Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Investigación médica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O Defensor do Paciente

Esta entidade cifra en 70.000 as denuncias sanitarias que se cursaron en 2003

O persoal sanitario non está libre de cometer erros e de actuar de forma incorrecta. Informar, asesorar, reclamar e actuar xudicialmente sempre que sexa preciso para que se recoñezan os erros orixinados por un descoido, falta de atención ou un diagnóstico erróneo, é o labor da Asociación O Defensor do Paciente (ADEPA). Esta entidade, legalmente constituída como una ONG, tramitou en 2003 case 12.000 reclamacións. Delas, 514 corresponden a persoas falecidas por presunta neglixencia médica e 102 a bebés que naceron con algunha discapacidade por mala atención no parto. A descoordinación do servizo de ambulancias e as dilatadas listas de espera, xunto co mal funcionamento de Urxencias, encabezan as queixas dos usuarios.

Onde acudir?

Problemas organizativos, atrasos, escasa atención verbal, erros médicos… A asistencia sanitaria xera e recibe centos de queixas cada día. Polo xeral, estas formalízanse nos servizos de Atención ao Paciente dos centros de saúde, oficinas de reclamacións, consellerías pertinentes ou nas institucións autonómicas nas que, como o Defensor do Pobo de Andalucía ou Estremadura, existe una rama de sanidade. Até a data, a Comunidade de Madrid é a única que posúe, desde novembro de 2002, una Institución Do Defensor do Paciente.

Unha elevada porcentaxe dos casos resólvese “in situ”, aseguran desde o Ministerio de Sanidade, onde, una vez traspasadas as competencias do INSALUD (hoxe Instituto Nacional de Xestión Sanitaria) ás comunidades autónomas, xa non existen datos sobre o nivel de satisfacción dos usuarios da Sanidade pública.

Con todo, Carmen Flores, presidenta da Asociación O Defensor de Paciente (ADEPA), a máis representativa de cantas se dedican a estes labores, considera que estes trámites en hospitais e ambulatorios só serven, na maioría das ocasións, para que quen poña a queixa reciba una carta bienintencionada da administración sanitaria correspondente na que se piden escusas e insístese en que o ocorrido non volverá suceder.

Chegado o caso de denunciar una lista de espera inadmisible, por exemplo, “resulta máis eficaz manter una entrevista coa xerencia ou dirección do centro”, comenta Flores desde a súa experiencia na defensa dos afectados por equivocacións médicas. “Se o responsable ten un pouco de cordura solucionará a demora. Se non, o paciente ten a opción de interpor un proceso penal ante o xulgado de garda por denegación de asistencia”, detalla a presidenta.

Respecto das figuras institucionais dedicadas a protexer aos enfermos e a atender ás victimas dos erros médicos, a presidenta de ADEPA considera que “non teñen capacidade executiva” e, por tanto, “non se preocupan de desenvolver una investigación seria”.

“Non existe un criterio de independencia respecto do sistema sanitario, senón de análise das reclamacións que se expoñen”, relata o director da Oficina do Defensor do Paciente da Comunidade de Madrid, Juan Siso. A figura institucional creada en defensa do paciente persuade, dá propostas e recomendacións “que se van aceptando” a pesar de non ter forza vinculante.

Menos belixerante é a postura de Gustavo López-Muñoz, presidente da Fundación Prol-Pacientes Cristina. Considera que “todos os defensores do paciente son poucos”, aínda que recoñece que desde a súa organización as queixas articúlanse mediante denuncias administrativas e demandas xudiciais.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 5]
  • Ir á páxina seguinte: Pór os medios »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións