Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Pablo Palacios, xefe do Servizo de Traumatología do Hospital Universitario Madrid Sanchinarro

A lumbalxia é case tan frecuente como a dor de cabeza

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 20deMarzode2012

Operarse das costas ou non operarse. Seguramente leste é o pensamento de moitas persoas cunha dor lumbar ou outras enfermidades que afectan á columna. Hoxe en día, grazas ao desenvolvemento das técnicas percutáneas, pódese intervir cunha menor agresión. Son operacións que se realizan a través de pequenos orificios na pel, cun instrumental específico, e coas cales se evita practicar grandes incisiones e danar a musculatura das costas. Por iso, a vello lema que reza “grandes cirurxiáns, grandes incisiones” queda cada vez máis obsoleto. A principal vantaxe para os pacientes é que se recuperan antes, segundo explica nesta entrevista Pablo Palacios, xefe do Servizo de Traumatología do Hospital Universitario Madrid Sanchinarro, do Grupo HM, e profesor de Traumatología da Facultade de Medicina CEU.

Cantas persoas teñen un problema ou dor de costas?

Moitísimas. Unha das consultas máis frecuentes na nosa especialidade é a dor na columna. A lumbalxia é case tan frecuente como as cefaleas, de maneira que calquera persoa que teña a sorte de vivir un tempo sufrirá unha lumbalxia -dor da columna- ao longo da súa vida. A miúdo, é unha dor intranscendente, que non tapa unha patoloxía e cede de maneira espontánea.

Cales son os principais problemas de columna que se interveñen?

“A dor de columna no adulto débese a patoloxías dexenerativas que se producen co paso do tempo”Os asociados á idade do individuo. Na idade adulta, son máis comúns. A dor débese a unha patoloxía dexenerativa que se produce co paso do tempo, como a hernia discal ou dos discos intervertebrales, tamén chamada hernia de disco ou enfermidade discogénica. Hai dous grupos importantes de problemas que se operan: a ciática, porque se xera unha compresión da hernia sobre a raíz espinal (hernia discal); e a dor lumbar (lumbalxia), pola sobrecarga das articulacións posteriores das vértebras. Ademais, opérase a patoloxía traumática que se xera sobre todo por fracturas, tanto agudas como polas súas secuelas; tamén a patoloxía tumoral, nun centro como o do Hospital Universitario Madrid Sanchinarro, vinculado ao Centro Oncolóxico Clara Campal, xa que hai que ter en conta que a columna vertebral é onde se asintan a maioría das metástasis do resto de tumores; e, por último, a patoloxía secundaria ás deformidades, como a cifosis ou a escoliosis (onde a columna non traballa no seu eixo), que se arrastran desde a infancia e causan problemas.

En que consisten as técnicas percutáneas e en que casos están indicadas?

Radican en realizar unha cirurxía, coma se fosen as técnicas abertas estándar, con instrumentos especiais, sen que se faga unha abordaxe extensa da pel e sen despegar toda a musculatura. Isto ten vantaxes, respecto dunha cirurxía que se faga cunha agresión maior. Con esta abordaxe controlada, o dano é menor e o paciente recupérase antes. Deseñáronse instrumentos específicos que se aplican nas técnicas percutáneas. O termo “percutáneas” significa “a través da pel, por orificios pequenos”. Así se minimizan as complicacións porque se evita unha abordaxe que produza moito dano muscular, perda sanguínea e a dor que xera.

En que patoloxías ou casos pódense aplicar estas técnicas?

“Abordar a columna con técnicas percutáneas só é posible cando hai un ou dous espazos afectados”Abordar a columna con estas técnicas só é posible cando hai un ou dous espazos afectados. Se o problema é máis extenso, non se pode. Ademais, como non se ten unha visión completa, hai que facer un diagnóstico moi específico destes pacientes e saber de forma exacta cal é o problema, para poder realizar estas técnicas con éxito.

Nesta última reunión, falaron de controversias acerca da aplicación destas técnicas. Cales son os seus inconvenientes?

Son máis laboriosas que as técnicas abertas, requiren unha maior aprendizaxe por parte dos cirurxiáns; ao ser máis laboriosas, custan máis e estase máis tempo no quirófano, alónganse os tempos cirúrxicos e, por tanto, débense reservar para casos específicos, naqueles que se sabe que xerarán un gran beneficio para o paciente. Agora ben, débese ter en conta que non polo feito de ser percutánea serve para todo. En determinados casos, é máis fácil practicar unha cirurxía aberta. O que é máis fácil para o cirurxián, é mellor para o paciente.

Cales son os beneficios da intervención: unha recuperación máis rápida e sen cicatrices?

“O futuro do tratamento da columna dolorida por distintas causas e patoloxías será a aplicación de solucións biolóxicas”Esta cirurxía non é “sen cicatrices”, porque hai que atravesar a pel. Pero os beneficios para o paciente son que diminúe o dano aos tecidos, requírense menos transfusións sanguíneas, a dor posoperatorio é menor que na cirurxía aberta e o ingreso hospitalario, tamén é menor. Os beneficios da cirurxía da columna con técnicas percutáneas son a curto prazo pero, cando se revisa aos pacientes a longo prazo, os resultados iguálanse á cirurxía aberta.

Cal é a situación actual das técnicas percutáneas en España? Están moi estendidas?

Non, aínda non están moi estendidas. Aínda hai moitos centros nos cales non se practican. Hai anos dicíase que “a grandes cirurxiáns, grandes incisiones”. Hoxe o escenario cambiou e canto máis concisos sexamos, moito mellor. Agora, a lema na cirurxía da columna diríxese a “menos é máis”.

O FUTURO: REXENERAR DISCOS DANADOS

O futuro do tratamento da columna dolorida por distintas causas e patoloxías será a aplicación de solucións biolóxicas, a xuízo de Pablo Palacios. Segundo explica, “coñecemos as células, a forma dos discos intervertebrales, a matriz celular destas, os colágenos, as súas estruturas e a potencialidade das células nais mesenquimales. Deste xeito, cando sexamos capaces de rexenerar discos con inxeccións, crearemos o disco, no canto de substituílo”.

Na actualidade, leva a cabo unha reparación, pero espérase que o futuro vaia cara á curación, “aínda que, por desgraza, está lonxe”, explica Palacios. No entanto, “coñecer a enfermidade e as solucións biolóxicas vainos a permitir dar unha solución definitiva a moitos destes problemas”, anticipa este cirurxián da columna.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións