Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Para detectar un ictus a tempo, presta atención a estes síntomas

Recoñecer os síntomas dun ictus e actuar a tempo reduce de maneira significativa a gravidade das secuelas, que moitas veces provocan incapacidade motora ou cognitiva

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 23 de Febreiro de 2020
hombre migrana dolor cabeza Imaxe: StockSnap

O ictus é un problema de saúde máis frecuente do que imaxinamos. En España, constitúe a primeira causa de morte entre as mulleres e a segunda no caso os homes. As cifras son abafadoras. Segundo a Federación Española do Ictus (FEI), no noso país detéctanse 10 casos novos por hora e estímase que cada ano falecen unhas 40.000 persoas por esta enfermidade. A rapidez coa que se recibe tratamento médico é determinante para salvar a vida e, tamén, para minimizar as secuelas. Pero para iso é necesario recoñecer os síntomas e saber como actuar. Explicámolo no seguinte artigo.

O ictus, tamén chamado accidente cerebrovascular (ACV), prodúcese cando diminúe ou se interrompe o fluxo sanguíneo dunha zona do cerebro. Ao non haber irrigación suficiente, as neuronas alí presentes non reciben o osíxeno necesario e, en consecuencia, morren. Isto pode suceder por dúas razóns:

  • 1. Obstrución arterial. Un coágulo ou un taponamiento nas arterias pode provocar esta falta de irrigación. É o que se coñece como ictus isquémico (e é o máis habitual).
  • 2. Rotura arterial. O enfraquecemento e ruptura dun vaso sanguíneo provoca un derrame de sangue no cerebro. Estamos ante un ictus hemorrágico ou derrame cerebral.

Ictus: como detectalo

Un dos problemas do ictus é que se produce de maneira repentina. E, aínda que hai persoas con máis risco de sufrilo, pódelle suceder a calquera. Por iso é moi importante recoñecer os síntomas e actuar con rapidez. Estas son os sinais máis frecuentes:

  • Dor de cabeza sen causa aparente, de aparición brusca. Pode haber tamén náuseas e vómitos.
  • Perda de visión nun ollo ou nos dous, tamén de maneira brusca.
  • Dificultade para camiñar, coordinar movementos ou manter o equilibrio.
  • Confusión e dificultade para falar, para entender ou expresarse.
  • Entumecimiento, debilidade, perda de forza nos brazos ou as pernas.
  • Parálise repentina que afecta á metade da cara ou do corpo.

Se identificamos estes síntomas, é prioritario recibir atención médica de inmediato. Canto menos tempo pase entre que se produce o ictus e recíbese tratamento neurológico, maiores serán as probabilidades de sobrevivir e de reducir o alcance do dano. Na actualidade, estímase que o 30 % dos pacientes con ictus queda con algún grao de discapacidade que se traduce, sobre todo, en problemas de mobilidade e equilibrio, así como en dificultades da fala ou déficits cognitivos. Con todo, “demostrouse que os pacientes tratados desde o primeiro momento por neurólogos logran unha recuperación case total ou con moi poucas secuelas”, indican desde a FEI.

Por que se produce o ictus

Existen varios factores de risco que predisponen a sufrir un ictus. Algúns se poden modificar ou reducir, e outro non. Entre os que non podemos cambiar destacan a idade (o risco aumenta a partir dos 55 anos), o sexo (afecta máis as mulleres) e os antecedentes familiares.

Os factores de risco que si podemos minimizar teñen que ver con outras patoloxías que se poden tratar (hipertensión arterial, diabetes, colesterol elevado, enfermidades cardíacas, problemas de coagulación…) pero, tamén, co estilo de vida. Fumar, beber alcol, consumir drogas, tomar anticonceptivos orais, o sedentarismo, o sobrepeso e a obesidade aumentan o risco de sufrir un ictus conforme pasan os anos.

Como previlo

Se temos en conta a gravidade que supón un ictus e as secuelas que pode deixar (na súa maioría, incapacitantes), o mellor que podemos facer é evitar que se produza. Neste sentido, dado que moitos factores de risco son modificables, gran parte da prevención do ictus está nas nosas mans. Estas son algunhas recomendacións sinxelas que podemos pór en práctica desde hoxe:

  • Mellora a túa alimentación. A dieta mediterránea é un bo exemplo de alimentación saudable e pode ser unha referencia para seguir. Aumenta a presenza de froitas e verduras na túa alimentación. Evita os produtos ultraprocesados, os alimentos ricos en graxas saturadas, azucres e sal. Toma graxas insaturadas, como o aceite de oliva ou as que se atopan nos froitos secos, o peixe azul ou o aguacate.
  • Realiza actividade física. Non fai falta apuntarse a un ximnasio se non nos gusta. O importante é moverse máis. Camiñar está entre os exercicios máis recomendables para o corazón e é algo que deberiamos facer a diario, como mínimo, durante media hora.
  • Que nada che quite o soño! Durmir, e lograr un descanso de calidade, é moi importante para a saúde. Pola contra, os problemas de soño repercuten directamente no noso organismo e teñen máis secuelas que o cansazo.
  • Ve ao médico. Non deixes de facerche controis rutineiros de tensión, colesterol ou niveis de glicosa. Detectar a tempo calquera anomalía permitirá corrixila e reducir así os factores de risco.

Etiquetas:

ictus-gl

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións