica invasiva (corta tecidos), que presenta riscos intrínsecos. Á posibilidade dunha infección postoperatoria únese o risco de queratitis lamelar difusa (DLK), crecemento intraestromal do epitelio, e microestrías estromales. Así mesmo, en casos de grave miopía, os resultados non sempre son fiables e ás veces é necesario recorrer a unha segunda sesión, pero o ollo operado non tería xa a mesma resistencia ante un posible traumatismo.

E tampouco hai que perder de vista a resposta cicatricial coa que o tecido responde á aplicación do láser. No caso de que esta resposta sexa menor do normal, quererá dicir que os pacientes foron operados en exceso; se é maior do normal, quere dicir que non se compensou todo o defecto que tiñan antes da operación, polo que deberán someterse a unha nova intervención ou continuar utilizando lentes ou lentes de contacto. Pero neste último caso, hai que ter en conta que despois desta intervención adóitase producir unha intolerancia ás lentes de contacto debido á falta de bágoa, xa que a cirurxía con láser produce sequedad.

Ante estas críticas, os defensores das intervencións láser presentan un argumento dificilmente rebatible e é que, a pesar dos inconvenientes da intervención e os seus posibles riscos, segundo a Academia Americana de Oftalmoloxía, tras a intervención láser ocular o 95% dos pacientes queda satisfeito cos resultados.

A técnica Lasik

Img
A alternativa ao uso de lentes ou lentes de contacto é a cirurxía láser, e a técnica Lasik, que se empezou a usar en 1991, é o método máis utilizado. De acordo con distintos estudos, pode corrixir desde casos de baixa gradación ata problemas de 15 ou 20 dioptrías. Como se utiliza o láser para corrixir os casos de miopía? A operación é sinxela e consiste en aplicar láser excímero (láser ultravioleta) dentro da córnea. A súa función é tallar no espesor desta capa do ollo unha lente que, tras ser levantada, permite ao láser actuar en capas profundas da córnea modificando a súa curvatura; despois, a lente colócase no seu lugar e queda pegada sen necesidade de utilizar puntos de sutura. O tallado efectúase no centro da córnea, diante da pupila, polo que as imaxes que entran ao ollo pasan pola zona operada, o que sucede tamén cando levan lentes de contacto.

A intervención non varía a estrutura interna do ollo e o resultado desta técnica equivale a levar lentes de contacto de modo permanente, polo que é necesario continuar facéndose revisións oculares tras a operación. Esta cirurxía realízase baixo a anestesia producida por unhas pingas que se instilan no ollo xusto antes da operación e que non leva grandes riscos para o paciente, e tarda en realizarse entre 15 e 20 minutos.

Ademais da técnica Lasik, en ocasións utilízase a PRK (queratectomía refractiva), que remove capas microscópicas da córnea. Pero segundo un estudo publicado en abril recolleito e a Cochrane Library, existe unha maior porcentaxe de ollos tratados coa PRK que perden agudeza visual seis meses despois da cirurxía, en comparación cos tratados con Lasik. Iso pode deberse á brétema da córnea que causa a inflamación que provoca o procedemento, segundo indican os autores do estudo, do hospital de oftalmoloxía Moorefields de Londres, polo que habitualmente recoméndase a intervención coa ténica Lasik.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións