Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Investigación médica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Ozonoterapia

Una técnica que utiliza o gas ozono paira tratar problemas traumatológicos e cardiovasculares

A ozonoterapia pódese utilizar de diferentes maneiras dependendo das distintas doenzas dos pacientes. As principais aplicacións serven paira tratar problemas cardiovasculares, traumatológicos, oncoloxía, dermatoloxía ou pediatría. Moitos médicos optan por esta técnica, aínda nova no noso país e onde só se practica en clínicas privadas, aínda que estea incluída na seguridade social outros como Italia e Alemaña. Moitos médicos aseguran que os seus resultados son efectivos en moitos campos, mentres que outros dubidan destes efectos tan beneficiosos.

Orixe e funcionamento

O ozono con aplicacións terapéuticas utilízase desde comezos do século XX, aínda que foi durante a Primeira Guerra Mundial cando se usou por primeira vez paira desinfectar as feridas dos soldados. Desde entón o método evolucionou, e na actualidade utilízase en moitos lugares do mundo paira tratar numerosas patoloxías. A ozonoterapia consiste na aplicación dunha mestura de gas ozono con osíxeno a través de diversas técnicas e con fins terapéuticos. Paira iso úsanse unhas máquinas chamadas “xeradores de ozono” que fabrican a mestura de osíxeno medicinal e ozono.

Esta terapia baséase na oxigenación e desinfección do sangue, tal e como explica Juan Manuel Kowalinsky, reumatólogo e vicepresidente da Asociación Científica Española de Aplicación de Osíxeno Ozonoterapia, con 116 profesionais afiliados. “O ozono é só o vehículo do osíxeno, o transporte que permite meter gran cantidade de osíxeno no punto concreto do corpo que se quere tratar”. A ozonoterapia ten probados efectos beneficiosos no organismo humano, entre os que destacan as súas propiedades oxigenantes, antisépticas, revitalizantes, antiinflamatorias, antioxidantes, germicidas ou regeneradoras.

A traumatología é un dos campos onde maiores resultados se obteñen coa ozonoterapia, sobre todo nas hernias discales, cervicais e lumbares, así como noutras patoloxías como artroses, artrites ou tendinites localizadas ao carricho, cóbados, xeonllos, cadeira, nocello, pé, etc. O traumatólogo Anxo Portela, uno dos impulsores desta técnica en España, detalla o seu funcionamento. “O ozono inhibe a secreción das hormonas que provocan a dor porque é antiinflamatorio, e ademais ten una acción vasodilatadora e regeneradora. Por esta razón, a súa aplicación na traumatología e ortopedia é moi ampla”, detalla.

Como presidente da Asociación Científica Española de Aplicación de Osíxeno Ozonoterapia, e tras a súa experiencia na Clínica Ruber de Madrid, Portela afirma que co seu uso conseguiuse diminuír o número de operacións por doenzas traumatológicas. “Desde que aplicamos esta técnica reducimos un 70% os implantes de próteses de cadeira e xeonllo, e os resultados nas hernias son moi bos. Pero ademais constatamos a súa eficacia paira outros problemas, xa que ao tratar a un paciente por unha hernia curóuselle tamén una infección de ouriños, ou noutra ocasión outro se recuperou duns nódulos”, comenta.

Pero non todas son opinións favorables a esta técnica. Existen moitos profesionais que cuestionan a validez da ozonoterapia. Anxo Hidalgo, cirurxián ortopédico da Unidade de Columna da Clínica Ubarmín de Pamplona, cre que a súa eficacia non está cientificamente contrastada. “Eu non digo que non sexa eficaz, pero na actualidade non se poden ofrecer garantías suficientes sobre a súa validez, porque non existen traballos publicados en revistas serias de prestixio. Non está avalado por estudos que contrasten a bondade do procedemento. Ademais, non está protocolizado o tratamento porque se aplica paira problemas moi variados e cada un faio de maneira diferente. Doutra banda está o efecto placebo, que en case a metade dos pacientes, excepto en cancro ou infeccións, ten resultados satisfactorios. En canto ao caso concreto das hernias, hai que ter en conta que o 90% evoluciona favorablemente co paso do tempo sen someterse a ningún tratamento”, explica o doutor.

Pero non só se pon en dúbida a súa eficacia, tamén hai quen non ve claro que sexa totalmente inofensivo, tal e como comenta o doutor Hidalgo. “O ozono parece que é inocuo, pero sempre existe un risco, aínda que sexa pequeno, porque ao facer una punción na musculatura paravertebral pode darse una infección. Por iso as picadas deben realizarse sempre nun quirófano controlado cun aparello de raios x”. Na súa opinión, o feito de que esta terapia non se ofreza na sanidade pública confirma a falta de rigor científico, xa que o seu custo é relativamente barato si compárase con outros tratamentos.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións