Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Optimismo para superar a crise

Para afrontar as perdas que comporta a crise económica, os especialistas propoñen aceptar a propia realidade e aplicar unha actitude optimista

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 19 de Abril de 2013

A crise supuxo numerosas perdas económicas, laborais, de status e de vivenda para moitas persoas. Pero por máis difícil que sexa a situación, sempre hai un camiño e unha solución posible. Din os expertos en psicoloxía positiva que a receita para superar a crise é o optimismo. Este artigo describe esta actitude fronte á vida e ofrece o seis regulas de ouro para ser optimista.

Imaxe: curly_exp( l)osure

“Mira sempre o lado bo da vida”, dicía unha das cancións do irreverente pero desternillante comedia ‘A vida de Brian’. E esta é a receita que os expertos en psicoloxía positiva propoñen para afrontar e superar a crise e as perdas económicas, materiais, laborais, de status e, mesmo, de vivenda que comporta. Aínda no peor dos supostos, sempre é posible tomar distancia e aplicar a actitude optimista. Mesmo, en plena crise, xurdiu un movemento cidadán, A liga de Optimistas de España, que apoia a visión positiva da vida, do mundo e do futuro.

“O optimismo é a teima de tentar sempre ver o bo das cousas ou esperar que no futuro sexan mellor, a pesar de que a situación de partida ou presente sexa mala”, di José Elías Fernández, psicólogo sanitario, especialista en hipnosis e coordinador do Grupo de Humor e Optimismo do Colexio oficial de Psicólogos (COP) de Madrid. “É unha actitude fronte á vida e, máis que falar de persoas optimistas, hai que facelo de optimismo, xa que segundo o momento ou a circunstancia, tense unha maior ou menor predisposición a esta actitude”, di Juan Cruz, psicólogo clínico, consultor comunicador e membro do Grupo de Optimismo e Humor do COP, de Madrid, que en datas recentes celebrou na capital española a primeira xornada “O humor e o optimismo como ferramentas terapéuticas”.

Optimismo realista e intelixente

Ser optimista non significa sentar e esperar, senón aceptar unha situación e tentar transformala en oportunidades
Ser optimista non quere dicir sentar para esperar un milagre, o que podería cualificarse de optimismo ilusorio, ou caer nunha actitude positiva excesiva, porque sería facelo nunha falsa confianza de “non pasa nada”, ademais de contraproducente, pola enorme frustración que pode xerar que se incumpran certas expectativas. Significa decantarse por un optimismo realista, o das persoas que parten da realidade e actúan para mellorala.

Ademais, a condición idónea é a que os especialistas denominan “disposicional’ ou xeral, a de quen esperan que a vida lles funcione ben en todos os ámbitos, fronte ao situacional ou parcial, que é a de quen agardan que só lles vaian ben en determinados aspectos (persoal, social ou laboral).

Debe ser un optimismo emocionalmente intelixente, que consiste en transformar as emocións negativas que leva unha circunstancia adversa como a actual crise (incerteza, medo, dor, rabia, frustración, tristeza, etc.) noutras non negativas ou adaptativas, cando se valoran os aspectos favorables da conxuntura coa razón, de aí o cualificativo de intelixente.

Do pensamento positivo á acción

“Polo xeral, cando unha persoa pensa que lle vai a ir mal, ten esa profecía autocumplida a nivel emocional e mental, consciente ou inconscientemente, para que lle vaia mal”, destaca José Elías Fernández. En cambio, pensar en positivo axuda a proxectarse cara ás metas desexadas e conseguilas.

Así, perder un emprego pode ser unha oportunidade para triunfar, deixar de desempeñar un traballo que xera insatisfacción e proxectarse cara a novos obxectivos laborais ou vitais e buscar aquilo que gusta e realiza. “Ninguén triunfa se non pensou antes en triunfar. O pensamento é enerxía en movemento. Cando unha persoa pensa de maneira reiterada en algo, atráeo ou o mobiliza para atraelo”, afirma José Elías Fernández.

Pero o pensamento positivo non basta por si só para conquistar as metas soñadas. Os expertos coinciden en que o optimista non senta e espera, senón que chega a unha aceptación activa da situación e, por negativa que esta sexa, extrae consecuencias positivas e tenta mirar máis aló para transformala en oportunidades.

Desta maneira, no caso de que unha persoa estea parada, non debe permitir que o desemprego mine a súa autoestima. Se ten cubertas as súas necesidades básicas, pode concederse un tempo para recuperarse da adversidade, a tristeza e angustia que a perda do traballo ocasionoulle, conectar coas súas potencialidades e capacidades e decidir que facer co seu tempo libre: gozar da súa familia e das súas hobbies, formarse, buscar outro emprego ou decidirse polo autoemprego. E, se non as ten cubertas, debe conectar con redes de apoio familiar ou os recursos sociais da súa cidade e, desde aí, tentar reverter a situación, expón Juan Cruz. “A vida é movemento, se un párase, morre”, lembra.

Este experto aposta por cultivar o optimismo mediante o contacto coa natureza; aceptar as propias emocións e empatizar coas dos demais; o coidado dun mesmo, tanto na vertente física e psicolóxica como social; evitar as situacións e persoas tóxicas; e cultivar a solidariedade social e o transcendente da vida.

Seis regulas de ouro para ser optimista

O optimismo é unha fortaleza á que algúns tenden máis por natureza. Pero todos, ata os máis pesimistas, poden adestrala. Segundo José Elías Fernández, estes son algúns trucos para desenvolver esta actitude:

  1. Exporse metas alcanzables e con sentido, pequenos logros que sexan posibles conseguir. A medida que se obteñen, refórzase a confianza nun mesmo, a felicidade, e pódense fixar obxectivos superiores. Non importa que se vaia aos poucos, senón superarse cada vez máis.
  2. Abrirse ao exterior. O optimista ten máis relacións cos demais, fala con amigos. Pola contra, a persoa pesimista vólvese máis retraída e ve as cousas de forma máis negativa. As actividades cos demais retroalimentan.
  3. Non estar centrado nun mesmo e pensar en situacións externas: ver que todo o mundo non está parado, senón que hai quen atopa traballo, e buscar modelos que sexan afíns ao que un quere.
  4. Aceptar a propia realidade, sen fustigarse con frases negativas, sen dicirse que é imposible conseguir algo. Aceptar que, a pesar de que a realidade sexa dura, non significa que non poidan conseguirse obxectivos dentro desta situación. Así, na actualidade, non se pode aspirar a empregos tan ben remunerados como os previos á crise, pero aínda hai postos de traballo.
  5. Ser valente e atreverse a facer algo, aínda que dea medo. Un caso típico é o de quen fala mal os idiomas estranxeiros porque lle dá vergoña, non se atreve a falar en público ou ten medo de traballar en determinados postos.
  6. Educar a capacidade de gozo polos pequenos praceres da vida e tentar ser un gourmet da vida.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións