Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os malos hábitos son a principal causa de trastornos do soño nos nenos

Aconsellan deitar aos menores sempre á mesma hora

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 06deXaneirode2003

A semana pasada, o pediatra Eduard Estivill publicou una guía paira axudar aos pais a durmir aos seus fillos. E é que moitas veces conseguir durmir ao neno é una verdadeiro pesadelo paira os seus proxenitores. Aínda que o verdadeiro insomnio é raro entre a poboación infantil, si é certo que os pequenos adoitan sufrir frecuentes alteracións do soño. “Na maioría das ocasións, a dificultade paira durmir débese a unha mala hixiene do soño”, explica o xefe do servizo de Neurofisiología Clínica do Complexo Hospitalario Carlos Haia de Málaga, Enrique Bauzano.

“Aos nenos, desde que son lactantes, hai que ensinarlles a que manteñan unhas pautas de soño constantes. É fundamental que se deiten sempre á mesma hora e que durman as horas que precisan”, afirma o neurofisiólogo. Os cambios dese horario ou as alteracións dos costumes do soño provocan que os menores durman pouco e mal polas noites e estean somnolientos e irritables durante o día. Ese malestar aumenta a ansiedade dos pequenos e das súas familias, que non descansan ben.

Os pais son os responsables ás veces dos problemas de soño dos seus fillos, xa que lles permiten deitarse demasiado tarde ou lles consenten hábitos inadecuados. As malas relacións familiares ou as disputas entre os proxenitores son outras causas que alteran o soño dos pequenos. “Os nenos que soportan pelexas frecuentes entre os seus pais e que viven nun ambiente familiar cargado temen quedar durmidos”, indica o doutor Bauzano.

O 2% de todas as consultas de pediatría están motivadas por alteracións do soño. “A dificultade dos nenos paira durmir con normalidade non só lles afecta a eles, senón que tamén a sofre os seus pais, que son quen, cando a situación prolóngase demasiado, deciden levalos ao médico”, precisa o xefe do servizo de Neurofisiología Clínica do Carlos Haia. “Neses casos, o prioritario é diagnosticar correctamente o trastorno paira saber as súas causas e poder atallalas”, engade.

O soño é una función fisiológica complexa que require una integración cerebral completa. As modificacións do mesmo na infancia, entre elas o insomnio, poden ter repercusións de importancia no desenvolvemento integral do neno. O insomnio é un trastorno que se define como a incapacidade ou dificultade paira iniciar ou manter o soño, o que orixina frecuentes espertares ante calquera estímulo.

As causas do insomnio son diversas. As máis usuais relaciónanse con aspectos psicolóxicos, ambientais, familiares e sociais. “Hai nenos que adquiren una conduta noctámbula e carecen dunha disciplina paira deitarse: vanse á cama demasiado tarde. Nesa circunstancia, os pais deben impor o que os médicos chaman o toque de queda, que non é outra cousa que enviar aos seus fillos a descansar a unha hora lóxica. Xunto a iso non hai que ceder aos mecanismos e artimañas que os menores desenvolven paira estar máis tempo espertos”, subliña o neurofisiólogo.

A alerxia á comida ou a intolerancia ao leite de vaca tamén dificultan o descanso, posto que quen o sofre espértase con asiduidade durante a noite e sente incómodo.

As causas orgánicas acentúan estes problemas. As máis habituais son a otitis (dor de oído), a dermatitis (escozor ou picor na pel), a obstrución das vías aéreas superiores (dificultade paira respirar), o reflujo gastroesofágico (os restos de comida veñen de improviso á boca), a mala nutrición e o atraso do crecemento.

En canto aos métodos paira corrixir o insomnio infantil, unhas veces son farmacolóxicos -cando o trastorno prodúceo una causa orgánica- e outras, a maioría, baséanse en cambiar os hábitos incorrectos do neno por outros máis adecuados que favorezan o seu descanso. “Ao marcar un horario e impedir que trasnoiten, lograrase un paso moi importante paira corrixir as alteracións”, destaca o doutor Bauzano.

O especialista agrega: “O futuro do soño dependerá do hábito que os pais lles dean aos seus fillos. Se están sans e non lles pasa nada hai que facerlles cumprir a hora fixada paira deitarse. Neste asunto, a educación que se reciba é clave. Se o neno padece algunha enfermidade, hai que levalo pronto ao médico para que a diagnostique e poña un tratamento”.

Ademais do insomnio, hai una gama de trastornos que impiden aos menores conciliar o soño. Os máis frecuentes son: espertares confusos ou incompletos, terrores nocturnos, pesadelos, sonambulismo, rabietas, arritmias motoras (movementos repentinos que o neno precisa facer paira durmirse), cambras nocturnas, bruxismo (rechinar de dentes), enuresis (ouriñarse na cama), falar só en soños…

Mención especial merecen as parasomnias -están relacionadas coa epilepsia-, que son un trastorno do soño que se produce non por exceso ou por defecto, senón pola presenza de alteracións propias daquel. Por exemplo, espertárelos paroxísticos e episódicos, o errabundismo (camiñar e mesmo correr pola casa sen rumbo e repetindo una serie de palabras. Ao día seguinte, o neno non se acorda de nada) e a epilepsia frontal nocturna (espertar brusco). As parasomnias adóitanse tratar na actualidade con fármacos antiepilépticos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións