Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Optimismo desde a infancia

Os máis pequenos entenden que pensar de maneira positiva failles sentir mellor, aínda que non saben como utilizar o optimismo para as situacións negativas

img_optimismo hd_

Unha dos mellores ensinos que os proxenitores poden transmitir aos seus fillos é unha actitude saudable fronte á vida, prepararlles para tratar as dificultades e desafíos que se lles presenten dunha maneira proveitosa. Un dos camiños para logralo é axudarlles a ver o lado bo das cousas, un aspecto que non ten por que estar ligado a inocencia e inxenuidade. Este artigo describe como facelo e, ademais, cal é a razón de levalo á práctica desde a infancia máis temperá.

Imaxe: Rawpixel

Un estudo recente publicado na revista Child Development afirma que os nenos entenden que pensar de maneira positiva failles sentir mellor. Mesmo que o optimismo dos pais podería axudar aos máis pequenos a comprender como os pensamentos, positivos ou negativos, inflúen no estado anímico. Este traballo conxunto, levado a cabo pola Universidade de Jacksonville e de California-Davis (EE.UU.), asegura tamén que, a medida que crecen, os menores comprenden máis a relación entre emocións e sentimentos.

O papel dos proxenitores é imprescindible, e máis aínda ante situacións adversas, cando o seu exemplo resulta esencial. Neses casos, os investigadores observaron que aos pequenos custáballes máis comprender como o pensamento positivo podía axudarlles en situacións negativas, como caerse e facerse dano. Nestes escenarios era fundamental a actitude de pais e nais para que o fillo captase a importancia de afrontar os problemas tamén con optimismo.

Ser optimista: con intención e vontade

Aínda que a vida causa os mesmos contratempos e traxedias a todos os individuos, os optimistas saben afrontalas mellor
“O pensamento positivo como enfoque está relacionado con ampliar a lente coa que interpretamos o mundo“, define Silvia Adriasola, experta en psicoloxía positiva aplicada ao coaching. É importante non centrarse “só no doloroso, na adversidade, o contratempo ou a carencia, senón en ser capaces de abarcar tamén aquilo que si que funciona, naquilo que é valioso e que está presente nas oportunidades e aprendizaxes que leva a experiencia”, engade. Con todo, a tendencia natural do individuo é centrarse no negativo e nas ameazas que iso supón.

En definitiva, conseguir mirar tamén cara ao aspecto positivo é un esforzo intencionado e voluntario que permite ampliar a visión de realidade e as opcións de logro e benestar dun mesmo. Da mesma maneira, “conséguese maior obxectividade e exactitude na comprensión dos resultados obtidos, co que se adestran novos recursos para responder mellor ás situacións”, amplía Adriasola.

O optimismo non consiste na repetición de pensamentos ou eslóganes felices a un mesmo; aínda que estes outorgan benestar por un momento, non axudan a medio prazo a lograr os obxectivos. Martin E.P. Seligman, director do Departamento de Psicoloxía da Universidade de Pensilvania (EE.UU.) considerado o pai da psicoloxía positiva, afirmaba que “a vida causa os mesmos contratempos e as mesmas traxedias tanto a persoas optimistas como a pesimistas, pero os primeiros saben afrontalas mellor“. Tras 20 anos de estudo, sinalaba que o optimismo reside no “modo como un pensa nas causas, as explicacións que se dan para explicar a realidade”.

Como ensinar aos nenos a ser optimista

O neno aprende non só do que ouve, senón das conclusións que saca de observar o comportamento de quen lle rodean

Son moitos os beneficios de incentivar aos máis pequenos a construír unha visión optimista, que lles garantirá unha visión saudable da vida. Así mesmo, cando un neno consegue un logro, experimenta unha sensación de forza que lle permite seguir e conquistar máis éxitos. Demostrouse tamén que o optimismo incrementa a autoestima e a seguridade nun mesmo.

Seligman manifesta que o optimismo e o pesimismo non son innatos (aínda que non hai que desestimar unha certa porcentaxe de factores hereditarios), senón que procede da realidade: os menores aprenden o seu estilo explicativo de proxenitores, mestres, medios de comunicación e compañeiros, é dicir, de todo a súa contorna desde a infancia. “En xeral, os nenos aprenden por imitación, repiten respostas e así constrúen, aos poucos, o seu modelo de funcionamento”, confirma Adriasola. “Aprendemos a responder ante a adversidade como a nosa contorna máis directa responde, e ese modelo acompañaranos sen cuestionalo moito tempo ou, mesmo, toda a vida”, di. Noutras palabras, o pequeno aprende non só do que ouve, senón das conclusións que saca de observar o comportamento de quen lle rodean.

E é neste punto onde os proxenitores xogan un papel moi importante. “Ensinar optimismo a un neno é instruírlle a coñecerse a si mesmo, a que desenvolva unha postura activa e, no seu mundo, que elabore o seu propio punto de vista, que saiba discriminar os sucesos e o seu propio comportamento neles”, constata a experta, quen agrega que para ensinar optimismo é esencial vivilo en primeira persoa.

Como calquera persoa, cando un pequeno fai algo mal, pregúntase por que, e sempre ten tres recursos cos que responder: quen ten a culpa?, canto tempo durará?, en que medida afectarame? Aquí é onde os pais poden ensinar ao neno como abordar as respostas desde unha visión máis ampla para aprender a mellorar desde a responsabilidade. Compartir os pensamentos positivos cos fillos, reformular as súas frases negativas para que poidan descubrir a parte beneficiosa, contar historias parecidas de superación de dificultades ou usar elementos gráficos para inspirar (vídeos, contos, historias…) son algunhas ferramentas que poden ser útiles aos proxenitores.

O humor, clave para o optimismo


Imaxe: mandygodbehear

O humor é outro bo recurso para potenciar o optimismo. “Serve como válvula interna de seguridade que permite liberar tensións, disipar as preocupacións, relaxarse e esquecerse de todo”, afirma Le Berk, profesor de Patoloxía na Universidade de Lomba Linda, California (EE.UU.), un dos principais investigadores no mundo sobre a saúde e o bo humor. “O humor é unha das grandes fortalezas do ser humano”, asegura Silvia Adriasola.

Numerosos estudos relacionan o valor curativo da risa sobre o sistema inmunológico, na apertura cara ás relacións sociais e na xeración de esperanza e optimismo. “A risa é un estímulo eficaz contra a tensión, a depresión e a tristeza“, afirma. “É máis difícil ser pesimista cando se practica o bo humor, pero tamén é unha fortaleza que pode adestrarse e actuar como un balón de osíxeno para flexibilizar a realidade e aumentar, así, o benestar”, conclúe.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións