Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os mosquitos que transmiten a malaria senten maior atracción polas persoas xa infectadas, segundo un estudo

Ata a data pensábase que o insecto se guiaba por factores como a temperatura corporal, o cheiro ou a suor

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 14deAgostode2005

Non todas as persoas resultan igual de apetecibles para os mosquitos “Anopheles” que transmiten a malaria. Un estudo do Centro Médico Cedars-Sinai de Estados Unidos acaba de demostrar que estes mosquitos non elixen o azar as súas vítimas senón que senten máis atraídos polas persoas que xa están infectadas. O traballo, que se publica na revista “PLoS Biology” e realizouse en Kenia, demostra que os “Anópheles”, os encargados de transportar o parásito da malaria, non son simples inoculadores.

Para medir como os mosquitos eran atraídos polos participantes do estudo, os investigadores dispuxeron unha cámara de mosquitos femia non infectados rodeando varias tendas con nenos no seu interior. En cada tenda había un neno xa infectado coa forma da malaria transmisible, un infectado coa fase non transmisible da enfermidade e outro sen infección.

Un dispositivo chamado olfatómetro desprendía no aire os cheiros de cada participante cara aos mosquitos. Os investigadores estudaron a atracción que exercía cada neno e comprobaron que os que tiñan as formas infecciosas da enfermidade resultaban máis “atractivos” que aqueles infectados coas formas non transmisibles da enfermidade ou por persoas non infectadas. O mesmo experimento repetiuse despois de que os pequenos recibisen medicamentos antimalaria e non houbo diferenzas nos resultados.

Estudos previos apuntaran a que a temperatura corporal, o cheiro ou a suor podería modificar as apetencias dos mosquitos. Aínda que os autores da investigación están convencidos de que a atracción procede do propio parásito, “non de algo intrínseco dos nenos”, explica Jacob Koella, autor principal do estudo. O seu traballo sostén que é o propio parásito da malaria que transporta o mosquito o que manipula a conduta do mosquito cando está listo para pasar a un novo hóspede.

Esta manipulación podería ter un profundo efecto sobre a epidemiología da enfermidade, o que podería conducir a graves rumbos nas estimacións da intensidade da transmisión da malaria. O achado, con todo, esperta moitas dúbidas entre os expertos en malaria porque opinan que existen numerosos factores que interveñen no proceso, como os ambientais. Por exemplo, sábese que as persoas que viven preto de zonas onde se acumula a auga teñen un risco elevado de picadura, con independencia de se están ou non infectados.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións