Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os juanetes, pódense corrixir sen pasar polo quirófano?

A maneira en que se pisa, os zapatos que se utilizan e o tipo de actividade laboral que leva a cabo son factores que determinan o desenvolvemento de juanetes

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 20deNovembrode2015
Img juanetes corregir hd Imaxe: vkraskouski

O juanete, denominado tecnicamente Hallux valgus, é unha deformidade que afecta ao primeiro dedo do pé, que fai que, no canto de estar direccionado cara a adiante, inclínese cara ao segundo dedo. Esta desviación do dedo “gordo” provoca un vulto no bordo interno do pé que se coñece co nome de “juanete”. Poucas persoas acoden ao especialista ata que doe ou a deformación é acusada. Neste artigo trátanse diversas cuestións sobre os juanetes, como as súas causas, se son un problema só feminino, como previlos e se é posible corrixilos sen pasar polo quirófano.

Img juanetes corregir art
Imaxe: vkraskouski

Os juanetes e factores de desenvolvemento

Img pies unas sanas art
Imaxe: valuavitaly

O Hallux Valgus pode ser leve, moderado ou severo, aínda que é habitual que os afectados non consulten co especialista ata que lles produce dor ou cando a deformación é extrema. A medida que a deformidade progresa, o desprazamento lateral do dedo interfere co aliñamento e o funcionamento dos dedos menores, unha situación que provoca outras deformidades, como a superposición dos dous primeiros dedos, dedos en “martelo” ou en “garra”, a alteración dos sistemas de sostén do peso corporal e desenvolvemento de callosidades.

Pero, cal é o motivo que provoca esta deformación no pé? O juanete é a consecuencia de miles de pasos dados dunha determinada maneira, é dicir, a culpa tena a forma de pisar. En concreto, conta Víctor Alfaro, podólogo e director xeral de Podoactiva , “ter unha tendencia ao pé vallo (meter o pé cara a dentro ao camiñar) ou ben ter un pé moi cavo (con moita curvatura) xera un exceso de carga na zona metatarsal (que é a parte da almohadilla plantar, onde se atopa a articulación que une os dedos aos ósos metatarsales); esta sobrecarga e os continuos impactos que soporta o óso fan que este se agrande de forma progresiva”. Por iso son máis frecuentes en idade avanzada.

Os juanetes afectan máis o sexo feminino, sobre todo, polos zapatos de punta e os tacóns altos

Nun pé vallo, se fósemos capaces de saber os pasos que dará unha persoa e a súa forma de pisar, poderíase predicir a súa aparición. En función do número de pasos e da forma particular de pisar, o juanete desenvolverase máis pronto ou máis tarde. Por exemplo, nun corredor, o juanete xurdirá moito antes porque o número de impactos que realizará é moito maior en menos anos. “Por este motivo, en deportistas, é fácil observar juanetes con tan só 25 anos. De feito, se non andásemos, non habería juanetes”, puntualiza este especialista.

Outro factor que condiciona o desenvolvemento desta deformidade é a actividade laboral, cando se fai en bipedestación ou movemento constantes, xa que determina a posición que adopta a persoa durante moito tempo ao longo da súa vida produtiva.

Juanetes e mulleres: unha relación íntima

Img pereza obesidad
Imaxe: Shan213

Esta é unha das patoloxías do pé máis frecuentes, e afecta máis o sexo feminino (por cada 8-9 mulleres afectadas, hai só un home con juanetes) por diversos motivos. “Sobre todo, debido ás características do calzado: os zapatos de punta e, por suposto, os tacóns altos“, expón Alfaro. Está demostrado que un zapato inadecuado, que non respecte a morfoloxía do pé en anchura ou en lonxitude, ten efectos negativos no sistema musculoesquelético, e non só relacionado co desenvolvemento de juanetes. Con todo, as tendencias da moda han ido por outros camiños, sobre todo nos zapatos deseñados para elas que, ademais, teñen maior predisposición a sufrilos.

Un exemplo. Cun tacón de 10 cm, o 90% do peso corporal sostense na zona metatarsal (denominada almohadilla plantar). Nunha muller con predisposición a desenvolver juanetes, por cada paso que faga con tacóns é coma se dese dez cun tacón normal (ou sexa, o óso recibe un número maior de impactos).

Doutra banda, está o embarazo. “As mulleres con indicios de juanetes -asociado ao pé vallo, con tendencia a aplanarse nas pisadas-, despois do embarazo poden observar que son máis marcados. Isto ten explicación. Por unha banda, porque o ligamento tibial non traballa como debese polo aumento de elastina (proteína do tecido conjuntivo cuxa función é proporcionar elasticidade, imprescindible para a xestación e o parto) que o fai máis elástico e brando. Este ligamento é un dos encargados de manter a correcta posición do arco plantar. Este factor, xunto co aumento de peso que sofre a embarazada e o adiantamento do seu centro de gravidade, fan que o pé se aplane máis”, expón o experto.

No entanto, os homes tamén teñen factores que fan aumentar a posibilidade de padecer juanetes: ter un pé en pronación, máis de 70 anos ou practicar deporte.

De todos os xeitos, este especialista aclara que “os juanetes non se herdan. Si que se herda a forma de pisar, igual que sucede con outros trazos físicos. Hérdase pisar en vallo”.

