Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O Hierro

É un oligoelemento fundamental paira o desenvolvemento das funcións vitais do organismo, como a de transportar o osíxeno a todos os tecidos do corpo

Aínda que é dabondo coñecido que a falta de ferro no organismo pode provocar anemias, tamén o seu exceso pode orixinar trastornos. Pero, por que é tan importante manter os niveis adecuados de leste oligoelemento? Basicamente, porque o firo encárgase de transportar o osíxeno aos tecidos do organismo, unido á hemoglobina -a proteína dos glóbulos vermellos-. Este importante papel que desempeña no noso organismo converte ao ferro nun mineral esencial que se debe incluír diariamente na dieta. Paira facelo, o mellor é una dieta variada, segundo os expertos en nutrición.

Niveles adecuados

O ferro atópase no noso organismo nunha cantidade que se sitúa entre os 3,5 g e os 4,5 g no sangue, no fígado, no bazo, nos músculos e a medula ósea. O nivel ideal de ferro no organismo varía segundo as necesidades de cada persoa, pero a media oscila entre os 50 e os 180 miligramos por decilitro de sangue nunha persoa adulta, segundo indica o doutor Martín, dos Laboratorios Ruiz-Falcó de Madrid. Cada etapa da vida presenta unhas necesidades diferentes de ferro, que varían moito desde a lactación até as necesidades dun adulto, pasando pola adolescencia ou a xestación.

/imgs/2006/10/legumbres1.jpg

  • Lactantes até 1 ano: Depende da administración de leite materno ou maternizada. É de gran importancia que no período de lactación a nai teña moi boas reservas de ferro.
  • Entre 1 ano e os 10 anos: As necesidades de ferro nesta etapa varían desde os 10 aos 15 miligramos ao día.
  • Na etapa adolescente: Os mozos deben consumir una taxa media de 15 miligramos ao día, cifra que aumenta nas mulleres, sobre todo cando están en período de idade fértil, debido ás continuas perdas que lles ocasiona a menstruación.
  • En mulleres gestantes: A necesidade deste mineral aumenta a un mínimo de 30 miligramos ao día.
  • En período postmenopáusico: As necesidades baixan aos 10 ó 15 miligramos ao día, do mesmo xeito que no home adulto.
  • Na vellez: Debe suplementarse ferro á dieta debido á menor inxesta do mesmo así como a dificultade que presentan moitos anciáns paira masticar. Como indica o doutor Martín, as persoas maiores teñen perdas crónicas que non adoitan notarse porque suceden de maneira moi lenta, pero hai que estar moi pendentes porque o organismo vaise adaptando á súa nova situación e en ocasións nótase cando xa as perdas son moi agudas.

Así mesmo convén ter en conta, segundo advirte o médico, que o ferro pode presentar variacións moi grandes no propio individuo ao que cabe engadir que non debe analizarse de forma illada, senón que os seus niveis deben estudarse tendo una visión máis global, que inclúa máis valores como a hemoglobina, hematocitos? Cando pode entón considerarse que as variacións dos niveis de ferro son una enfermidade?

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 3]
  • Ir á páxina seguinte: En exceso e defecto »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións