Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os edificios españois carecen de programas paira previr a propagación da legionella

Un informe en 5.000 centros conclúe que os hoteis e hospitais son os que máis incumpren

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 18deAbrilde2002

A maioría dos edificios públicos e privados e, sobre todo, as empresas, carecen de programas e medios paira previr a propagación da legionella, una bacteria que provocou varios brotes de gran alarma social en España. A sondaxe, realizado entre cinco mil centros de todo tipo en España pola multinacional suíza da consultoría SGS Prevención e Medio Ambiente, destaca as carencias de centros hospitalarios e turísticos, precisamente o tipo de instalación na que se rexistraron os peores brotes.

Nuns e outros se intensificaron os controis nas torres de refrixeración, o principal foco, pero “outros puntos de risco seguen sen controlarse”, insiste o informe. Mentres os centros médicos non dispoñen de “programas de control de legionella a gran escala”, vinte e dúas cadeas hoteleiras (controlan o 65% da oferta nacional de camas) admiten que non hai programas de control no 50% dos seus establecementos.

Segundo datos do Instituto de Saúde Carlos III, entre 1989 e 2000 notificáronse á Rede Nacional de Vixilancia Epidemiolóxica 54 brotes de legionelosis, con 864 casos confirmados e, polo menos, 53 defuncións. Outros datos do Centro Nacional de Epidemiología lembran que os casos con presenza dalgunha variedade de legionella duplicáronse en catro anos (de 333 en 1998 a 694 en 2001). O máis grave rexistrado en Europa tivo lugar no hospital Morais Meseguer de Murcia en xullo de 2001 con 801 enfermos investigados, dos que polo menos se confirmou a bacteria en 315 e no que se rexistraron tres defuncións. Como na maioría de crise, os expertos diagnosticaron que a bacteria se transmitiu polas torres de refrixeración do hospital, verdadeiras “autoestradas” polas que circula a legionella.


Rexistro

Os expertos en prevención e os sindicatos non se mostran sorprendidos por estes datos. “Se cando una persoa cae da estada non hai denuncias, nestes casos nos que a relación causa-efecto é a máis longo prazo, menos aínda. Só cabe a prevención”, explica o responsable de Hixiene e Saúde Laboral en Comisións Obreiras (CC.OO.), Mariano Arranz.

O xefe de Investigación de SGS en España, Paulino Pastor, insiste no escaso labor inspector das administracións. “As empresas aínda non asumiron que é rendible implantar programas de control e seguimento e as administracións asumen a inspección pero carecen de medios”, resume. Pastor pon o exemplo dos ascensores. “En España hai moitos millóns de ascensores e apenas hai accidentes. Isto é porque hai moitas empresas homologadas paira certificar o seu uso”.

Edificio enfermo

E é que España, uno dos países que máis brotes sufriu de legionella en Europa, afíxose a lexislar despois de que ocorren as desgrazas, afirma Paulino Pastor. “A primeira normativa paira previr a enfermidade foi a da Comunidade de Madrid, tras un caso no hospital de Alcalá; Valencia regulou tras outra crise no seu capital; Cataluña tras o caso na Barceloneta. Esta foi a dinámica até agora”, lembra o xefe de investigación da consultora.

Una dinámica que se viu superada por elevación co real decreto 909/2001 de 27 de xullo de 2001 que estableceu os criterios hixiénico-sanitarios paira a prevención. Un texto que fixa as condicións das instalacións de risco e as medidas preventivas. Normas que empezan a ser de obrigado cumprimento paira instalacións novas pero que dan amplos prazos legais paira todo o xa existente.

A Sociedade Española de Pneumoloxía e Cirurxía Torácica calcula que cada ano 200.000 españois sofren pneumonía e que un 15% diagnostícanse tras procesos derivados da presenza da legionella. É, segundo os expertos, una das enfermidades máis graves da chamada “síndrome do edificio enfermo”. Aluminosis, campos electromagnéticos e outros elementos inherentes á construción de inmobles provocan efectos nocivos. A Organización Mundial da Saúde (OMS) considera que un edificio está “enfermo” cando o 20% dos seus ocupantes sofren irritacións, problemas respiratorios, picores ou cefaleas cando están dentro.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións