Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Investigación médica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Osteoporose e fármacos xenéricos

Algúns estudos mostran que a eficacia de certos fármacos xenéricos para prevención de fracturas en osteoporoses é inferior á dos medicamentos de marca

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 24deMaiode2013
img_osteoporsis hd_ Imaxe: mary_smn

A osteoporose afecta a un amplo grupo de mulleres na postmenopausia. Para protexer os ósos da súa deterioración e previr o risco de fracturas, ademais de tomar o sol 15 minutos ao día e consumir calcio, moitas mulleres necesitan tratamentos farmacolóxicos. Estes medicamentos poden ser orixinais (de marca) ou xenéricos. Con todo, hai estudos que sinalan que estes últimos non ofrecen os mesmos resultados que os clásicos de marca para previr as fracturas por osteoporoses. Neste artigo descríbese que é unha fractura osteoporótica e as súas consecuencias e explícanse as diferenzas entre os fármacos orixinais e os xenéricos.

Img osteoporsis art
Imaxe: mary_smn

Unha de cada dúas mulleres de máis de 50 anos desenvolverá osteoporoses ao longo da súa vida, sobre todo na etapa postmenopáusica, na que se produce unha mingua das hormonas ováricas e unha perda de masa ósea. O progresivo envellecemento da poboación e o alongamento da esperanza de vida contribúen a que cada vez sexan máis as mulleres que sofren este problema de saúde, que constitúe un risco moi importante de fractura de cadeira, entre outras, a consecuente perda de calidade de vida, así como a diminución da esperanza de vida.

Fracturas por osteoporoses

O 40% das mulleres de máis de 50 anos con osteoporoses sufrirá unha fractura osteoporótica
O 40% das mulleres de máis de 50 anos con osteoporoses terá unha fractura osteoporótica ou fractura de baixo impacto. Considérase como tal a fractura que ocorre ao caerse unha persoa desde a súa propia altura ou desde unha escaleira de menos de tres banzos, sempre que non rompa o cranio, a cara, o pé ou a man. No entanto, a fractura de boneca si que se considera osteoporótica, do mesmo xeito que as de fémur ou cadeira nas circunstancias descritas. Unha quinta parte das mulleres que sofren unha destas fracturas de cadeira (entre o 16% e o 18%, segundo diferentes estudos) morre durante o primeiro ano.

Unha fractura osteoporótica na boneca, o fémur ou a cadeira é, pois, sinónimo de morte, invalidez, ademais dun importante hándicap persoal e social. “A artrose e a osteoporose son dúas das enfermidades que máis invalidez producen en todo o mundo”, asegura José Luís Neyro, do Servizo de Ginecología e Obstetricia do Hospital Universitario Cruces e da Universidade do País Vasco, no relatorio ‘Xenéricos e Osteoporose. Son a mesma cousa?’ presentada na décima edición do Curso de Formación Continuada de Saúde da Muller, impartido en Bilbao.

Para diminuír o risco de fracturas, as mulleres afectadas deben seguir unha serie de recomendacións, como tomar o sol 15 minutos ao día para absorber mellor a vitamina D e consumir calcio. Ademais, precisan de fármacos para protexer os ósos da súa deterioración e diminuír o perigo de fractura. “O tratamento da osteoporose pódese comparar á construción dunha casa: necesítase a un albanel (fármaco), pero este non pode construíla só, sen cemento (vitamina D) nin ladrillos (calcio)”, explica de maneira gráfica Neyro. Estes medicamentos poden ser orixinais (de marca) ou xenéricos.

Fármacos xenéricos en osteoporoses?

Para diminuír o risco de fracturas, hai que tomar o sol 15 minutos ao día, para absorber mellor a vitamina D, e consumir calcio

A pesar da bioequivalencia entre os fármacos xenéricos e os orixinais (de marca), en datas recentes publicáronse novos estudos que demostran que nalgúns xenéricos para a osteoporose (hai aprobados 22 medicamentos xenéricos) a eficacia é inferior á dos medicamentos de marca na prevención do principal risco desta enfermidade, que son as fracturas osteoporóticas, segundo información de Neyro.

Así, a primeira análise que alertou sobre esta cuestión foi unha investigación alemá, dirixida polo profesor J. D. Ringe, do Hospital de Leverkusen, da Universidade de Colonia, onde se compararon dous fármacos de marca (alendronato orixinal e risedronato orixinal) e alendronato xenérico en 186 pacientes en total (62 en cada grupo). Xa no primeiro ano, estes científicos comprobaron que a efectividade clínica do tres produtos non era a mesma. Os pacientes que recibiron os medicamentos orixinais tiñan unha mellor radiografía densitométrica respecto dos que tomaron o xenérico e, ademais, os do grupo de xenéricos abandonaron máis o tratamento por efectos secundarios.

Tamén se realizaron estudos (un en Alemaña e outro en Italia) onde se confirmou que non son tan custo-efectivos como os orixinais, é dicir, que non son tan rendibles para previr as fracturas osteoporóticas.

E, con posterioridade, J. A. Kanis, catedrático emérito da Universidade de Sheffield (Reino Unido) e do grupo experto da Organización Mundial da Saúde (OMS) sobre osteoporose, sostén que é posible que os xenéricos non consigan os obxectivos finais de reducir o risco destas fracturas respecto dos fármacos orixinais.

Diferenzas entre fármacos orixinais e xenéricos

Un xenérico (especialidade farmacéutica xenérica ou EFG) é un fármaco coa mesma bioequivalencia que un medicamento orixinal, é dicir, é a mesma molécula que o orixinal (contén a mesma fórmula química) e posúe as súas mesmas características farmacocinéticas (o que sucede cun fármaco desde o momento no que é administrado ata a súa total eliminación do corpo) e farmacodinámicas (o que lle ocorre ao organismo pola acción dun medicamento), aínda que a lexislación vixente acepta que poida diferir un 20% respecto ao orixinal, informa Neyro.

Os xenéricos son máis baratos que os orixinais, que están protexidos durante dez anos para compensar o investimento en investigación realizada pola industria farmacéutica.

En termos de eficacia, calidade e seguridade, os xenéricos son idénticos aos orixinais. O seu bioequivalencia, respecto dos orixinais, é a mesma. Ese 20% refírese só á biodisponibilidad do fármaco, é dicir, a como este se dispón no organismo para actuar. Se a concentración do principio activo en sangue determínase que sexa 100, admítese que se esta atópase entre un rango de 80 e 120, o produto tamén sexa clinicamente eficaz. Por pór un exemplo, se se mide un índice como a dor, cando o produto está nunha concentración determinada en sangue de +20/-20, a dor desaparece igual”, expón Anxo Luís Rodríguez Corda, director xeral da Asociación Española de Medicamentos Xenéricos (AESEG).

Con todo, “ese 20% deu lugar a falsas interpretacións: díxose que os xenéricos diferían un 20% en bioequivalencia respecto dos orixinais ou que eran un 20% menos efectivos. Non é correcto dicir que un medicamento xenérico é un 20% menos eficaz que uno de marca. Ademais, esta diferenza de +/-20% de biodisponibilidad pode darse tanto entre un fármaco xenérico e outro, ou entre unha marca e outra”, precisa Rodríguez Corda.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións