Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os efectos psicolóxicos do desemprego

Perder un emprego ten repercusións que van máis aló da redución do poder adquisitivo

  • Autor: Por

  • Data de publicación: Domingo, 23deMaiode2010

Paira numerosas persoas, a crise económica ha suposto unha auténtica desfeita. Ao redor de 4.600.000 estaban desempregadas en España no mes de abril, segundo datos da Enquisa de Poboación Activa (EPA). Esta cifra supón que máis do 20% dos cidadáns en idade de traballar está en paro e é o dato numérico de moitos dramas familiares e persoais. Non só se traballa paira gañarse a vida, senón tamén paira lograr o desenvolvemento persoal. Por este motivo, desde a vertente psicolóxica, perder o emprego resulta demoledor, mesmo aínda que os recursos económicos estean asegurados.

Mozos e maiores, consecuencias distintas

/imgs/2010/05/preocupado1.jpgAs consecuencias psicolóxicas son diferentes paira os distintos grupos de poboación. Na mocidade, o desemprego prolonga a dependencia dos pais e provoca un estado de agresividade e de rebelión que, aos poucos, deriva noutro de marxinalidade “con propensión cara a vías alternativas de socialización, como a delincuencia”, engade o profesor José Buendía. Os mozos viven o paro como un fracaso e isto pode abocarlles á depresión, reducir as súas relacións sociais e aumentar a súa pasividade.

A miúdo, reclúense en casa paira ver a televisión ou escoitar música e experimentan vergoña ante a familia, porque senten que lles mantiveron e sacrificáronse en beneficio da súa preparación profesional. É máis, algúns estudos constatan que os mozos acaban imbuídos por sentimentos de apatía e resignación, e abandonan a procura de traballo ante os fracasos repetidos. Outras veces, en especial quen teñen un elevado nivel cultural, transforman o seu irritabilidad en trastornos psicofisiológicos que se concretan en problemas dixestivos, broncopulmonares e dermatológicos. E moitos acaban por pensar que son eles os verdadeiros culpables de estar no paro.

Os adultos pasan en xeral por varias fases ante un despedimento. Primeiro experimentan un shock, senten sorprendidos pola noticia, desorientados e teñen medo. Despois, creen estar de vacacións (aínda non han interiorizado que están desempregados), percíbeno como una situación temporal e, a miúdo, dedícanse a facer arranxos na vivenda durante un tempo. Pero chega un punto no que teñen a necesidade de buscar traballo e, ante os repetidos fracasos, senten ansiosos e irritables, una fase que pode durar varios meses e que pode derivar en distintos trastornos psicofisiológicos.

Por último, terminan por recoñecer a súa identidade de desempregados e vívena como un fracaso persoal e social. Igual que os mozos, tenden a quedar en casa ante a televisión ou dormen máis horas do habitual, cunha enorme sensación sen carga.

Golpe á autoestimaAs persoas que teñen una actitude máis positiva cara ao traballo sofren con máis intensidade os efectos do paroEn España, a mentalidade das xeracións máis maiores, educadas paira ter un emprego paira toda a vida, tampouco axuda a saír desta espiral. En cambio, entre a xente máis nova, é normal que se cambie de actividade e de profesión. En Estados Unidos, calcúlase que, durante a súa vida activa, una persoa ten entre 5,6 e 7 empregos distintos, informa Buendía. No entanto, “ao desempregado non hai que terlle mágoa nin caridade. Debe recibir a mensaxe de que ser parado non é o que lle define. O desemprego é una transición entre dous traballos. E debe manter una actitude das ‘3 C’: combativa, comprometida e de control da situación”, puntualiza.

A pesar de todo, o desemprego supón un golpe á autoestima. Os seus efectos serán máis intensos entre as persoas que perciben o traballo como algo atractivo, teñen altas expectativas de conseguir emprego e están moi motivados paira buscalo. Quen teñen una actitude máis positiva cara ao traballo sufrirán con máis intensidade os efectos do paro.

Segundo engade o especialista, o despedimento tamén é un risco paira a saúde física das persoas, até o punto de que pode considerarse un factor máis de risco cardiovascular. Cando un desempregado sente atrapado na espesa rede de preocupacións diarias con motivo de perder o traballo, son frecuentes os sentimentos de fracaso, a sensación de non soportar cargas familiares e frustración, pero tamén de ira, rabia e hostilidade. Ademais, demostrouse que una irritabilidad desproporcionada, o sentimento de desmoralización e, sobre todo, a hostilidade constitúen un factor crave que poden levar a trastornos cardiovasculares.

Este aumento do risco é independente da idade, o estado civil, o nivel educativo, a posición socioeconómica e outros factores de risco cardiovascular como o colesterol, a obesidade, a hipertensión, o consumo de alcol ou a baixa actividade física.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións