Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os microinfartos cerebrais supoñen case o 50% dos ictus que se diagnostican en España ao ano, advirte a SEN

Estes episodios pasan moitas veces inadvertidos para a persoa que os sofre pola falta de síntomas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 02deNovembrode2004

Un microinfarto cerebral é un ictus, aínda que se produciu nun dos vasos pequenos, é dicir, nas pequenas arterias intracerebrales, polo que as consecuencias ou secuelas son menores que as que se producen nas carótidas. É tamén o que se denomina como infartos lacunares.

Son pouco coñecidos, pero estes microinfartos supoñen case o 50% dos 80.000 infartos cerebrais que se diagnostican en España ao ano, segundo advirte a Sociedade Española de Neurología (SEN). E estes son só os que pasan polas mans dos médicos, xa que moitos deles están sen diagnosticar. “Este tipo de microinfartos pasan moitas veces inadvertidos para a propia persoa que os sofre, que non ten síntomas. Saen á luz máis tarde, unha vez que o paciente se somete a un escáner por outro motivo. Estes defínense como microinfartos cerebrais silentes”, explica o doutor Ignacio Casado, vogal do Grupo de Estudo de Enfermidades Cerebrovasculares da SEN.

Ataque silente

Ao non presentar síntomas en moitos casos, é habitual que eses microinfartos estean “escondidos” varios meses ou anos ata que se realice un escáner, de aí a necesidade de certos controis. “Hai que estar moi alerta porque distintos estudos demostraron que as persoas que sufriron un ataque silente teñen un maior risco de demencia vascular ou de Alzheimer”, revela o experto.

Tampouco se pode esquecer que se sufriu un infarto cerebral, o que supón un risco elevado de padecer outros infartos deste tipo e mesmo aumenta o risco dun ataque de miocardio. “Este tipo de ictus non se divulga tanto porque o seu índice de mortalidade non é moi elevado no primeiro ataque, pero hai que considerar que a longo prazo, se non se coida, produce unha mala calidade de vida, case como unha enfermidade crónica a longo prazo. Tería case os síntomas dun paciente parkinsonizado”, salienta o doutor Casado.

Unha síndrome motora ou sensitiva puro (que mesmo pode afectar á cara) e certa dificultade para expresarse son as principais secuelas dos microinfartos cerebrais, que poden ser tanto provisionais como definitivos. Así, parálises localizadas ou, por exemplo, dificultade para escribir da noite para a mañá e sen motivo aparente, poden ser algunhas dos sinais que deben dar a voz de alarma para acudir a un especialista e someterse ás distintas probas. Vertixes ou certa descoordinación únense á lista dos síntomas, aínda que non son moi habituais.

Controlar a hipertensión

As causas si están moi claras. A hipertensión non controlada, así como unha embolia desde a carótida ou desde o corazón son a súa orixe. “Tamén poden intervir certas drogas ou alteracións coagulares, entre outros factores, pero é moi pouco frecuente”, detalla o especialista.

A hipertensión, a diabetes ou a obesidade son, por tanto, elementos que hai que vixiar. E sobre todo a hipertensión, de aí a necesidade de levar un control, especialmente a partir dos 60 anos. Non en balde, os expertos recalcan que este factor multiplica por cinco o risco de sufrir un ictus, e é mesmo máis importante controlalo á hora de evitar un infarto cerebral que uno cardíaco. A prevención nestes casos é dabondo coñecida: unha dieta equilibrada, pobre en sal e graxas saturadas, que están presentes, sobre todo, en conservas, embutidos, precocinados e pastelería industrial.

Pero tampouco os diabéticos, os obesos ou os fumadores, como ocorre noutros infartos, pódense descoidar, especialmente a certa idade, xa que o paso dos anos aumenta considerablemente o risco de sufrir este tipo de ataques.

O tratamento desta doenza depende dos resultados das distintas probas e do que provocase o ictus. Dependendo da gravidade, o paciente nalgúns casos só se tería que someter a control médico. Outras veces é necesario un tratamento de anticoagulación para evitar que se volva a producir un infarto deste tipo. Mesmo, en contadas ocasións, é necesario operar.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións