Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os baños do verán elevan até nun 50% os casos de otitis externa

A humidade e as augas contaminadas favorecen o incremento da afección

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 03deSetembrode2002

A chegada da tempada estival vai ligada aos baños na praia, na piscina, nos pantanos, ríos… e con eles, o aumento da otitis externa ou inflamación do oído, una afección que cada verán aumenta o número de casos até nun cincuenta por cento.

A humidade e as augas contaminadas ou pouco hixiénicas son as causantes do incremento de problemas nos condutos auditivos, que cada ano afectan a un de cada 200 españois, segundo o vicesecretario da Sociedade Española de Otorrinolaringología e profesor desta materia na Universidade de Alcalá de Henares, Ignacio Cobeta.

Infección superficial

Dependendo da localización da infección, pódese falar de otitis media -infestación do oído medio que adoita comezar na garganta, provocada por un catarro, e logo esténdese ao oído, pola Trompa de Eustaquio- ou externa, que se produce practicamente no pavillón auditivo e é máis superficial.

A otitis externa (tamén coñecida como otitis do nadador) sobrevén cando o oído entra en contacto cos fungos e bacterias que invaden as augas contaminadas. A humidade no oído tras unha baño prolongado ou con inmersión da cabeza, e a calor -que facilita a multiplicación das pseudomonas, os xermes que producen a otitis-, fan do verán a época propicia paira a otitis externa, até o punto de que algúns expertos, como o doutor Cobeta, considérana exclusiva do verán.

A otitis do nadador, cuxo síntoma principal é un forte e molesta dor que adoita durar entre 24 e 48 horas e que en ocasións vai acompañado de febre, ataca por igual a toda a poboación aínda que o maior número de casos rexístrase entre os nenos, “porque lles encanta chapotear na auga”, asegura o doutor José Luís García Herrera, otorrinolaringólogo.

Tamén ten maior incidencia nas persoas que padeceron algunha infección deste tipo con anterioridade (nas que os síntomas se agudizan e maniféstanse en forma de vómitos ou mareos), ou as que se provocan pequenas feridas ao furgarse o conduto auditivo porque lles pica.

Despois do mergullo

Os médicos advirten de que usar obxectos contundentes paira limpar o oído ou introducir os bastoncillos até o fondo produce danos na pel interna do aparello auditivo, polo que recomendan que, tras o baño, séquese o oído co pico dunha toalla ou una gasa.

“Se o oído está san e a auga limpa, a otitis non supón ningún problema”, comenta o doutor García Herrera, quen engade que “cada otitis implica una pequena perda de audición momentánea, que non vai a máis se se cura ben”. É moi importante sanar ben estas infeccións, xa que pola contra pódese converter en crónica, perforar o tímpano e chegar a causar até unha xordeira total”, sinala o otorrinolaringólogo.

Paira a curación da infección o doutor aconsella o uso de panos secos quentes, pero o tratamento adecuado inclúe a limpeza do conduto por parte dun especialista, pingas óticas con antibiótico, e analxésico se hai dor. En calquera caso, é recomendable acudir a un otorrino, aínda que entre os que padecen a otitis do nadador é moi frecuente a automedicación.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións