Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os fungos de pés son máis frecuentes nas persoas que máis súan

O 70% da poboación está destinada a ter esta infección una vez na súa vida

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 06deXuñode2002

A suor e o cheiro de pés son dous sinais da aparición de fungos nesta parte do corpo. E é que o chamado “pé de atleta” ou “tinga pedis” desenvólvese con máis facilidade nas persoas que utilizan zapatos pechados ou calcetíns que non transpiren moito, por iso é polo que a gran maioría dos afectados sexan homes entre os 15 e 45 anos, que adoitan manter ese hábito de calzado nos meses máis calorosos. Son moitas as persoas que padecen esta infección. De feito, un estudo realizado polo Clínica Maio de Estadios Unidos revela que o 70% da poboación está destinada a ter “pé de atleta” unha vez na súa vida.

Unhas pequenas molestias ou pompas entre os dedos son xa sinais da enfermidade, que é máis usual durante os meses de verán debido a que a humidade, a calor e as rozaduras axúdanos a reproducirse. “Os fungos aliméntanse da queratina da pel e multiplícanse a gran velocidade, buscando outras partes con esta sustancia, que a pel xera cada catro semanas e que nesta zona é máis grosa”, explica o doutor Jesús De Veiga, experto na enfermidade.

Pequena ferida

O que pode comezar cunha pequena ferida entre os dedos dos pés pódese estender ata toda a perna, “aínda que estes casos son moi difíciles que se dean posto que os afectados comezan a medicarse e pódense eliminar”, afirma Luís Medina, encargado da campaña de prevención “Fungos nos pés? Como gozar duns pés sans”.

Ignorar a existencia dos fungos pode provocar a súa reprodución, o que, ademais de converterse en algo grave, aumenta o risco de infección para as persoas máis próximas. E é que a cuarta parte dos afectados polo “pé de atleta” non saben que están infectados polos fungos, o que leva a varias recaídas ao ano ao non realizar ningún tratamento para combatelos, algo fundamental para que desaparezan.

O medicamento avanza e lonxe quedaron xa os remedios caseiros, que a pesar de que se seguen utilizando para terminar coa infección, son contraproducentes nalgúns casos. Un exemplo son os pos de talco. “Fan que non transpire a pel, polo que o risco dunha infección é maior”, sinala José María Laza, do Colexio de Farmacéuticos de Málaga.

Por este motivo, os medicamentos constitúen a única solución contra os “pés de atleta”, aínda que supón un tratamento longo que non moitos están dispostos a afrontar enteiro.

Prevención

A prevención convértese, por tanto, en fundamental. Andar cos pés descalzos por espazos públicos como a praia, piscinas ou ximnasios supón un alto risco de contaxio da enfermidade. “Os fungos poden permanecer máis dun ano nestes espazos, por iso é polo que sexa necesario o uso de zapatillas nestes recintos e evitar acudir a eles si se está infectado”, advirte De Veiga.

O uso de calzado nestes recintos non garante estar a salvo da enfermidade. Unha boa hixiene, ademais de tratamentos preventivos se se dubida moito ou mesmo se se é diabético ou se toman antibióticos, son básicos para impedir que os fungos “campen ás súas anchas” nos pés, detalla Laza.

A mellor forma de previlos, segundo os especialistas, é lavar os pés moi ben, pero só con auga, sen xabón. Despois sécanse meticulosamente e introdúcense en calzado poroso, que permita o paso do aire. Eventualmente pódese usar un xabón que cause acidez, xa que os fungos crecen precisamente nun ambiente contrario, ou sexa alcalino. Para o secado é conveniente utilizar toallitas desechabables ou panos de papel, pois os fungos sobreviven perfectamente nunha toalla húmida.

A pesar de que os espazos públicos concentran moitos destes fungos calquera superficie sobre a que se ande descalzo pode transmitir o “pé de atleta”. Tanto é así, que os hoteis son tamén unha potencial vía de contaxio a través das alfombras ou dos baños, “de aí a necesidade dunha boa desinfección, a cal tamén é necesaria nas vivendas propias para evitar que o resto da familia poida contaxiarse”, precisa De Veiga.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións