Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Investigación médica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Parto por cesárea

A indicación de que se practique una cesárea debe recaer no obstetra

Cesárea si ou non? A Organización Mundial da Saúde (OMS) establece una taxa anual do 10%-15% de partos por cesárea como cifra ‘normal’. Con todo, en moitos hospitais e clínicas privadas españolas esta cifra supera o 25%. Ante esta práctica, cada vez máis habitual, moitos especialistas aconsellan meditar acerca dos inconvenientes de dar a luz mediante cesárea nos casos nos que non sexa estritamente necesario. Aínda que está comprobado que esta intervención cirúrxica permite salvar a vida do bebé, tamén convén lembrar, tal e como subliñan os médicos, que como toda operación leva un mínimo risco de mortalidade como consecuencia da anestesia, de posibles hemorraxias e infeccións e de face a futuros embarazos. Por esta razón, algunhas asociacións aconsellan seguir una serie de recomendacións que axudan a conseguir una cesárea respectuosa tanto coa nai como co bebé.

Posibles complicacións

A mortalidade materna na cesárea pódese deber a complicacións da propia intervención ou da anestesia. Entre as complicacións máis graves atópanse:

  • As hemorraxias, “que en ocasións fan que sexa necesario extirpar o útero, como única forma de deter o sangrado imparable”, explica Olza.
  • As trombosis ou embolias.
  • As infeccións.
  • Complicacións de tipo cirúrxico.

    En opinión de Olza, estas son complicacións frecuentes, de aí a súa gravidade. “Ademais deste risco, hai que ter en conta que perder o útero ou ter que permanecer ingresada na UCI son situacións dolorosas que poden dificultar o inicio do vínculo co bebé ou a lactación”, advirte.

    No caso dos bebés, os riscos máis complicados poden son os seguintes:

    • Síndrome de distress respiratorio: “É o problema máis importante do recentemente nacido antes de tempo, ‘parto pretermino’. Trátase dun bebé cun pulmón inmaturo que lle pode ocasionar graves secuelas. Por esta razón é moi importante que o parto non se produza antes da 34 semana, paira poder conseguir así un pulmón fetal máis maduro”, comenta o doutor De Miguel.
    • Taquipnea transitoria. Coñécese tamén co termo de ‘pulmón húmido’. Adoita producirse cando o bebé nace antes da semana 37 e consiste na dificultade do bebé paira expulsar o líquido aloxado nos pulmóns, o que lle provoca dificultade paira respirar. É una patoloxía leve e transitoria.
    • Prematuridad iatrogénica: Utilízase este termo cando un neno é prematuro por culpa dos médicos. “Uno dos casos máis comúns é que se lle faga una cesárea á nai na semana 37, cando en realidade atópase de 34 semanas (pode haber erros nas datas de parto). A consecuencia diso, o bebé nace prematuro, respira mal e ten que ser trasladado á UCI”, relata Ibone Olza.
    • Laceraciones: Pequenos cortes ou feridas superficiais. “Nun 2% como mínimo das cesáreas córtase ao bebé”, advirte Olza.

    Con todo, hai situacións -danse en menos do 5% dos partos- nas que é absolutamente necesario facer una cesárea:

    • Cando o cordón umbilical aparece na vagina antes que o bebé.
    • Sempre que haxa un desprendemento da placenta antes ou durante o parto.
    • Se hai un mal posicionamento fetal: o bebé está transversal, de nádegas ou con presentación de face.
    • Se a nai presenta una cardiopatía descompensada ou outras enfermidades graves.

    Ibone Olza afirma que a indución do parto só debería realizarse ante estas complicacións. De feito, “cando son necesarias, as cesáreas salvan vidas de nais e nenos, e as vantaxes superan os riscos da intervención. Pero cando a cesárea é innecesaria, os riscos paira a nai e o neno son evitables”, subliña.

    Todos os especialistas consultados na elaboración desta reportaxe coinciden en afirmar que o parto natural segue sendo a opción máis recomendable. Así o expresa o doutor José Ramón de Miguel, quen alerta de que una cesárea non é algo baladí. “Non se pode facer en calquera momento nin por expreso desexo da muller. Hoxe en día hai mulleres que a solicitan, pero aínda son poucas. Con aquelas que a solicitan fálase e pídeselles que expoñan os seus motivos. A cesárea ten que ter una indicación médica, ten que ser avaliada. Non pode ser un capricho”, asegura. Non se debe obviar en ningún momento que “o nacemento é algo natural, ás veces volvémonos intervencionistas, provocando distocias -partos dolorosos- innecesarias”, engade Fernández, desde a Asociación de Matronas.

    Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións