Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Pódese medir o nivel de tensión?

Distintos estudos coinciden: unha parte importante da poboación española padece tensión de maneira continuada e está exposta a consecuencias serias para a súa saúde

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 26 de Setembro de 2019
Imaxe: Lashkhidzetim

A tensión é un problema perentorio na nosa sociedade. O nerviosismo, a irritabilidad, as dificultades para conciliar o soño, relaxarse e desconectar forman parte da vida cotiá de moitísimas persoas. Enquisas como o VII Estudo CinfaSalud documentan que o 90 % da poboación experimenta tensión e que 4 de cada 10 españois sófreno de maneira sostida. Tamén se sabe que afecta ao 60 % dos traballadores, un dato que sinala, neste caso, o Instituto Nacional de Estatística (INE). A tensión continuada pode ter efectos graves na saúde, pero cales son os síntomas de alarma? Pódense medir os niveis? Algúns métodos novos apuntan que si. Explicámolo no seguinte artigo.

Se tes a sensación de vivir baixo presión e cada vez máis tenso, os datos confirman a túa sospeita. Na actualidade, unha parte importante da poboación sofre tensión e, aínda que hai diversos desencadenamentos, o groso concéntrase no traballo. España é, de feito, o país europeo con maiores índices de tensión laboral. O INE non só recolle que afecta a 6 de cada 10 traballadores, tamén o desagrega o nivel medio de tensión por situación profesional e por sexos. Nunha escala que vai do 1 ao 7 —onde 1 significa "nada estresante" e 7, "moi estresante"—, situámonos, de media, nun 4,18. As persoas máis afectadas son profesionais ou empresarios con asalariados ao seu cargo.

Outros estudos sitúan a incidencia da tensión no 71 % da poboación, mencionan que o traballo é o responsable da cuarta parte dos casos e mesmo describen a chamada tensión vacacional, que sofren as persoas cando menos cabería esperalo: nos períodos de descanso. Os síntomas máis frecuentes "afectan o aspecto cognitivo, emocional, físico e de conduta", resume a psicóloga Sílvia Sumell Canalda. Os problemas de atención e memoria, o cansazo, as dificultades para durmir, as alteracións do apetito (por aumento ou por diminución) ou a falta de enerxía son algúns deles.

"Mentres se traballa a un ritmo trepidante, os niveis de cortisol e adrenalina (as dúas hormonas relacionadas coa tensión) son elevados. A adrenalina fai que o noso sistema inmunológico estea máis forte e o cortisol actúa como antiinflamatorio, todo iso para que podamos aguantar longas xornadas. En cambio, cando entramos en 'modo vacacións' estes niveis de hormonas diminúen, co que o noso sistema inmunológico deprímese e podemos enfermar con máis facilidade ou ter algúns problemas de saúde", detalla Sumell Calanda, quen tamén é profesora dos Estudos de Psicoloxía e Ciencias da Educación da Universitat Oberta de Catalunya (UOC).

Pero que é exactamente a tensión? A Sociedade Española para o Estudo da Ansiedade e a Tensión (SEXAS) descríbeo como unha sobrecarga para o individuo. Unha sobrecarga que depende, por unha banda, das demandas da situación e, por outro, dos recursos cos que conta a persoa para poder afrontala. Así, "canto maiores sexan as demandas da situación e canto menores sexan os recursos do individuo, a sobrecarga será maior". SÉXALA tamén matiza que a tensión pode ser positivo ou negativo: "É positivo cando a persoa interpreta que as consecuencias da situación serán favorables para os seus intereses. Pola contra, se percibe que ditas consecuencias serán prexudiciais, a tensión será negativo". O que ambos teñen en común é que provocan reaccións físicas, como o cansazo ou a activación fisiológica.

Medir os niveis de tensións

En ocasións adoitamos usar ou ouvir expresións como "estou moi tenso", "estes días están a ser particularmente estresantes" ou "teño un pouco de tensión". É dicir, ademais de recoñecelo, temos en mente algún tipo de rango que nos permite adxectivalo acorde á súa intensidade. Pero, máis aló do coloquial, existen maneiras de medilo.

Unha delas é a Proba de Valoración da Tensión, un test hormonal desenvolvido polos laboratorios europeos Synlab, que mide a presenza de dúas hormonas: cortisol e dehidroepiandrosterona (DHEA) na saliva. "O organismo produce cortisol, unha hormona que prepara ao corpo para afrontar unha situación de tensión puntual. Con todo, a produción sostida de cortisol pode ser daniña e, para contrarrestar este efecto nocivo, o organismo produce outra hormona chamada DHEA. O test de valoración da tensión avalía a produción de cortisol e de DHEA, mediante mostras de saliva recollidas en diferentes momentos do día, e permite a quen o realiza coñecer a súa capacidade biolóxica actual de resposta á tensión", explican os seus creadores.

Outra maneira de medilo é mediante Stress Visualization Experience. Esta ferramenta desenvolvida pola norteamericana Cigna analiza parámetros físicos para coñecer o nivel de tensión ao que está sometida unha persoa. En concreto, a través duns sensores que se colocan na cabeza e as mans, mide a frecuencia cardíaca, as ondas cerebrais e a sudoración, e relaciona o tres indicadores. Pero o novo é que o test axunta eses datos biomédicos coa arte dixital: os marcadores permiten crear unha imaxe gráfica dos niveis de tensións mediante un mapa de calor (as cores frías revelan niveis máis baixos; os cálidos mostran os máis elevados).

Atención a estes sinais


Imaxe: TheVisualsYouNeed

A tensión é unha resposta natural do noso organismo ante as situacións que percibe como un desafío, unha alarma ou un problema. Para facerlle fronte, tenta adaptarse a esas situacións, e isto implica pór en marcha unha serie de procesos fisiológicos, cognitivos, emocionais e de conduta. O obxectivo é resolver ese desafío ou ameaza. Unha vez resoltos, todo volve á normalidade. O problema xorde cando non é posible controlar a situación. Nestes casos, os procesos mantéñense activos durante un longo período e poden volverse crónicos.

Máis aló das innovacións médicas e tecnolóxicas, existen algúns sinais relacionados coa tensión que todas as persoas deberiamos ter en conta e, chegado o caso, consultar co médico:

  • Emocións negativas: estados prolongados de desesperanza, ansiedade, irritabilidad, cambios de ánimo, medo, nerviosismo, confusión…
  • Falta de concentración e malos pensamentos: dificultade para tomar decisións, esquecementos e distraccións frecuentes, pensamentos repetitivos e en círculo, anticipación de eventos negativos, excesiva autocrítica…
  • Alteracións físicas: cansazo e falta de enerxía xeral, dificultades para conciliar ou manter o soño, malestar de estómago, alteracións no apetito, diarrea ou estreñimiento, maior sudoración, dores de cabeza, sequedad na boca, contracturas musculares, problemas de costas ou de pescozo, gripes ou arrefriados continuos, taquicardias, respiración axitada, dermatitis ou pel seca, sensación de falta de aire…
  • Cambios na conduta: comer máis (ou menos) que antes, tartamudez ou outras dificultades da fala, apertar as mandíbulas, pranto fácil ou frecuente, impulsividad, trato brusco aos demais, durmir máis (ou menos) horas, recorrer ao alcol ou as drogas para relaxarse, menor rendemento académico ou laboral…

Etiquetas:

tensión

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións
Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto