Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O sol que máis queima

Os expertos alertan sobre un importante aumento do cancro cutáneo debido ao exceso de exposición aos raios ultravioletas

Img sombri Imaxe: Astrid Geck

Os efectos nocivos da exposición solar sobre a pel poden agravarse como consecuencia do cambio climático. A Academia Española de Dermatoloxía e Venereología advirte dun desacostumbrado aumento dos cancros cutáneos entre a poboación e insiste na necesidade de seguir unhas normas básicas de prevención na época estival.

Img quemadImaxe: Carina S

Os carcinomas vasocelulares e epidermoides, xunto ás melanomas, pasaron a converterse nos tumores malignos máis comúns que afectan ao ser humano. A súa incidencia crece progresivamente e os expertos falan xa de “dimensións epidémicas”. A pesar de que a palabra “cancro” asusta, as campañas destinadas a erradicar hábitos tan cancerígenos como o tabaquismo non se sabe si triunfan tanto polo seu empatía comunicativa como polo medo que suscita a enfermidade oncolóxica.

Con todo, os cancros de pel son os únicos tumores malignos cuxa incidencia non descende a pesar das campañas de información en prensa escrita, radio e televisión que cada verán alertan sobre os perigos do sol e a necesidade de protexerse con filtros solares. O bo tempo convida a unha vida ao aire libre, que tamén se interpreta como signo de saúde e de vitalidade. Os días son máis longos e a exposición aos raios solares é a tónica durante fins de semana, vacacións ou momentos de asueto.

Pero a confortable calor dos raios do sol, incluso o beneficio que proporciona a súa incidencia, ao outorgar brillo e cor á pel ou culminar a síntese da vitamina D almacenada nos tecidos grasos, ven contrarrestados por lesións cancerígenas que gardan una estreita relación co tempo de exposición aos raios ultravioletas.

Cambio climático e capa de ozono

O cambio climático ten como consecuencia máis días asollados, maior temperatura e máis casos de cancro cutáneo

En rigor, a sensibilidade ambiental non só incumbe á conservación de espazos e especies, senón tamén á saúde humana. A deterioración da capa de ozono dá lugar a unha maior énfase da radiación ultravioleta que tiña nesta capa un filtro atmosférico natural. As emisións de raios ultravioleta son, así, máis intensas e máis daniñas paira a pel. Doutra banda, o cambio climático ten como consecuencia por estes pagos una maior frecuencia de días asollados ao ano, una maior temperatura e máis casos de cancro cutáneo.

Calcúlase que a temperatura media en EE.UU. subiu 2,5º C no que levamos de século, e que a incidencia do cancro de pel naquel país elévase a un millón de casos novos por ano. Aínda que en España a cifra non é tan alta, a Academia Española de Dermatoloxía e Venereología (AEDV) alerta sobre un ritmo de crecemento igualmente preocupante.

Cremas e filtros

Na bibliografía dermatológica descríbese hoxe ao carcinoma vasocelular como o tumor máis relevante en EE.UU., acaparando o 80% de todos os cancros de pel. A relación que garda fronte ao carcinoma epidermoides é de tres a un, e resulta moito máis frecuente en homes que en mulleres (dise que é debido a que as mulleres teñen una mellor práctica na protección da súa pel mediante cremas e filtros). Pero algo está a cambiar.

Nos últimos anos o carcinoma epidermoides está a multiplicar por 2,6 a súa incidencia en homes, e por 3,1 esa mesma incidencia en mulleres. En Europa, ademais, se o carcinoma vasocelular ampliou a súa taxa anual nun 20%, o epidermoides fíxoo nun 93%.Volvendo ás estatísticas de EE.UU, naquel país prodúcense ao ano 28.420 mortes relacionadas con novos casos de melanoma.

Trasplantados, á sombra

Recentemente, os expertos relacionaron o risco de cancro de pel cos estados inmunodeprimidos. En España, que é dos países do mundo con maiores cifras de pacientes trasplantados -e, en consecuencia, con compromiso inmunológico-, a aparición de cancro de pel pasaría por un risco moito maior. A AEDV subliña que o cancro de pel afecta 250 veces máis a pacientes trasplantados que ao resto da poboación española, debido a que o uso de inmunosupresores -por parte destes pacientes- produce maior sensibilidade na pel cara aos raios UVA, que danan o ADN a través de mutacións de tipo oxidativo e degeneran en patoloxías que se manifestan progresivamente tras a cuarta década de vida.

Por si o risco exposto fóra pouco, os dermatólogos bótanse as mans á cabeza cando ouven falar de métodos cosméticos de bronceado mediante dispositivos de raios UVA, que permiten lucir un moreno envexable fose de tempada solar pero que, ao mesmo tempo, poden provocar efectos indesexables. En resumidas contas, que o sol non é malo senón bo -sen el non existiría a vida-, pero non menos perigoso.

As SETE NORMAS

A Academia Española de Dermatoloxía e Venereología avoga, de face ao verán, por previr os cancros de pel acolléndonos a estes sete preceptos:

  • Evitar a exposición ao sol nas horas centrais do día (entre as 12:00 horas e as 16:00 horas).
  • Utilizar barreiras físicas para que o sol non chegue á pel (antucas, chapeus de á ancha, camisetas, calzado).
  • Aplicar fotoprotectores solares con filtros UVA e UVB adecuados ao fototipo de cada persoa.
  • Usar lentes de sol que absorban o cento por cento dos raios UVA.
  • Adecuar as medidas ao lugar onde un se atope (na montaña o risco é aínda maior que na praia).
  • Beber abundante auga paira evitar a deshidratación.
  • Protexerse tamén en días nubrados.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións