Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Os urólogos aconsellan esperar dous anos antes de tentar ter fillos tras superar un cancro testicular

Os tratamentos adoitan alterar a produción de espermatozoides de modo que poden aparecer anomalías fetales
Por mediatrader 10 de Xaneiro de 2005

É recomendable esperar polo menos un ou dous anos antes de tentar ter fillos despois de someterse a unha terapia contra o cancro testicular. Así o din os urólogos, que lembran que os tratamentos a base de fármacos e radioterapia adoitan alterar de tal modo a produción de espermatozoides que chegan a propiciar a aparición de anomalías fetales. A xeración de seme redúcese, ademais, durante ese tempo practicamente á metade.

Pasado ese período, o normal é que o paciente, se o desexa, poida ter descendencia con toda normalidade, salvo que por motivos de saúde extírpenlle os dous testículos. No entanto, existe a posibilidade de conxelar seme para que nun futuro poida ser utilizado en programas de reprodución asistida.

A metade das veces o problema resólvese sen que se necesiten posteriores sesións de quimioterapia e radioterapia. Cando o tumor se detecta en fases temperás, o tratamento adoita limitarse á extirpación do órgano afectado, que a miúdo se substitúe por prótese de silicona que melloran notablemente o aspecto estético. Só a realización dun adecuado e rigoroso control médico permitirá eludir unha medicación agresiva, aínda cando o cancro fose detectado nos seus primeiros estadios.

Aprender a autoexplorarse

Os urólogos consideran, no entanto, que é fundamental saber palparse os xenitais e coñecer a súa forma e textura co fin de aprender a apreciar posibles irregularidades e detectar así a tempo un tumor maligno. Os expertos estiman que a autoexploración testicular debería converterse nun hábito de periodicidade mensual a partir dos 18 anos.

Os homes non están tan adoitados revisarse os testículos como as mulleres vixíanse a aparición de posibles quistes e vultos nas mamas. Roberto Llarena, urólogo do hospital biscaíño de Cruces, afirma que un bo control persoal do estado das bolsas, unido a unha mellora da atención sanitaria, permitirían reducir en dúas ou tres puntos a mortalidade deste cancro. O de testículos non é, en calquera caso, dos tumores máis letais, pero aínda así, acaba levándose máis ou menos a vida dun de cada dez afectados.

A frecuencia é maior entre os mozos de 20 a 30 anos e entre os homes de 40 a 45. Por regra xeral, os pacientes pertencentes ao primeiro grupo requiren tratamentos máis intensivos porque as súas células, máis novas, son tamén máis daniñas. Aínda así, rexistráronse casos “moi moi raros” de nenos afectados e outros, tamén anecdóticos pero bastante menos estraños, de enfermos con idades máis avanzadas do habitual.

Melloras en dúas frontes

A batalla contra o cancro testicular debe mellorarse, segundo Llarena, en dúas frontes. Os servizos sanitarios han de ser capaces de reducir o tempo que transcorre desde que un home detecta a existencia dun problema e o momento en que se diagnostica a enfermidade e tómanse as medidas terapéuticas necesarias para atallalo. “Está demostrado que desde que un home comeza a preocuparse ata que se lle opera transcorren seis meses de media”, indica o urólogo.

Os homes, polo que lles toca, han de perder o medo a palparse os xenitais en busca de posibles irregularidades. O testículo, segundo explica o médico vasco, ten a forma e a textura dun ovo. É liso e cando se toca debe sentirse firme -“sen apertar demasiado porque doe”- e libre de vultos e irregularidades. O mellor é exploralos pola mañá despois de ducharse, cando aínda están lacios por efecto da auga quente. Na parte superior, localizarase unha especie de conduto, que é o cordón espermático. Cantas máis veces fágase este exercicio, maior práctica lograrase na localización de posibles cambios.

O achado dun vulto, dun cambio de tecido, é practicamente o único sinal que pode advertir da existencia dun problema. O cancro de testículos non se manifesta pola aparición de dores nin por manchas na pel. Tampouco pode facerse moito máis que examinarse con coidado para evitar a aparición dun tumor. A investigación tan só conseguiu apuntar que teñen máis predisposición a padecer esta enfermidade os mozos que tiveron un mal descenso testicular cando foron bebés.