Tratar os juanetes sen pasar polo quirófano?

No mercado atópase multitude de material como férulas ou correctores para tratar esta deformación. Pero, son eficaces? En realidade pódense corrixir os juanetes sen pasar por quirófano? A tales cuestións, Víctor Alfaro é claro: “Non. É un óso que ha ido crecendo debido aos pequenos e continuados impactos da pisada, e se xa se desenvolveu, xa non hai solución, é imposible facer que ‘desaparezan’. Só queda pasar por quirófano“.

As férulas de silicona para os dedos poden reducir a fricción interdigital e evitar o desenvolvemento de callosidades

Non hai que esquecer que o motivo principal polo que se desenvolven é a maneira de pisar. Por iso, tampouco ten sentido colocarse estes produtos correctores pola noite, cando está en descanso, xa que o juanete non aumenta, nin tampouco diminúe. “Como moito, poderían axudar a que diminuíse a inflamación e relaxar algunhas estruturas tendinosas pero, en ningún caso, farán que diminúa o óso que se creou, e, mesmo, nalgunhas ocasións, provocan que o usuario non poida durmir pola incomodidade”. As férulas de silicona que se colocan entre o primeiro e segundo dedo poden reducir a fricción interdigital e evitar o desenvolvemento de callosidades. Pero nada máis, detalla o especialista.

Img pies embarazo crecen consejos tallas gestacion maternidad art
Imaxe: Richard Styles

Entón, as persoas susceptibles a desenvolvelos poden tomar algunha medida para previlos? A boa noticia é que si. “Se a nai ou a avoa teñen juanetes, seguramente se podería evitar que a neta os desenvolvese, xa que, en realidade, o que herdou foi a forma de pisar. Ningunha nena nin neno nace cun juanete. O idóneo é acudir a unha clínica podológica para realizarse un estudo biomecánico da pisada e pescudar se existe unha tendencia a desenvolver juanetes para así poder aplicar medidas de prevención. Estas baséanse en mellorar o apoio do pé con persoais personalizados para repartir a descarga, realizar moito traballo de potenciación muscular para reforzar a zona e educación para andar de maneira adecuada“, expón o especialista. Os persoais actuais distan moito das que se utilizaban anos atrás: son moito máis flexibles e o seu principal obxectivo é repartir de forma correcta a carga e controlar a excesiva pronación, sen atrofiar a musculatura do pé que é do todo necesaria. Se se usan persoais de corrección sempre deben calzarse cun zapato correcto.

Pero, como debe ser un calzado correcto? Víctor Alfaro advirte de que hai que fixarse en tres aspectos moi importantes: a altura (cun tacón de dous centímetros, o peso corporal repártese ao 50% entre o talón e a zona de debaixo dos dedos); que sexa sen punta (que oprime os dedos e fai que o primeiro dedo se deforme cara a dentro); e a horma do zapato (que non sexa estreita, pois a compresión actúa de igual maneira que os impactos e fai que o óso do juanete creza). En resumo, “que o pé caiba ben”, puntualiza.

Zapatillas de deporte: supinador ou pronador

Nos últimos anos, moita xente sumouse a saír a correr para manterse en forma. E, como sucede coa maioría das prácticas, púxose en marcha un sector especializado en roupa e accesorios específicos para os corredores. Un deles, e o máis importante cando se practica a carreira, son as zapatillas. Unha tendencia á alza son as zapatillas para “pronadores” ou para “supinadores”.

Víctor Alfaro conta que unha pisada normal debe empezar na parte exterior do talón e terminar no dedo gordo: así se absorbe o impacto. “Quero dicir con isto que a inmensa maioría de corredores ‘supina’ cando apoia o seu talón e, a continuación, ‘comeza a pronar’ para despegar a pisada polo primeiro dedo. Non hai que entender a pronación como unha enfermidade, senón que é un mecanismo de amortiguación imprescindible do noso corpo”, explica o especialista. Cando se utilizan unhas zapatillas nas que o control de pronación é excesivo, córrese o perigo de anular toda a amortiguación natural do pé e repercutir na articulación dos xeonllos. A miúdo, moitos problemas de xeonllos son secundarios a unha limitación na amortiguación do pé causada por un exceso no control de pronación. Este experto advirte de que, aínda que este tipo de calzados pode diminuír o avance do juanete, ao eliminar carga da zona interna do pé, pode prexudicar a saúde dos xeonllos. Por iso é importante acudir a un especialista, porque non existen dous pés iguais e hai moitos graos de pé vallo e cavo.

Se o juanete xa está desenvolvido, o idóneo é empregar un persoal personalizado e estudado para quitar carga a esta zona pero sen bloquear en exceso a pronación do pé. “Hoxe existe tecnoloxía que permite escanear en 3D os pés; calcular, mediante sensores, a presión que se exerce en cada punto ao camiñar; deseñar persoais con programas, similares aos que usa un arquitecto para deseñar unha ponte; e fabricalas, mediante robots cun alto grao nivel de precisión, que garanten unha boa corrección con espesores moi pequenos (entre 2 e 3 milímetros), que fan que poidan utilizarse sen necesidade de recorrer a calzados ortopédicos”, engade Alfaro.

Etiquetas:

pies-gl zapatos

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións