Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Os perigos das terapias alternativas

Elixir una terapia alternativa paira tratar una enfermidade grave pode atrasar o inicio do tratamento eficaz e diminuír as probabilidades de supervivencia
Por Montse Arboix 18 de Setembro de 2017
Img hierbas milagrosas hd
Imagen: pathastings

As terapias denominadas “alternativas” ou “complementarias” cada vez teñen máis adeptos que buscan una opción distinta ao medicamento occidental tradicional. Aínda que algunhas poden ser útiles paira aliviar algúns síntomas leves, hai que ter en conta que non se demostraron eficaces paira o tratamento de enfermidades agudas nin graves e que, ademais, non están exentas de efectos secundarios. Neste artigo descríbese que se considera una terapia alternativa ou complementaria e que perigo pode supor paira a saúde.

 

Terapias alternativas ou complementarias?

Dentro das denominadas terapias alternativas, hai una gran cantidade de técnicas e procedementos que cada vez máis ten máis adeptos. Moitas veces utilízanse os cualificativos “alternativas” e “complementarias” de maneira intercambiable, con todo, son dous conceptos por completo diferentes segundo a súa forma de uso.

Si emprégase una práctica non convencional xunto co medicamento convencional, considéralla complementaria e, si esta utilízase en lugar da tradicional, lla chama alternativa. A maioría de usuarios combinan os métodos non convencionais como una axuda ao medicamento occidental.

O National Center for Complementary and Integrative Health de EE.UU. cifra en máis do 30% dos adultos e cerca do 12% dos nenos os que usuan este tipo de terapias desenvolvidas fóra do medicamento tradicional occidental ou convencional. Un dos obxectivos deste organismo gobernamental que pertence aos Institutos Nacionais da Saúde (NIH) é achegar evidencia sobre os enfoques de saúde alternativos, paira determinar que axuda e por que, que non funciona e que é seguro. A grandes liñas, clasifícaos en tres grandes grupos:

  • Sistemas integrais, que abarcan o medicamento ayurvédica, medicamento tradicional chinesa, homeopatía e naturopatía.
  • As terapias naturais, que inclúen una gran variedade de produtos como plantas, vitaminas, minerais e probióticos, a miúdo vendidos como suplementos dietéticos.
  • Prácticas de mente e corpo, que incorporan un grupo diverso de procedementos ou técnicas administrados ou ensinados por un practicante ou mestre adestrado, como o ioga, a quiropráctica, a osteopatía ou a meditación. Neste grupo tamén están as técnicas de relaxación, o tai chi, o qi gong, o reiki, a hipnoterapia e distintas terapias de movemento, como o método de Feldenkrais, a integración estrutural de Rolfing e a integración psicofísica de Trager.

Riscos das terapias complementarias e alternativas

As terapias alternativas, incluso as baseadas no uso de plantas, poden provocar efectos secundarios indesexables.

Hai que partir da premisa de que todos os tratamentos, incluso os convencionais, poden ter riscos. Con todo, cando se trata de técnicas sen ningunha proba científica sobre a súa eficacia, como no caso das terapias complementarias ou alternativas, o perigo increméntase de maneira exponencial, e non son poucos os riscos das terapias alternativas.

Este tipo de terapias -até as que se basean no uso de plantas, produtos naturais ou suplementos “dietéticos”– non está exento de efectos secundarios e interaccións se se combinan con fármacos convencionais.

Ante unha enfermidade, sobre todo se reviste gravidade paira a vida da persoa, como un cancro, hai que ter coidado extremo e desconfiar das terapias alternativas. A razón desta desconfianza estriba no perigo que supón oporse ou pospor un tratamento que se demostrou eficaz cientificamente e crear una falsa sensación de seguridade. Un recente estudo publicado en JAMA Oncology sinala que canto maior número de terapias complementarias utilizan as mulleres con diagnóstico de cancro de mama, máis probabilidade hai de que rexeiten a quimioterapia. E tamén apunta que cando máis se alarga o inicio deste tratamento, as posibilidades de curación diminúen.

Outro aspecto que non hai que esquecer é que algúns terapeutas alternativos propoñen abandonar o medicamento tradicional coa promesa de que o seu procedemento ou técnica é máis eficaz paira tratar a enfermidade en cuestión.

Coidado coas terapias alternativas paira tratar o cancro

Desde a Asociación Española contra o Cancro advirten que hai que ser moi coidadoso coas terapias alternativas e complementarias. Aconsellan que é fundamental informarse ben dos datos científicos sobre a eficacia do tratamento e do risco que implica.

E é que, aínda que existe una cantidade considerable de información científica que sinala que algúns métodos complementarios poderían axudar a controlar algúns síntomas do cancro e os efectos secundarios derivados da quimioterapia, os estudos científicos son limitados. Tampouco hai datos fehacientes que mostren que algún método alternativo consiga curar ou frear o cancro e, mesmo, previlo.

Por iso é vital non substituír o tratamento médico convencional nin atrasalo e, no caso de que se estea tomando algún tipo de produto ou se prevé utilizar, consúltese sempre co médico ou o especialista de referencia. Tamén insisten na necesidade de ser moi escrupuloso ao escoller ao profesional encargado de aplicar a técnica elixida.