Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Parto na auga

Dar a luz nun ambiente acuático é una opción de parto natural cun número crecente de seguidores

  • Autor: Por

  • Data de publicación: Xoves, 19deOutubrode2006

O parto, a última fase da reprodución, é una simple función fisiológica na que o papel da muller é primordial. Segundo a Organización Mundial da Saúde (OMS), os profesionais sanitarios deben facilitar toda a información dispoñible para que cada muller poida elixir o tipo de parto que prefira. Cada vez hai máis embarazadas que se inclinan polo parto na auga. O papel principal da auga é axudar á nai durante o período de dilatación e facilitar que adopte posturas instintivas e naturais, o que lle permite alcanzar un nivel óptimo de relaxación.

O uso da auga no parto

/imgs/2006/10/partoacuatico1.jpg

O primeiro parto dentro da auga do que se ten noticia está rexistrado en 1803, en Francia. No entanto, non é até 1970 que o médico francés Michel Odent empezou a introducir ás parturientas nunha bañeira de forma sistemática. Descubriu que o uso de auga quente no parto era beneficioso posto que diminuía a dor e favorecía a dilatación cervical, abrigo naquelas mulleres con contraccións ineficaces. Foi a partir de 1981, en Estados Unidos, cando esta práctica empezou a popularizarse como opción alternativa paira dar a luz.

Case 30 anos despois dos achados de Odent, a práctica do parto acuático estendeuse notablemente. Esta opción séguese no Reino Unido, Francia, Bélxica, Xapón, EEUU, Australia e España, onde cada vez máis se crean centros onde teñen lugar este tipo de nacementos. Segundo os seus partidarios, é una iniciativa máis humanizada e natural, xa que cada muller dá a luz ao seu propio modo e baixo os seus instintos.

Existe evidencia de que a inmersión en auga durante a dilatación reduce a percepción da dor nas parturientasEn España existe un centro onde é posible dar a luz na auga, a clínica Acuario, na comunidade valenciana. Segundo datos facilitados pola dirección do centro, durante 2005 asistíronse 331 partos na clínica e outro oito en casa, só na zona de Alacante. Este ano, até a data deron a luz 286 mulleres. «As mulleres que se benefician son aquelas que non presentan patoloxía obstétrica, que non necesitan ou non queren anestesia epidural e, por suposto, que se atopan cómodas e confiadas na auga», explican. Tamén engaden que aínda que a maioría utiliza a auga durante a dilatación, non todas paren na auga. Menos dor e mellor dilatación

O nacemento é un proceso involuntario e non se pode axudar a un acto involuntario, pero pódese interferir ou favorecelo. A auga no parto é un método sinxelo e eficaz que favorece que a muller recupere o seu instinto biolóxico e que o seu sistema neuro-hormonal facilite o parto, con menos dor, menos analxésicos e menos intervencións médicas.

Cando una parturienta introdúcese nunha bañeira con auga quente (cunha temperatura de 37°C), redúcese a produción de adrenalina. Esta hormona é a culpable do endurecemento do cérvix (colo do útero), cousa que atrasa a dilatación. Ademais, o ambiente acuático reduce a forza da gravidade e a estimulación sensorial e aumenta a produción de endorfinas (neurotransmisores producidos pola glándula pituitaria responsables de diminuír as sensacións dolorosas). A auga quente, igualmente, relaxa a musculatura da nai e repercute nunha respiración máis tranquila. O ritmo e a intensidade das contraccións diminúe, pero a dilatación é máis rápida.

A muller consegue intimidade co illamento sensorial que produce o baño de auga quente, estando ás escuras e en silencio. Nestas circunstancias, apuntan desde a clínica Acuario «o efecto pode ser espectacular na primeira hora». Enrique Lebredo, xinecólogo do centro, explica que a muller debe meterse na auga co parto xa mediado, con cinco centímetros de dilatación. Entón o baño faille experimentar una profunda regresión, con movementos desinhibidos e un certo descontrol na respiración. «Son momentos en que os asistentes e acompañantes deben tratar de inmiscirse o menos posible paira non interferir no proceso», engade o xinecólogo. Segundo os expertos, os exames vaginales son innecesarios nesta fase e o apoio emocional é mellor prestalo a través do contacto.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións